ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΩ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΓΕΝΝΙΕΣ

                                   (…του Λάμπρου)  

Αν ήμουν κόρακας, χρόνια διακόσια να ζήσω,

δάσκαλος τσίφτης θα πάαινα στην Πίνδο ψηλά,…

Έλα μια νύχτα να σε δω,

χρόνια σε περιμένω

στη μπόρα και στον κεραυνό

πουλάκι λαβωμένο.



Μα πριν να μπεις, να θυμηθείς

την πόρτα να…

ΚΡΑΤΑ,ΚΑΛΗ ΜΟΥ...

Ντύσου, καλή μου, το φως το ζεστό της αυγής,

όμορφη, αστόλιστη σαν τα σπουδαία της Γης.

Ντύσε βραχιόλι τ' ασήμι της κρύας βροχής.



Ντύσου , καλή μου!…

ΟΤΑΝ «ΤΑΞΙΔΕΨΕ» Ο ΠΑΤΕΡΑΣ

Όταν "ταξίδεψε" ο πατέρας,

ταξίδι έλειπα κι εγώ...

Στ' Αη-Γιώργη αυτός τα κυπαρίσσια,

στου μπαρμπα-Σαμ τη γη εγώ.…

ΜΟΥΡΓΚΑΝΑ

Αητός, αητό δασκάλευε

απάνω στη Μουργκάνα,

με τεφτεράκια πέτρινα

και μολυβάκια-κράνα :



"-Εδώ να κάτσεις μάγκα μου,…

ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΤΕ;

Πού θα πάτε, πού θα πάτε! Κομποδιάστε τα κλεμένα,

κρύψτε και τ' ασημικά σας, να τα χαίρεται η σκουριά.

Θα 'βγουμε κι εμείς παγάνα, θα σας εύρουμε ως τον ένα,

και στην πόλη…

ΧΕΡΙ-ΧΕΡΙ

Κράτησε μου το χέρι,

Αγόρι μου δειλό,

Να γίνουμε μαζί ταίρι,

Από νερό και πυλό.

Ν’ ανάψουμε αγιοκέρι,

Να μου γελάς και να γελώ,

Με ανθάκια στο παρτέρι,

Να παίζουμε τον αυλό.

Άφησε το μαχαίρι,

Αγόρι μου τρελό,

Πάμε σε αύρα μέρη,

Βάρκα γιαλό-γιαλό.

Να νιώσουμε καλοκαίρι,

Να με φιλάς, να σε φιλώ,

Μ’ όστρακα στο πανέρι,

Να πίνουμε κρασί παλιό.

+…

Τα σακίδια με τ’ απίδιa





Στην αρχαία εποχή

λεβεντόμορφοι θεοί

κι αφρατόκορμες θεές

κατεβαίναν και στη γη

για να κάνουν κολιγιές ˙

κάνανε κι αυτοί αρπαχτές

μα εκάνανε και χάρες

όταν θέλαν να κερδίσουν

των ανθρώπων τις καρδιές.



Στην Αθήνα η Αθηνά

πρόσφερε ωραία ελιά

κι ο μεγάλος Ποσειδώνας

ένα άτι της Κοκόνας.



Τώρα,

που δεν έχουμε θεούς

και υπάρχει μόνο ένας

μα δεν τον θωρεί κανένας,

γιατί ανέβηκε…

Ανήσυχοι που ναι είναι οι ποιητές,

ποτέ δεν ησυχάζουν,

από παντού εμπνέονται

και γράφουν, πάντα γράφουν..

Ακόμα και στην βόλτα τους

οι ποιητές θα γράψουν.

και σ΄άνοιχτό παράθυρο,

και πέρα απ΄τα ακρογιάλια

κοιτάζοντας τα…

Στο μέτωπό σου μιά λοξή χαραγματιά

το κουρασμένο βλέμμα να πλανιέται ...

φιλάσθενο το πνεύμα σου που τυραννιέται

όπως τα ξύλινα, πανάρχαια σκαριά ...

Καθημαγμένη η ψυχή απ` το φευγιό

με τα φαντάσματα του νου δειλά παλεύει ...

