Αγγέλων οπτασία

σε έκσταση μικρή

Αρχέτυπου Φαντασία

σαν σε ΤΟΤΕΜ προγόνων

Θεϊκή...

Κλείνει η Φωτιά

την Άβυσσο

που άνοιξε η Προκρούστια ζωή

και ο έμπορος που πούλησε

την Θεϊκή βροχή..

Μια Σταγόνα Γης

ψάχνουμε στη ματιά μας

και από το Νέκταρ της ζωής

σαν Καθαρτήριο ψυχής

ραίνουμε τα Όνειρά μας. . .

Πολύτιμο το άγγιγμα

του Χρόνου που περνάμε

σαν σε Νηστείας Προσευχή

τα Θέλγητρα…

Άσε το μυαλό να ταξιδεύει

μην το κρατάς να περιμένει

Άστο να τρέξει ελέυθερο

μην δοκιμάσεις πάλι... το έυκολο

Το έυκολο που καταντάει σε ρουτίνα

και γεννά ανθρώπους χωρίς ελπίδα

μην πέσεις κι εσυ αναγνώστη στην παγίδα

σ'αυτην που δεν θα'χεις πια…

Μην απορείς πως βρίσκεσαι.... δεντρό σε τέτοιο χάλι.......

με τα δικά σου τα κλαδιά.... σ' έδειρε.... ο αέρας.... ΠΑΛΙ.........



ηλιάννα…

Τα μάτια σου στο χρώμα,

το βιολετί ανοιχτό,

σ’ αγαπώ με πάθος ακόμα,

είσαι της ζωής μου φυλαχτό.

Πηρα το δρομο μου στραβα

κι η κοινωνια ειναι κακια…

Τα λιβάδια της ψυχής…

Ήταν μια εκδρομή μες στην καρδιά του χειμώνα και για την ακρίβεια στα μέσα του Ιανουαρίου.   Ένα σαββατοκύριακο στο εξοχικό σπίτι των γονέων μου, όχι πολύ μακριά από την Θεσσαλονίκη.  Από μικρό παιδί έχω κάνει δεκάδες φορές αυτή την διαδρομή όμως αυτή τη φορά είχα μια αίσθηση πως όλα ήταν τόσο μα τόσο διαφορετικά.  Η πλάση γύρω μου χαμογελούσε και εγώ της το ανταπέδιδα με τον δικό μου τρόπο.  Θα βοήθησε και η ηρεμία της…

Κουπλέ

Ωραία , είναι τα άστρα,

με τα χλωμά φεγγάρια,

για τις ρομαντικές  μας

διαδρομές.

Μα, εκείνα τα κεφάλαια

καθώς, στοιχειώνουν άδεια

τις σκοτεινές μας μνήμες

κι’ ενοχές?

Ρεφρέν

Όσο, για τα συγγνώμη

που,…

         Ξυπνόντας στο βάλτο στου θανάτου το πρώτο που αντίκρισα μπροστά μου ήταν μια γκρί ηλιαχτίδα. Δέν κατάλαβα  τι γινόταν μέχρι  που κάποιοι κάλικες εκτοξέυθηκαν δίπλα μου. Οι ανάσες μου με έπνιγαν. Προσπάθησα να σηκωθώ και δεν μπορούσα.. Οι σκέψεις οτι ο θάνατος απείχε μερικά δευτερόλεπτα με έκαναν όλο και πιο αδύναμο..."Τρέξε αναθεματισμενέ!! Τρέξε να σωθείς!!!" ακούστηκε ξάφνικα μια φωνή απο μακριά γεμάτη πηγμή. Δέν…

Ας τρέξουμε.

Έβλεπα το κομμάτι του προσώπου σου που ήταν λευκό σαν επιφάνεια…

Σαν το Διαμάντη που

μεθά,

στα χρώματα του πόνου

έτσι η Καρδιά του Μέλλοντος,

βρυχάται δίχως χώρου(ς) . . .

Κι αν το μεταίχμιο της Γης

Σαλπίζει σ' ένα Μπάργκο,

τότε ο Χρόνος συστολής

του Ουρανού,

αγγίζει της Νέας Γης

το Άγιο . . .

Κοχλάζει πια η κόλαση

και οι Δαίμονες χαϊδεύουν,

της Νέας Γης την Άνοιξη

που οι δήμιοι Ορέγουν. . .

Κλείσε τα Μάτια μια

στιγμή

στο Μέλλον για να…

Κάτι ροζ και γαλάζιες ακτίνες έχουν διοχετευτεί στο δωμάτιο. 

