Mέσα στης νύκτας το μυστήριο,

τάστρα πουλούσαν δυο δραχμές

και τσάμπα δίναν εισιτήριο,

στις λαβωμένες τις καρδιές

Μη ρωτάς η Ευτυχία,

τι να έγινε, που  πήγε,

σαν τα τυχερά λαχεία

είναι κι άντε να την βρεις,

Μη ρωτάς εγώ τι λέω,

άμα θες να φύγεις, φύγε,

της αγάπης το μοιραίο,

να τ αλλάξεις δεν μπορείς!.

Στου έρωτα το κρατητήριο,

είμαι εγώ ,… λείπεις εσύ,

Βάλτε μ…

Τ

Λέω πως δεν θα ξαναγράψω

Για σένα ούτε μια γραμμή,

Για πάντα να σε διαγράψω,

Μ άκουσα να μου λένε μη!!..!..

Το κρύο και το  πρωτοβρόχι

Όχι, ..μου λέγαν, ..όχι

Κι άναψα πάλι το καντήλι

Και σε φίλησα στα χείλη.

Λέω να μη σε ξαναπάρω

Τηλέφωνο ποτέ ξανά,

Και να σε σβήσω σαν το τσιγάρο

Να μη ξανακαπνίσω πια.

Το κρύο και το πρωτοβρόχι

Όχι, ..μου λέγαν,…

Φθινοπωρινή μελαγχολία

Ξεπέρασαν τα γηρατειά

Τη νιότη..

Δειλά προβάλει το

Γκρίζο δειλινό..



Μακιγιαρισμένο πρόσωπο

Γελάει..

Νομίζοντας πως είναι

Ακόμα τωρινό..



Παντού ακούγονται

Οι μουσικές..

Αντιλαλούν τραγούδια

Από το χθες..



Το σώμα βαρύ και

Κουρασμένο..

Νοσταλγεί παλιές…

ΕΙΜΑΙ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ…

Είμαι μάτια μου από τους μόρτες,

Δε χτυπώ σε κλειστές πόρτες,

Και αυτοί με γνωρίζουνε,

Πάντα με υπολογίζουνε.

Είμαι μάτια μου απ’ τους ιππότες,

Δε γουστάρω τους προδότες,

Και όσες με αγγίζουνε,

Πάντα με συγκλονίζουνε.…

Γιατί τόσο μίσος;

σαν μιζέρια φωλιάζει,

σαν αυγό του φιδιού που σε τρέφει,

είναι γιατί ίσως

η κακία προστάζει

και ποτίζει εσώψυχα νέφη.

Γιατί τόσο ψέμα;

τη ζωή σου σκεπάζει,

μαγεμένο σου πλέκει χιτώνα,

παγωνιά μες το βλέμμα,

την ψυχή σου ταράζει,

δηλητήριο σε μαύρη σταγόνα.

Γιατί τόσος μίσος;

μυρωδιά της σαπίλας,

σου γεμίζει τα μαύρα ρουθούνια,

είναι γιατί ίσως,

σ' έναν κόσμο ξεφτίλας

σου μαθαίνουν να ζεις τα…

Φεύγω έρχομαι και πάλι

με ταχύτητα φωτός

είν' ο έρωτάς σου ράλι

μα και της ζωής σκοπός.



Φεύγω αλλά θα ξανάρθω,

φτου και πάλι απ' την αρχή,

ό τι από σένα πάθω

δεν ιδρώνει το αυτί.



Μια θυμώνω μια μερώνω,

ίδιο πάντα το βιολί,

δεν με νοιάζει τι πληρώνω

γιατί σ' αγαπώ…

Σιωπή θες να 'ρθεις να επιβληθείς

στο συννεφόκαμα της ταραχής

δέσε την άχνα του ορίζοντα

σέρνεται πάνω απ' την πράσινη αχλή…

Ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης



Mε ωραίο σουτ



Πάνω στην κίνηση



Ξεγελάει τον Πιάτοφ



Και στέλνει την



Εθνική στο Μουντιάλ.



Μαγικό παιχνίδι



Το ποδόσφαιρο.



Όχι άθλημα



Παιχνίδι.



Που αναστατώνει ,



Ανεβάζει , δικαιώνει.



Τον καλύτερο



Ή τον τυχερότερο.



Σχετικότητες



Της νίκης , της ήττας.



Παιχνίδι της ζωής



Με…

Τούτη η κρίση δεν περνά

  Ούτε σε χίλια χρόνια

Γενιές πολλές θα τυραννά

  Μοιάζει να είν’αιώνια

Καλά τη σχεδιάσανε

  Στα μυστικά σχολειά τους

Στον ύπνο μας περάσανε

  Την πιο σκληρή θηλιά…

Πώς είναι δυνατόν τον άνεμο

σ’ ένα κουτί να κλείσεις;

Θα σταματήσει να φυσά,

να ρέπει συνειδήσεις.



