Ύμνος στο φως



Mαύρα μαντάτα έρχονται από της γης τα μέρη ˙

μαύρη μαυρίλα πλάκωσε μαύρη σαν καλιακούδα

μαύρο σκοτάδι σκέπασε τον τόπο μας μ’ ασπούδα ˙

μαύρη είν’ η νύχτα στα βουνά κατάμαυρη στις πόλεις

μαύρη μας κάνουν τη ζωή οι εξώλεις και προώλεις ˙

μαύρα κοράκια αρπακτικά, μαύροι εκατονταρχίτες,

μαύρες έχουνε ψυχές ίδιες με τα κοστούμια τους,

μαύρο τον κόσμο θέλουνε σαν το πηχτό σκοτάδι,

μαυρίζουν όλων τη ζωή, θανατικό μας φέρνουν.



Μα……

ΝΕΦΕΛΗ ΚΑΛΗ ΦΙΛΗ

Στην κακιά την ώρα,

Το εχθρικό ασκέρι,

Να πολεμώ νικηφόρα,

Έδωσες το χέρι.

Στην κακιά την ώρα,

Σ’ έρημο λημέρι,

Με του Χριστού τα δώρα,

Θέλεις να βρω ταίρι.

Στην κακιά την…

θα είμαι δίπλα σου για πάντα 

τ ακούς αυτό

θα είμαι εκεί για σένα, 

η συντροφιά σου

Μη κρυώνεις να σε σκεπάζω

κι όταν κλαις, θα κλάψω 

όταν πονάς, θα πονέσω όσο και εσύ

Στην χαρά σου θα χαίρομαι θα γελάμε μαζί 

τ ακούς αυτό

Μη φοβάσαι χαμογέλα

θα μαι δίπλα σου εγώ

θα είμαι εκεί να σε προσέχω 

Μα πρόσεχε και συ 

σταμάτα να…

Κάποιοι κανόνες  εις  τους αιώνες

απαραβίαστοι θεωρούνται εξ’ υπαρχής

έτσι, συνήθως  οι δίχως  ήθος

τα αξιώματα κατέχουν, περιωπής.

Την όποια  αξία στην εξουσία

έστω ως  εξαίρεση σπανίως, θα τη βρεις…

Εν (αστική) δημοκρατία



Ιδιοτελείς, μικρόψυχοι, μικρόνοες,

ελίτ  των εαυτούληδων,

ηγέτες ‘‘λαοπρόβλητοι ‘’,

σκληρά  διαγ(κ)ωνίζονται

να αρπάξουνε  την ψήφο μας

για να μας διαγουμίσουν.



Και εμείς,  μοιραίοι κι άβουλοι

εύκολα την προσφέρουμε,

γιατί κι εμείς ιδιοτελείς ˙

ζητώντας τον παράδεισο

χωρίς καμιά θυσία,

γινόμαστε πελάτες τους.



Άραγε το φταίξιμο

για το κακό μας χάλι

είναι αυτών που…

Οι αποχρώσεις του λευκού

στα ροζ και στα γαλάζια

παρακινούν τα σύννεφα

να χάνονται στα νάζια.

Ευλόγως διανοίγονται

στα πρίσματα σταγόνων

ανανεώνουν φλογερά

ουσίες αντιγόνων.

Ασύλληπτες στη δράση τους

αθόρυβα ιριδίζουν

πότε με τη σχάση τους

πότε με την πυγμή τους.

Τάσος  Παντ. Δασκαλάκης

ΤΙ ΝΑ ΛΕΩ

Είμαι άνθρωπος αδύνατος,

Να γίνω άλλος εαυτός,

Κρύβομαι μες στα ψέματα,

Στα λόγια και βλέμματα.

Είμαι στον κόσμο μοναχός,

Στην αγάπη ο πιο φτωχός,

Βάφω όλο με αίματα,

Τις πέτρες στα ρέματα.

Είμαι καθόλα…

Πέρασαν κιόλας τρεις μήνες

κι όμως μακριά σου δεν αντέχω,

έκρυψαν το φως του ήλιου οι κουρτίνες,...

αλλά εσένα στο τζάμι ακόμη βλέπω.

