Αναφιλητά ακούγονται στη γη των ανθρώπων

Τα δάκρυα έχουν αποδέκτη το πέπλο του μίσους

Απ’ άκρη σ’ άκρη  απλώνεται το διάφανο, αόρατο κάλυμμα

Ο άνθρωπος γνωρίζει την αιτία, την πηγή π’ αναβλύζει έχθρα

Μα αρνείται την αποξήρανσή της, το μπάζωμά της…

δεν ξερω εαν αυτο που ζω μπορω να το ελεγξω

δεν ξερω εαν σκεφτομε το μελλον

δεν ξερω εαν υπαρχει μελλον

δεν ξερω εαν υπαρχει ελπιδα και που να την βρω

δεν ξερω εαν πρεπει να ελπιζω

δεν ξερω εαν υπαρχει λυση

και αν υπαρχει που και πως θα την βρω

ενα πραγμα μονο ξερω

οτι υπαρχω οτι ζω

οτι αναπνεω

οτι και αν αυτο μου λεει

οτι και αν αυτο με οδηγει

οτι και αν αυτο μου δειχνει εναν δρομο

μια…

Στο κρυο τζαμι πλησιασα το προσωπο μου

η ζεστή ανασα μου θολωσε τις εικονες

ελαφρως με το μανίκι μου,σκουπιζοντας τίς φανέρωσα

η βροχη εξω εγλειφε το τζαμι

δικους της ηχους δημιουργούσε

ένα ρίγος ψύχους με διαπερασε

ο χειμώνας ηρθε και με αγγιξε θαρρώ

στην θυμηση μου ηρθε η ύπαρξη ενος παλτού απο χοντρο κασμίρη,

ακριβό δωρο απο φίλο παιδικό

τελευταία φορά δεν θυμόμουν πότε το φόρεσα

μα τωρα το κουρασμένο σωμα μου…

Δος μου νύχτα ένα φεγγάρι

όπως τα αλλοτινά,

εδώ χάμω να βολτάρει

γιατί είναι σκοτεινά.



Πες μου πού έχει μισέψει,

σε ποιον μπλέχτηκε κισσό,

το τραγούδι μου να θρέψει

που απόμεινε μισό.



Νύχτα δείξε μου πού σκάει,

και πού είναι αναφτό

να με πάρει να με πάει

στον παλιό μου εαυτό.…

Καλημέρα και καληνύχτα αγάπη μου

σε σκέφτομαι ξανά

σε σκέφτομαι πάντα.

Πάει καιρός,πολύς θα΄λεγα,

από τότε που προσπάθησα να βγώ

από αυτό το αδιέξοδο,

να μην σε κουβαλάω πάνω μου,

να μην είσαι κομμάτι του εαυτου μου.

Ξέρεις που κατέληξα,

ότι η διέξοδος και η αδιέξοδος τελικά

δεν απέχουν και πολύ

ή μάλλον δεν θέλουμε να απέχουν

κι αυτό,γιατί πολλές φορές η διέξοδος που ψάχνουμε

είναι η…

Το πάθος δεν έλεγα ν’ αφήσω,

για τα μάτια σου που τόσο αγαπώ,

στη σκέψη δε μπορώ να σβήσω,

τον έρωτα που καρδιοχτυπώ.



Είσαι το λαμπερό μου άστρο,

που φωτίζει με γαλήνη την καρδιά,

το κύμα της μελαγχολίας άσ’ το

κι έλα να πνίγουμε στα χάδια και φιλιά.



Ο νους μου μέρα νύχτα ταξιδεύει,

σε λιβάδια καταπράσινα δροσερά,

την αγκαλιά σου λαχταρά προσμένει,

σε ατέλειωτης την νύχτα ξαστεριά.



Είσαι…

 ΤΟ ΤΩΡΑ ΨΑΧΝΕΙ

ΤΟ ΦΩΣ.

ΤΟ ΦΩΣ  ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ

ΠΑΝΤΟΥ

ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

ΣΤΟ     ΒΛΕΜΑ

ΣΤΗΝ  ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

ΣΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ.

ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ…

Βουνο οι λεξεις

κι αυτή η πυκνοτητα των αναστεναγμών

θεριευει και δενει το οικοδομημα...



Ο Ολυμπος κοιτα απορρημενος

τα συρματοπλέγματα στο οροπεδιο των Μουσων

"Ιδιοκτησια Μπομπολα

Θεσεις εργασιας , κοπη οικοπέδων , 6 ατομα

προυπολογισμος εργου , ποσοστο ΕΕ 50%"



Οι Θεοι το συζητάνε...

ποτε αλλοτε δεν κινδυνευσαν τοσο απ' τους ανθρώπους

ηδη οι πολιτικοι χωρις ντροπη

σκαρφαλωνουν πανω σε λεξεις ταματα

στις προσφορες , σ'…

*

Πήρα πινέλα και βρώμικη παλέτα

να βάψω κόκκινες τις φαύλες εποχές …

ότι μου έκλεβε τις όμορφες στιγμές

να χρωματίσω της ψυχής τα μανιφέστα.



Σε μπλε καμβά με την αλμύρα ποτισμένο

της αλισάχνης πέπλο διάφανο θαμπό …

σ` ένα ντουβάρι μουχλιασμένο και υγρό

με μία πρόκα σκουριασμένη καρφωμένο.