Καμία ορατή πηγή δεν υπάρχει, κανείς δεν ξέρει από που προέρχονται.

Αισθησιακή, αρρωστημένη ατμόσφαιρα απλώνεται

και μια θύμηση εμποτισμένη με παιδική αθωότητα ενεργοποιείται για να…

Από τους φυσικούς νυχτερινούς ήχους  

ξεχωρίζω τους στεναγμούς της ρεματιάς 

οι καημοί του Θεού εκεί χύνονται κάθε βράδυ…

Ήσουν για μένα κάποτε..... μια θάλασσα μεγάλη.....

τώρα ένα δάκρυ, που κι αυτό..... λυπάται να προβάλλει........…

Της τρέλας τα ανορθόγραφα

με ανύποπτες διαθέσεις,

της λογικής αυτόγραφα

ψυχούλας καταθέσεις.



Του χωρισμού τα ανείπωτα,

τα λόγια τα μεγάλα

φλερτάρουν με το τίποτα

σε ραγισμένη γυάλα.



Του έρωτα τ' αντίγραφα

φτιαχτά από πλαστελίνη

φαντάζουν ψευδεπίγραφα

σε απόκρυφη…

Πίνω Νερό για σένανε
κι αντέχω ως το πρωί,
η Σκέψη μου σταγόνα
που κυλάει στη Βροχή. . .

Ο Λογισμός σου Άνοιξη
λουλούδι που χωρεί,
μες της Καρδιάς το Διάσελο
που φέρνει η Αυγή. .

Ντύσε με Καρδιοχτύπι
της ώρας (την) Προσμονή,
μια Ανατολή Αρχαγγέλου
που βλέπει η Πνοή . . .

Πάρε τ΄αχνό σου χάδι
και φίλεψε το Πρωί,
της μέλισσας υφάδι
και της Καρδιάς (σου) υφή. . !

Ζωγραφιές από μαριονέτες με διαβολική μορφή,

κοσμούνε τους τοίχους αυτής της ύπαρξης.

Μια παγωμάρα έχει αναγκάσει όλους τους σκύλους να κρυφτούνε σκιαγμένοι

κι όλα τα μανιασμένα κοράκια,

οι πανταχού αγύρτες,

λούφαξαν σε περβάζια εγωισμού. 

Δημιουργήθηκαν όροι συμφιλίωσης με τον ατομισμό

και ανάσανε η ομήγυρη ξαλαφρωμένη.

Προσωπικό, ιδιοκτησία, δικό μου, δικό σου...

Σιχασιές απ’ το στομάχι ενός αηδιασμένου

ξεμύτισαν δειλά…

Κι αν περπατώ κι αν περπατώ

στο δρόμο σου πηγαίνω,

σε σκέφτομαι σε επιθυμώ

και στην καρδιά μου σ’ έχω.



Κι όταν ξυπνώ τα πρωινά

με τον καφέ που πίνω,

η ανάσα σου ανάσα μου

σαν όνειρο που αφήνω.



Είναι ο Χρόνος Γητευτής

της Ομορφιάς που έχεις,

κι απ’ το μυαλό μου δεν μπορείς

παρά να το κατέχεις.



Με μια ματιά σου χάνομαι

και σ’ απαντώ συνάμα,

στα πέρατα του Ορίζοντα

και…

Έλευση της Αρχαγγέλας



Λίγο πριν τα Άγια Πάθη,

κι εν τω μέσω των δικών μας,

για να κρύψουνε τα ‘‘λάθη’’

των ανέργων αδελφών μας,

Αγορών εντολοδόχο

μας εφέραν Αρχαγγέλα,

τιμαλφών κλεπταποδόχο,

για να κάνει πασαρέλα.



Στήσανε την παράσταση

το κακό να ωραΐσουν ˙

προφήτεψαν ανάσταση

μήπως μας αποκοιμίσουν ˙

μας χαρίσαν καθρεφτάκια

όπως στους ιθαγενείς,

μα μας στρίψαν’ και τ’ αυτάκια

Κεφαλαίου οι εντολείς.

Όλα αυτά για…

Κύκλος είναι η ζωή

κι όλο γυρίζει και γυρίζει

τούμπες κάνει και ζαλίζει

και δεν λέει αυτή να σταματήσει

Κύκλους κάνει η ζωή

σκαμπανεβάσματα βράδυ πρωί

εκεί που πιστεύεις πως είναι μέρα

βγαίνει η νύχτα και σε κάνει…