Πώς είναι δυνατόν του ποταμού

να φράξεις την αιτία;

Θα σταματήσει να κυλά

σε ξέφρενη πορεία.



Ακόμα κι αν φράξεις το ποτάμι

ξέχειλο θα βρει πάλι

τόπο κατάλληλο, ευαγή να εκβάλλει.



Ακόμα κι αν κλείσεις τον αέρα

τίποτα δεν θα’ χεις πια εμπρός σου

παρά την ανάμνηση του δρόσου.



Οι δυο ελεύθεροι αποστέργουν κάθε…

Αν μπορούσα τα αστέρια να μαζέψω

Να τα βάλω στα μαλλιά σου για στεφάνι

Το φεγγάρι απ τον ουρανό να κλέψω

Να σε κάνω πριγκηπέσα, μάνι-μάνι

                          …--…

Αν θα μου πεις,

πως η καρδιά σου μου ανήκει

Θα σ αγοράσω την Θεσσαλονίκη

Και αν δεχθείς,

Νάσαι Θεά μου μες το σπίτι

Θα σ αγοράσω κι όλη την Κρήτη

                           ---.---

Αν μπορούσα  να σου γράψω δυο…

Όπως έπεφτ΄η βροχή

Χθες στο βράδυ στην αυλή μου,

Ήλθες πάλι ξαφνικά,

Δίπλα σ ένα γιασεμί μου

Και σε πήρα αγκαλιά

Και σου σφράγισα τα χείλη

Για να μη μου πεις ξανά

Ότι είμαστε δυο φίλοι!...

Μ΄ αστραπές και καταιγίδα

Κάναμ έρωτα τρελό,

Πρώτη μου φορά που είδα

Σε δυο μάτια τον Θεό!..

Όπως έπεφτ' ΄η βροχή

Και γλιστρούσε στα κορμιά μας

Μοιάζαμε με…

Μέσα στις δυο σου θάλασσες θεριεύει η παλίρροια

Και τρέχει πάνω στα χαρακωμένα μάγουλά σου

Δεν ήθελες κι απόψε να στέκομαι εδώ κοντά σου

Και να μυρίζω στη σιωπή τα βάσανα, τα μύρια

Δε με κοιτάς, για να σου πει η ψυχή μου τα όσα θέλει

Και το απλανές το βλέμμα σου, μου κόβει τα φτερά

Όχι! Δεν ήρθα – λέω – γιατί η ανάγκη με τραβά

Είναι που απλά μου μίλησαν για ‘σένα, οι αγγέλοι

Κυπαρισσένια μου ομορφιά, που λύγισες στα χρόνια

Και λιμνοθάλασσα ψυχή, που…

Χαμενος παραδεισος αναμνησεων

και σκεψεων ειναι η καρδια σου.

Βαρυθυμος ο χρονος κι η μοναξια

δεν εχει να λει κατι παλι μονος ειμαι και τουτη τη βραδια.

                   Μιλια μακρια απο το συναισθημα που λεγεται λιωμα,

                    βρισκω ξαφνικα τη δυναμη και ξανα στεκομαι ορθιος στο χωμα.

                            Ξερω οτι ετσι τη βρισκεις να με βλεπεις να…

Με μια φωνη εγω και συ μαζι,

ταξιδι ονειρεμενο μεσα απο των αγγελων τη πνοη.

                          Χαραυγη και νοτος,

                           της αγαπης μας το ηλιοβασιλεμα ο πρωτος μας ποθος.                             

                                                 Ορεινο το πρωτο θερος της καρδιας,

                                                   θελω ενα φιλι δικο σου και ας ειναι και το…

Ψυχής ένεκεν

κόλλησα τα κομμάτια μου όπως όπως ...

τελικά μόνο με τις λέξεις κατάφερα να παίξω,

αλλά και πάλι δεν κατάλαβα αν κερδισμένος βγήκα

ή χαμένος .

Ήθελα να ξεχάσω,μα

δε με άφησα.

Κρατήθηκα όσο πιο δυνατά μπορούσα

από μια θύμηση πόνου .

Επίστρεψε  και φώναξέ με

μήπως και καταλάβω

πως πάντα θα πορευόμαστε μαζί.

Αν δε φύγει η ψυχή μου

ίσως φύγω εγώ ...

Τα μάτια δεν έχουν που να ακουμπήσουν…