Κοίταξα εμπρός, ξωπίσω αγναντεύοντας

την ολισθηρά σκιά του παρελθόντος

δυσανάλογα, να θεριεύει

στο απροσδόκητο μου  μέλλον .

  Κι’ αν …προσαρμόστηκα στο τώρα

στην χρονομηχανή της  ιστορίας

το χθες, ολισθηρή κληρονομιά

στο… σήμερα ανακύπτει, καρέ , καρέ.

Η  ανεπάρκεια, υπερτερεί…

Σαν άσφαλτος Θεός εγχειρίζεις σ’ ανθρώπους

όσα εκείνοι αποστερούν στους εαυτούς τους.

Και αυτοί, βρετίκια δίνουν σε εσέ μια πίστη όλο

μόχθο κι ακάματο αγώνα χωρίς σκοπό κανένα.

Σαν γητευτής πλανεύεις το «ποτάμι» από ψυχές

που ψάχνει να εκβάλλει…

Μες τις ανάσες άγριων ζώων θα ανατέλλεις,

μέσα απ' τα δόντια πεινασμένων κροκοδείλων,

πάνω στα λόγια των εχθρών, μα και των φίλων

για μια στιγμούλα πανικού που πάντα θέλεις.



Μέσα στα λόγια των νεκρών λίγο πριν φύγουν,

μέσα στα δάκρυα των δικών τους των ανθρώπων,

πάνω στα χώματα των ξεχασμένων τόπων

σ' άγρια λουλούδια που φυτρώνουν και…

Γίνε στο δρόμο μου το φως...... στο τίποτά μου...... ΚΑΤΙ.......
να δεις.... για ποιον δε θ' άλλαζα.... ποτέ μου μονοπάτι........

ηλιάννα λυκούδη
καλό μήνα φίλοι μου!..

Ο έρωτας σαν ήρθε πάλι,

με χάδια και γλυκά φιλιά,

πόσο μου ‘λειψε η ζεστή αγκάλη

και των ματιών η φεγγοβόλα αντηλιά.

 Είσαι η πεντάμορφη παρέα,

που με χαρίζει συντροφιά,

κυρία γοητευτική κι…

Τα λάθη επαναλαμβάνονται από συνήθεια και η συνήθεια είναι πανίσχυρη, είναι η διαμόρφωση του ανθρώπου με κοιτίδα στο παρελθόν η οποία «ταξιδεύει» προς το παρόν χιλιάδες χρόνια τώρα. Η διαμόρφωση είναι ο «αυτόκλητος δυνάστης» του ανθρώπου.

Σήμερα γιορτάζουν τα λουλούδια του Μάι

Με λουλούδια σας εύχομαι

Μήνας μυρωδάτος να κυλάει….

Τα λουλούδια  στη ζωή μας

κάνουν κύκλους  χρωματιστούς

κλέβουν  καρδιές , χαμόγελα

αγκαλιάζουν και φιλούν

Γιορτάζεις με…

http://youtu.be/BJfM3X9QpSg

Έβγα,τρελέ μου Αρχάγγελε, βάλε φωτιά στους δρόμους,

με τα γειρτά φτεράκια σου που μάργωσαν στους ώμους.

Έβγα κι ό,τι είναι να καεί, κάψε με το έτσι θέλω,

κι ύστερα βάλε κι άναψε στα στήθια σου φουρνέλο.…

Μιά  ξεχωριστή  αποκλειστική  προετοιμασία

διακόπτει  όλα  τα  ασήμαντα…

     Το μυστικό.

Διάσπαρτο το μυστικό

διπλά σε φυλακίζει

όσο έσω ελεύθερο

πόρτες πολλές ανοίγει.

Γνωρίζει στα πλακόστρωτα

σιγά ν` ανηφορίζει

στην κατηφόρα με βροχές

μένει στεγνό στα χείλη.

Σε παθιασμένες  άμπωτες

αφήνεται στη δίνη

με μακροβούτια φτιάχνεται

διαλέγει μετερίζι…

Δίνει αποζημίωση

ως γνώστης να ορίζεις

τους λαξευμένους ατραπούς 

με…

http://youtu.be/5_4qkPgvxBs

Άγγελος-εξάγγελος Κυρίου,

άγγελος χλωμός σαν το φλουρί,

μπήκε στα σκαλιά του υπουργείου,

σούζα στην εξώπορτα οι φρουροί

"-Θαύμα -είπαν- κι έλευση Κυρίου!"

