Κανάλια, αποτελέσματα, κρυμμένα κελεύσματα

καρναβάλια, με γραβάτες, φορούν φωτοστέφανα





Αναλύσεις, προτάσεις, φτηνά ξεπουλήματα

πολιτευτών, ανούσιο πάρτυ, ως τα ξημερώματα…

Αν ήμουν όνειρο, θα ήμουν εφιάλτης

Αν ήμουν Άγιος, θα ήμουν ο Χριστός

Αν ήμουν άνεμος, θα ήμουνα ο Μπάτης

Αν ήμουν φίλος σου, θα ήμουνα πιστός

Αν ήμουν δίπλα σου, θα ‘μουν ευτυχισμένη

Αν ήμουν διάφανη, θα ήμουν ποταμός

Αν ήμουν διάσημη, θα ήμουν ψωνισμένη

Αν ήμουν πόλεμος, θα ήμουν Ιερός

Αν ήμουν όργανο, θα ήμουνα το ντέφι

Αν ήμουν κόσμημα, θα ήμουν ακριβό

Αν ήμουν αίσθημα, θα ήμουνα το κέφι

Αν ήμουν όραμα, θα ήμουνα θολό

Μα είμαι ‘γω…

Μου τόχες πει , απ την αρχή να μη σ αγγίξω

Γιατ΄ είσαι λάβα και φωτιά και θα καώ,

Και όπως πήγα,  την καρδιά μου να σ ανοίξω,

Έγινα στάχτη, αποκαΐδια και νερό!..

Όχι τίποτ΄ άλλο,.. μα γιατί

Να σβήνουμε το φως όταν νυκτώνει

Κι ότι αγαπήσαμε, να γίνεται χαρτί,

Να το κοιτάμε, στην φωτιά μέσα να λειώνει!..

Δεν φταις εσύ,  που έκανα όνειρα για σένα

Δεν φταις εσύ που σ αγαπώ τόσο πολύ,

Το ξέρω ότι ,…

(Στα συναισθήματα που προσπερνάμε)

                       Και κοιτάζει ξανά στον καθρέφτη

Παρατηρεί πως τίποτα δεν άλλαξε το συναίσθημά της

Απομακρύνεται. Ξανακοιτάζει

Παρατηρεί ένα δάκρυ αυτή τη φορά

που την κάνει να…

ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ

Στα δραματικά μας χρόνια,

Προσκέφαλα μας κοτρόνια,

Κι εσείς μέσα στα σαλόνια,

Σε μεταξωτά σεντόνια.

Πως να δείξετε συμπόνια,

Δε νιώσατε καταφρόνια,

Άμα δε λιώσουνε τα χιόνια,

Δεν έρχονται τα χελιδόνια.

Στ'…

Σπασμένες πλάτες

από τα σκοτάδια ανασύρονται κραυγές

εξαπολύοντας αδέσποτα θραύσματα μομφές…

Στάλαξες ήλιε μου το φως σου για να πιω

Και τώρα ομόφωτη στον κόσμο τριγυρνάω

Μα είναι δώρο και κατάρα ν’ αγαπώ

Αυτά που εσύ μ’ έχεις ορκίσει να φυλάω

Που να σταθώ και πώς να πιάσω μια ψυχή

Που μόλις πάω να πλησιάσω αυτή λιώνει

Και με φοβούνται οι μορφές σ’ αυτήν τη γη

Που αυτή η λάμψη μου, ποτέ της δεν τελειώνει

Στάλαξες μέσα μου τ’ αθάνατο σου πυρ

Κι έκαψε όνειρα, ενθύμια και μνήμες

Για σένα έφτασα σε τέλματος ναδίρ

Και δεν ξανάσμιξα με…

Κουπλέ

Μην  αργείς,  γύρω  μου  σύννεφα…

Αγωνίσου άνθρωπε

 

Κάποτε ν'αξίζεις να ''σταυρωθείς''…

(Ακούστε, φίλοι μου, αποπάνω, το τραγούδι "Πείνα" από το δίσκο "Καταχνιά" 

 του Χρήστου Λεοντή.Επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε…

Η ουρα ηταν μεχρι και μετα την γωνια

αργησα να καταθεσω τα δικαιολογητικα ανεργου

γι αυτο ημουν ο τελευταιος

ναι , εκεινος που εφαγε την γκλομπια απο πισω

-Κολωπαιδο! ακουσα ... ειπαμε οχι συγκεντρωσεις!

θολωσα

πειραχτηκε το μυαλο μου , σαν να επεσα σε χρονοδινη

μια και ειδα τον "Αδωνις" πραγματικα να ειναι ο χαβαλες του…

Καθως το νερο χανοταν στους νερολακκους

μασουλαγα την χλοη

σαν ακουσα μια φωνη μεσα μου

Να Ηγηθω!...