Νεκρή εικόνα που στις θύμησες στοιχειώνει

ωχρή ανάμνηση που `καψε η φωτιά …

αφιόνι που έχυσε με λύσσα μια οχιά

στρεβλό γρανάζι που…

*

Στα τέσσερα του ορίζοντα σημεία ...

χρόνους ταξίδεψα, πίσω για να συνάξω ...

ότι σε μια στιγμή οργής κι απόγνωσης ...

σπονδή προσέφερα στους τέσσερεις άνεμους ...



Τους φόβους μου ... στην Τραμουντάνα ...για να τους παγώσει ...

τους εφιάλτες μου ... στον Σορόκο ... να τους βαφτίσει με άλμη ...

τις ενοχές μου ... στον Ζέφυρο ... για να τις εξαγνίσει ...

το όραμά μου ... στον Απηλιώτη ... να τον μυρώνει κάθε χάραμα ...



«Χίλια ...…

  ΣΕ ΜΙΑ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗ  ΧΑΡΑΥΓΗ

ΟΙ ΠΑΠΑΡΟΥΝΕΣ ΕΦΤΥΣΑΝ ΑΙΜΑ.

 ΤΑ ΞΥΛΑ ΣΑΠΙΣΑΝ ΑΠΟ ΝΤΡΟΠΗ.

Ο ΘΕΟ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ ΤΟ  ΔΙΚΟ  ΤΟΥ

ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ

ΜΟΙΡΟΛΟΙ

ΑΛΛΑ Ο ΗΛΙΟΣ ΔΕΝ  ΑΝΕΤΕΙΛΕ  ΑΚΟΜΗ.…

Είν' της καρδιάς ορθάνοιχτες

όλες οι διαβάσεις

όμως εσύ πουλάκι μου

δεν λες να τις περάσεις.



Αν δεν γυρίσεις σύντομα,

ποιος ζει και ποιος πεθαίνει,

του έρωτα το σκήνωμα

ίσως σε περιμένει.



Ήθελα να μετρώ φιλιά

και όχι αποστάσεις,

τον έρωτα με ψίχουλα

δεν θα τον ξεγελάσεις.

-----------------------------------

Δεν κερδίζει η αγάπη

με τα ευχολόγια,

εάν δεν ριχτείς στη μάχη

δεν…

Είσαι πλάσμα υπέροχο,

τόσ’ όμορφο γοητευτικό,

το βλέμμα σου τ’ αγέρωχο,

φάνταζε στα μάτια μου ρομαντικό.

Αν ήσουν η αρχή και το τέλος,

στο ουράνιο τόξο το μαγευτικό

και του θεού έρωτα το βέλος,

στην καρδιά μου θα ‘μπαινες ένα δειλινό.

Την σκέψη δεν…

ΝΑ ΜΗΝ ΜΟΙΡΑΖΟΣΟΥΝ...

Όλο για αγάπη μίλαγες,

Και χάμω κατρακύλαγες.

Ας μου το ορκιζόσουν,

Πια να μην μοιραζόσουν...

Χίλιες φορές προσπάθησα,

Και κρίμα δεινοπάθησα.…

Τα δάκρυα της ζωής



Μέσα στην ατέλειωτη πορεία

του χρόνου..

Χύνονται λίμνες δακρύων

που ξεπλένουν κρίματα..

Δάκρυα χαράς και λύπης αλλά

και μίσους και αγάπης....



Μέσα στο φως του ήλιου,

στέκεσαι και με κοιτάς...

Ξαπλωμένη όπως είμαι...

Νοιώθοντας τη ζωή μου να σβήνει..

Τα δάκρυα σου πέφτουν

στα βλέφαρα μου όπως ανοίγουν...



Μοιάζεις σαν άγαλμα που το έχει φθείρει

το πέρασμα του χρόνου..

Τα δάκρυα μας σμίγουν σαν…

Η ανάμνησή σου χάραγμα

μες την συνείδησή μου

κι έγινε ο πόνος , Φως κι Ανθός

στην πλάση την δική μου.



Κοιμούνται οι σκέψεις μεσοπέλαγα

Καράβια αραγμένα,

ενώ το δείλι στάλαζε

βαθιά μες την ψυχή.



Μου πεζογέλαες κρυφά

στου Ονείρου τα Μαϊστράλια

και σ’ ένα απάνεμο πρωί

της φωτεινής μου ανυπαρξίας,

μεθούσα τα σκοτάδια.



Νυχτολαλούν απ’ άκρη σ’ άκρια

Λόγια Ανεμοφτέρωτα…

Νύχτωσε αγάπη μου,

νύχτωσε και πάλι

όπως τις νύχτες

που ήμασταν μαζί

μιλώντας ώρες,ώρες 

ατέλειωτες

χωρίς όρια και φραγμούς

χωρίς πρέπει και δεν πρέπει.

Νομίζω άλλαξαν πολλά

νομίζω άλλαξες και΄συ

τίποτα δεν είναι ίδιο πια,

τίποτα δεν έχει τη θύμιση του τότε.

Μόνο τα μάτια σου,μάτια μου

αυτά τα καστανά

πώς σαν με κοιτούν,μου λεν

πώς νιώθουμε το ίδιο,

το ίδιο παράξενο…

Γάτα μου γαλανομάτα

πονηρή, μου βγήκες γάτα…