κι άναψαν το φόβο τους…

Ο ΑΓΓΕΛΟΣ Ο ΙΤΖΟΥΜΕΡ

Μια νύχτα που 'βρεχε φωτιά κι έπεφτε μαύρο χιόνι,

και πίναν' το αίμα του λαού τ' αφεντικά κι οι αρχόντοι,

ψηλά στ' αντάρτικα παλιά Ηπειρώτικα λημέρια,

κατέβηκε ένας άγγελος με μάνλιχερ στα χέρια.

Το μάνλιχερ κροτάλιζε κι ο άγγελος εβόα,

με μαύρα πλατανόφυλλα, πλεγμένα τηλεβόα:

"-Γιάπηδες, βιομήχανοι κι αστοί…

Στου Χρόνου το τελείωμα

της Άκρης κατακλείδα,

μια αφημένη Σκέψη

που περνά

και αφήνει μια Ελπίδα.

Σε (ξεχωρίζει) η Ζωή

γιατί είσαι ΔΙΑΜΕΣΟΥ,

ενός Αιώνα που ανθεί

και ενος που θα χωρέσου(ν). . .

Όλα του κόσμου

τα (ΙΣΤΟΡΙΚΑ)

σε φάση που διχάζει

ένα μεταίχμιο του (πριν)

και ενα που ΔΙΣΤΑΖΕΙ ...

Θα αφεθούνε στο ΓΙΑΤΙ

με (το) ένα χάδι δρόμου,

μιας Άνοιξης του λυτρωμού

και μιας…

Πότε θα καταλάβουμε πόσο μικροί γινόμαστε

γελάμε κλαίμε παίζουμε και κάπου εκεί χανόμαστε

γίγαντες γεννηθήκαμε μυρμήγκια μεγαλώνουμε

και πριν προλάβουμε ζωή σβήνει το φως τελειώνουμε

Είναι ένας κύκλος η ζωή διάσπαρτα τα κομμάτια της

γυρνάει ο χρόνος σταματά στα πρώτα σκαλοπάτια της

Δάκρυα συναισθήματα χαρές και αναμνήσεις

εικόνες στα εσώψυχα μου λεν πως θα γυρίσεις

Σήματα μορς όπως παλιά σε σκουριασμένο σίδερο

οι τρεις οι χτύποι σήμαιναν βόλτα το…

Σε  πέτρινη  σιωπή  όταν  βραδιάζει  σε  ζητάω,

με  απαλή…

Ήσουν τόσο δροσερή,

σαν απριλιάτικη βροχούλα,

έβγαινες σαν την αυγή,

πίσω απ’ τη ραχούλα.



Στα μάτια σου τα φεγγοβόλα,

έβρισκα…

Καλησπερίζω όλους και εύχομαι η Ποιητική γωνιά να γίνει αφορμή

για συνεχή ποιητική δημιουργικότητα.

Μυρωμένα κύματα

Χρυσαφίζουν τα μαλλιά σου στο φεγγάρι,

πέφτει πάνω σου το φως σαν επιφοίτηση

και τα όνειρά σου απλωμένα ήρεμα,

σαν τα γαληνεμένα κύματα.

Σε βλέπω στην αγκαλιά της θάλασσας,

σαν γοργόνα στη φεγγαράδα,

είσαι ντυμένη με αλμύρα ερωτική

και ρωτάς για την αγάπη σου.

Σε θέλω φεγγαρόφωτα…

και σαν μου λεγες σ αγαπω

τα ματια μου δεν σε κοιτουσαν

γιατι ηξερα πως θα προδωθω

ακομα και αν ολα πανω σου ενιωθαν κι απορουσαν

και εμεινα στην αγκαλια σου κοκαλωμενη

μιση ψυχη

αδεια φωνη

και εξω τεμπελικα να βρεχει

φοβομουν να αφησω τα χερια σου και να πεταξω

φοβομουν πως θα 'ταν λαθος ετσι γρηγορα να σε διαγραψω

μα πιο πολυ φοβηθηκα οταν σηκωθηκες χωρις να πεις λεξη 

εκανες μεσα σε μια στιγμη στα μεσα μου να…

Σε κήπο παραδείσου,

νοιώθω ότι πλανιέμαι,

όταν βρίσκομαι μαζί σου,

οι φλόγες μου με καίνε.



Είσ’ εν’ ατέλειωτο όνειρο,

που δε μπορώ να σβήσω,…