Αυτά τα χέρια τα πράα

άσπιλα πλοκάμια του ουρανού,

πηχταλειμμένα με φως λαμπερό.

Πηγαίνετε! Προστάζουν θυμωμένα.

Ελάτε! Ίλαρα ικετεύουν.

Ω! Αυτά τα χέρια…

Άκου το τραγούδι που ηχεί

κι ας έχει γύρω σου σιγή

Είναι το τραγούδι της ψυχής

που μόνο του ηχεί κι εσύ ακολουθείς.…

ΑΞΙΖΕΙ

Η καρδιά σου σαν μ’ ανήκει,

Δεν την θέλω δεκανίκι.

Η αγάπη σου τ’ αξίζει,

Να την έχω μετερίζι.

Είσαι απέναντι μου εντάξει,

Και τα βάζεις με την τάξη.

Στους ώμους μου ας γείρεις,

Δεν σκύβω για κακομοίρης.

Όσο χρόνο και να πάρει,

Να κάνω το παλικάρι.

Ξέρω καλά τι σου ταιριάζει,

Και δεν γίνομαι μαράζι.

+ 11/6/15

Παντελής.

ΩΡΑ ΣΑΣ…

Ντο-ρε-μι … φα-σολ-λα-σι

στη κλίμακα του εφτά

Κρότωνάς και συμφορά

στου χαλασμάτορα χειμώνα

την απαλάμη μια αηδόνα

από τη Δήλο η ορχήστρα…

Κουπλέ

Πήρα, απ’ τα σύννεφα σταγόνες,

αχτίδες του ήλιου φωτεινές,

τρελλών ηρώων τους αγώνες

ευαισθησία, από το χθες.

Διάλεξα, εκχύλισμα αρωμάτων

κρίνων, επίμονη ευωδιά

μελωδική ροή …

Σβήσαν κι απόψε τα φεγγάρια

Χάθηκε το φως του ουρανού

Η νύχτα άπλωσε τα πέπλα

Χωρίς αστέρια απόψε να στολίζουν τον ουρανό

Στη θάλασσα κοιμούνται πια οι γλάροι

Δίπλα σε αγγέλους με φτερά σ'ένα χορό

Είναι η θάλασσα ένα στολίδι

και εσύ απλά κλείνεις τα μάτια και ονειρεύεσαι

Σιγή παντού απλώνεσαι!!…

Απ’ τη πασίχαρη αέναη Δωδώνη

έως τους χρυσόπνοους αιώνιους Δελφούς

ουράνια θάλασσα νηφάλια που γητεύει

ο κόρφος της λιμάνι, το αρχέγονο λημέρι

θυγατέρα του Ολύμπου αθάνατων καταφύγιο…

Την ένατη μέρα της εποπτείας τη γη τους θάμπωσαν 

                                                                                                                κατάβαρα νέφη λιακάδας.

Ξέσπασε η φωτοποντή. Με τα αστροπελέκια και τον όμβρο της,…

40 ὁλόκληρα χρόνια ἀκριβῶς. 1975 ἦταν, ὅταν εἶδα ξημερώματα στὸν ὕπνο μου

τὸν Γιάννη Σιδέρη

νὰ μοῦ γελάει καγχαστικὰ ἔξω ἀπὸ τὸ Θέατρο Διονύσου,

καὶ ξύπνησα:

- Πρέπει νὰ πέθανε ὁ Σιδέρης!…

ΜΑΖΙ ΤΑΙΡΙΑ

Σου στέλνω την καλημέρα,

Ας βρίσκεσαι μακριά μου πέρα,

Ν’ έχεις ήλιο και αγέρα,

Την αγάπη μου για βέρα.

Να στην φέρουν περιστέρια,

Μαζί να γίνουμε ταίρια.

Σου στέλνω την καληνύχτα,

Στάζει όλη μου την γλύκα,

Να μην με πιάνει η νύστα,

Σαν να σε έχω δω δίπλα.

Να το γράψουν πεφταστέρια,

Έλα να γείρεις στα χέρια.

Στις στέλνω την κάθε ημέρα,

Όσο…

Μία γουλιά και άλλη μια
από των ματιών σου τ' άστρο
δεν το χορταίνω αυτό το φως..
σαν πούλια μες το κάστρο

Πράσινα και χαρωπά
ξεγέλαγαν το χρόνο
το έρεβος όμως κατεύθασε
και ξέμειναν στον πόνο..

Τώρα,μεγάλα και επικίνδυνα
τρομάζουν τον καθένα
μ' αυτήν την άγρια ομορφιά
με μάγεψαν και εμένα

Φάρμακο ψάχνω σαν χαζός
μήπως τα λησμονήσω
μα αν δεν αντέξω στη σκιά
θα έρθω να τα κλέψω...

Λίγα να μπορούσα να βάλω στις αποσκευές μου

λίγα απ’ αυτά που αγγίζω, από τα αξόδευτα.  

Από τη φέξη αρχινά η κρήνη μου να στάζει φεγγάρι

στάλα τη στάλα, ένα ολάκερο σώμα να…

Πόσο γρήγορα μεγάλωσες  μέσα μου μικρή μου κόρη

μα έφυγες  τόσο ξαφνικά στου σύμπαντος το πέρας

ούτε καν πρόλαβα στα μάτια σου Ήλιο να χορτάσω

μ’ άφησες όμως να γευτώ λίγο φως, το μερτικό μου.…

Ξύπνησα το πρωί κι ήτανε σκοτάδι πηκτό.                                                                                         

Ανέβηκα στο φάρο της αυλής μου, τον θεόρατο.

Το σκότος ανέβλυζε γλυκύ, γεμάτο γαλήνη.

Κεί πέρα είδα τ’ απέραντα βάθη τα τόσο…

Μια θάλασσα τα μάτια της,

καράβια αρμενίζουν,

Γεννήθηκες σα ξημέρωσε στη Θήβα Κυριακή

η σφήγκα ήδη νεκρή αγκάλι με την Ιοκάστη

καθώς ο Κρέων ξέμεινε από συμμάχους, και θεό.

Γεννήθηκες μ’ ένα ήλιο ντυμένο αλλιώτικα

με θρύλους ντυμένος από την…

Τραμουντάνα στον Σαρωνικό

                                                      φλέγεται ο Πόρος      

ψυχή Ναύπλι μου φτωχό

                                  για Αθήνα έχει ακόμη…

Το Λόντον βγάζει πρίγκηπες

και το Παρίσι φλώρους

κι η Σπάρτη βγάζει μοναχά

του έρωτα μαστόρους.

Ξέρουνε να δουλεύουνε

του Πόθου το χαρμάνι,

ξέρουν κι ερωτικές φωλιές

να χτίζουν…