Να οδηγησω τις ξερολιθιες του τοπου μου

εναντια στους κατασκευαστες μπετον

Κοιταξα το λατομειο απο το χωραφι

ετρωγε το βουνο μας

κι εμεις βγαζαμε τον σκασμο!...

Χρειαζονται οι δρομοι δεν λεω

αλλα ασφαλτινοι;

Σηκωθηκα και προσεκτικα

πλησιασα τις…

 Περπάτησα τρεις ώρες μες τους δρόμους

 Και με ρωτούσαν οι διαβάτες που πηγαίνω

 Κι είδα στα μάτια σου, σφυρίχτρες κι  αστυνόμους

 Και για φανάρια ένα τσιγάρο αναμμένο

                           ---.---

 Όπως πάει θα γενώ, ..ο  Μέγας Ναπολέων

 Για σένα νε κορίτσι μου , τρελάθηκα σου λέω!

 Τρελάθηκα σου λέω!...

                            ---.---

 Ξενύχτησα σε μπαρ και σε…

Φιγούρα που έγειρε στου χρόνου τα σημάδια

Κι ένα χαμόγελο που πέθανε νωρίς

Νωρίς στερήθηκες τα παιδικά τα χάδια

Και από τότε ως τα τώρα προσπαθείς

Φωνή που άλλαξε στου χρόνου τα γρανάζια

Μπάσα, θλιμμένη σαν απόηχος θαρρείς

Θαρρείς πως βούλιαξε σαν άγκυρα γαλάζια

Κι αυτό το γέλιο σου, αδέκαστος κριτής

Βλέμμα περήφανο μαζί και λαβωμένο

Που τόσα χρόνια δεν το ένιωσε κανείς

Κανείς δεν το ‘δε, σε κοιτούσανε σαν ξένο

Μονάχα ‘γω σ’ είδα πως ήσουν…

Δίχως προκάλυψη αποκαλύπτεται η πραγματική φύση του υποκειμένου.

Η φύση που σε νόμο κανένα υπακούει, σε καμία νόρμα.

Φορά το μαγικό δαχτυλίδι του Γύγη και δεν φοβάται, είναι αόρατη.

Απροκάλυπτα αποκαλύπτει το ποιόν της δεχόμενη κανένα πράγμα ως δίκαιο.

Καμία συνέπεια άλλης συμπεριφοράς δεν υφίσταται όταν είσαι αόρατος.

Απροκάλυπτα αποκαλύπτεται το νεικός, η φωτιά που ζώνει και διέπει την ζωή του ανθρωπάκου.

Χωρίς το δαχτυλίδι, όμως, το απάνθρωπο…

                              Η εικόνα είναι μια σκέψη αποτυπωμένη

Και μια σκέψη αποτυπωμένη – είναι μια εικόνα-

Οι εικόνες είναι σκέψεις

Οι σκέψεις είναι εικόνες

Το ίδιο πράγμα

Κοινό!

Το μόνο που διαφέρει – καμιά φορά-

Είναι η έΝτΑσΗ του χρώματος

 …

Πάρε το δρόμο που οδηγεί στη λησμονιά

Μήτε «αντίο» μήτε «γεια» να ψιθυρίσεις

Το ‘δα σημάδι πως κακή θα ‘ναι η χρονιά

Γέρναν οι ασφόδελοι και ‘λέγαν θα μ’ αφήσεις

Έκλεψα σπόρους τους κι εγώ από οργή

Φύτεψα μέσα στην ψυχή και στη ματιά μου

Ωχρό το χρώμα τους, θανάτου η οσμή

Μαύρες κρυστάλλινες βελόνες τα όνειρά μου

Τώρα Γενάρη με Ιούλη ανθοφορώ

Σαν Περσεφόνη η ζωή μου εκτός χρόνου

Όλα τα θέλω μου σέρνουν μακρύ χορό

Σαν τραγουδάνε ένα απάνθισμα…

Η ζωή σε δυο ψυχές

Το φιλί δεν επιτρέπει,

Μαραζώνουν μοναχές,

Φυλακή, σ ένα "Δεν πρέπει!.."

Είσαι άδικος Θεέ μου, είσαι άδικος,

Γιατί τον έρωτα

τον έκανες τυφλό,

Πέφτει στην φωτιά , δεν βλέπει!.

Είσαι άδικος Θεέ μου, είσαι άδικος ,

Γιατί μου έδωσες

ένα όνειρο τρελό ,

Και μετά μου λες "Δεν πρέπει!."

Έχεις δει ποτέ καρδιά,

Νάναι χίλια δυο κομμάτια,

Και να θέλει στην…