τις αναμνήσεις με λοστό αναμοχλεύει

ανέλπιδα προσεύχεται για μας τους δυό ...

Αναρωτιέμαι τις μοναχικές βραδιές

κείνες τις ώρες της αφόρητης συνήθειας ...

της ανελέητης τρομακτικής…

Ειμαι ενας  νοικοκυρης

κι εχω ερθει…

Ρέματα και ποταμάκια



Με τις άνοιξης τις μπόρες

καθώς λειώνουν και τα χιόνια

και τα ρέματα ακόμη

κοκορεύονται τα ψώνια

τάχα μου πως είν’ ποτάμια

με ορμητικά νερά

που κυλούν για να μας φέρουν

πάλι πίσω τη χαρά.



Θα ποτίσουνε τη γη

να βλαστήσουνε τ’ αμπέλια

να καρπίσουν οι ελιές

να πλουτίσουν τα κοπέλια

κι θλιμμένες κοπελιές

να ιδούν χαρά στα σκέλια.



Όλα όσα τους στερήσαν

των λαμόγιων οι κλεψιές

που το…

Σε  τραβούσε  απ’ το  χέρι  του  πόθου  το  μεθύσι,

σου…

*

Ας περιμένει ο Παράδεισος για λίγο ...

λίγο καλύτερος να γίνω προσπαθώ ...

θέλω στο ύψος μου και πάλι να σταθώ

με αξιοπρέπεια απ` το κορμί πριν φύγω.

Ονειροπόλος ... περιηγητής ...

χωρίς ταυτότητα ... παιδί της ειμαρμένης ...

ειρηνικός πολεμιστής της οικουμένης

ένας Αρχάγγελος ... του Ήλιου μαχητής.

Ιεροφάντης ... της Ροής προσκυνητής

ίσκιος μετέωρος ... μοναχικός αλήτης ...

κάποιος τυχαίος εραστής…

Ο άνθρωπος δεν αποδέχεται τη διαφορετικότητα στον άνθρωπο λόγω του απύθμενου εγωκεντρισμού του,

λόγω του «παραφουσκωμένου» του Εγώ, λόγω του επηρμένου του εαυτού.

Θέλει όλος ο κόσμος να’ ναι σύμφωνος με την εικόνα που έχει ο ίδιος για τον εαυτό του, θέλει το σύμπαν ολάκερο διαμορφωμένο όμοια με εκείνον.

Γι’ αυτό και δημιουργεί ένα Θεό εγωπαθή που με τη σειρά του "δημιουργεί" ανθρώπους σύμφωνα με τη δική του εικόνα και ομοίωση.

Δεν υπάρχει τίποτα το ιερό, τίποτα το…

ΤΑ ΜΕΓΑΛΟΑΦΕΝΤΙΚΑ

Τα μεγαλοαφεντικά,

Κοιμούνται με υπνωτικά,

Δεν ησυχάζουν με τίποτα,

Τα έργα τους ανείπωτα.

Δεν στέκουν με τα λογικά,

Αφήνουνε μωρά νηστικά,

Παίζουν στα χρηματιστήρια,

Με δισεκατομμύρια.

Τα άτομα τα…

Στιχοταξιδεύεις και γνωρίζεις στίχους

γνωρίζεις ψυχές γεμάτους ήλιους

γνωρίζεις βροχές και καταιγίδες

μα εκεί είναι που κρύβονται

όλου του κόσμου οι ψυχές και οι ελπίδες

Στιχοταξιδιώτες, φίλους, επιφανειακούς

Στιχοταξιδιώτες, φίλους, αδελφούς

κι όλοι μαζί μπλεγμένοι

γύρω από ένα ιστό…

ΕΡΧΕΣΑΙ-ΦΕΥΓΕΙΣ...

Έρχεσαι,φεύγεις και πάλι γυρίζεις και πάλι ξανά απ' την αρχή

-ρόδο, φεγγάρι, κρασί, περιστέρι, ανάσα,καημός και πληγή-

σπέρνεις γαρούφαλλα της επανάστασης,σπέρνεις ελπίδα στη Γη,…