Η φυγή

Πάντα μέσα μου έλεγα θα φύγω

Ήθελα να γινόμουν άνεμος

να γινόμουν βροχή

Πάντα έλεγα πως ήρθε η ώρα να φύγω

μα πάντα κάτι με γύριζε πίσω

σαν αγκίστρι χωρίς φωνή

Μια  σιγή μες τους αιώνες

αναβάλει και πάλι αυτή τη φυγή

πισωπατώ και πάλι το χρόνο

γιατί ξέρω πως κάτι,…

Το  δωμάτιο  ήταν  μικρό.

Ξαπλωμένη  στο  άφθαρτο  ερωτικό …

Πόσα ταξίδια κάναμε στις γειτονιές του Άδη,

σημαδεμένα σώματα, νευρώσεις του μυαλού,

ώρες που 'γράψαν θάνατο, που μύρισαν σκοτάδι

γιατί απ' αλλού κινήσαμε και φτάσαμε αλλού.



Πόσα ταξίδια κάναμε σε νοητούς λιμένες

με δυο ρουθούνια γυάλινα σε τόπους μακρινούς,

ζωές που παραδόθηκαν σε ψεύτικους ποιμένες

σταθμοί που γράψαν θάνατο για τους…

Πες μια καλημέρα με χαμόγελο στη ζωή

κι ας είναι νύχτα...

κι ας μην είναι όπως σ’ αρέσει αυτή

σε κάθε στροφή της θα βρεις

μια κρυμμένη σειρήνα και να την αφουγκραστείς

είσαι σαν χελιδόνι που το’ χουν κλείσει στο κλουβί

προσπάθησε όμως να γίνεις πεταλούδα

και να βγεις απ’ το παράθυρο κάποια στιγμή

Στις…

Αλχημείες!



Μιας θάλασσας φανταχτερής

οι ρέουσες εκφάνσεις 

ανοίγονται με σχήματα

αθρόες αναπλάσεις. 



Κυματιστές οι όψεις της

σ` ανάριες οπτασίες

παντός καιρού το πνεύμα της

διαλύει δοξασίες.



Αρωματίζονται μ` αυγής 

τ` αγέρα απολήξεις 

και δειλινού τις φέρουσες 

μοιραίες παρορμήσεις .



Δια…

Τα χείλη σου σκέτη γλύκα,

στάζει το μέλι με φιλιά,

στα μάτια σου που βρήκα,

την φωτεινή αντηλιά.



Η γοητεία σου θαμπωτική,

σε κοιτώ κι από πάθος λιώνω,

είσαι γυναίκα ερωτική,

σ’ αγαπάω στο δηλώνω.



Είσαι το φως μες στην ψυχή,

που φέρνει γαλήνη κι αρμονία,

κι έγινε όμορφη η ζωή,

διώχνοντας την μελαγχολία.



Η φύση…

Σηκώνοντας  το  βαρύ  σταυρό …

  Κουπλέ

Μπορεί, να έφυγες 

ταξίδι, σ’ άλλους  κόσμους

σ’  άγνωστους  ουρανούς

δίχως , επιστροφή.

Μ’ εγώ, σε νιώθω 

τρυφερά, πάνω απ’ τους ώμους

η  παρουσία  σου…

Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική. Ο καθένας δεν ήξερε τι να κάνει σε αυτό το περιβάλλον. Όλοι όμως ήταν επιφυλακτικοί απέναντι σε αυτό που είχαν να αντιμετωπίσουν, παρόλο που δεν ήξεραν τι είναι αυτό. Όλοι ήταν καθισμένοι και περίμεναν να δουν πως θα συνεχίσει εκείνη η ατελείωτη νύχτα. Και πράγματι ήταν ατελείωτη. Οι ώρες ήταν σαν μισές μέρες, και το τικ – τακ του ρολογιού ήταν αυτό…

Θέλει κιθάρες το κρασί,

το δίκιο πολυβόλα,

θέλει κι η Επανάσταση

συντρόφια μες στα όλα.



Νά 'βγουν να βάψουνε τη Γη

κόκκινη σαν το αίμα,…

ΣΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ ΤΟ ΤΕΜΠΛΟ

Όταν θα γίνω αεράκι,

να πάω να βρω το Θεούλη,

ψηλά θα στρώσω γιατάκι,

στης Πίνδου το καραούλι,

να ψέλνω με το βοριά,…

ΟΙ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Οι πεταλούδες που πετούν

να πέσουν στη φωτιά,

ήταν στην πρώτη τους ζωή,

παιδιά αναρχικά.



Κάψαν ό,τι τους έκαιγε,…