*

Στο μέτωπό σου μιά λοξή χαραγματιά …

Περπατούσαν ολόγυμνοι από μπροστά μου, 

γύρισα το κεφάλι μου από την άλλη.

Ένας ξέκοψε και κοντοστάθηκε για λίγο ,

κάτι κρατούσε στα χέρια του δεν τολμούσα να κοιτάξω.

Πάρτο μου είπε το χρειάζεσαι να καλύψεις την ψυχή σου.

Το έπιασα στα χέρια διστακτικά. Φεύγοντας τον άκουσα να ψιθυρίζει 

αν δεν θέλεις να δεις την δυστυχία κλείσε τα μάτια σου να ξέρεις όμως

ότι εξακολουθεί να υπάρχει. 

Απομακρύνθηκα ιδρωμένος. 

Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν ένοιωσα…

Σπαράζει η καρδιά μου,

όταν σε αντικρίζω,

σπαράζει κι είν’ το κρίμα μου,

όταν από έρωτα πλημμυρίζω.

Την γοητεία των ματιών σου,

αγνάντευα στην ηλιαχτίδα,

να χαιδεύσω των χεριών σου,

την απαλή επιδερμίδα.

Το κορμί σου ανθισμένο,

σαν λουλούδι του αγρού,

ν’ άπλωνα τα χάδια περιμένω,

μες στην…

Φίλος από τα παλιά





Ένα φίλο είδα χθες απ’ τα παλιά

και ξυπνήσανε δεκάδες αναμνήσεις

που ‘χαν σβήσει απ’ του χρόνου τη φθορά

και μου φέρανε ωραίες συγκινήσεις.



Θυμηθήκαμε μαζί τα παιδικά

και τα άγουρα εφηβικά μας χρόνια

τα σκιρτήματα καρδιάς ερωτικά

και τα πρώτα μας του έρωτα καψόνια.



Ξαναγίναμε για λίγο τα παιδιά

που ‘χαν μπρος τους ανοιχτούς όλους τους δρόμους

που δεν δίσταζαν μπρος στην κακοτοπιά

κι…

ἀπὸ  ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗ,  Κυρ.  12 Ἰαν,. 2014 7:26 am

Ό,τι προπαντός μας γοητεύει στους ανθρώπους είναι η ιδέα που δημιουργούμε στο μυαλό μας για εκείνους.

Ό,τι  προπαντός μας γοητεύει στα πράγματα είναι η ψευδαίσθηση της απόκτησής τους.

Και στις δύο περιπτώσεις το είναι του ανθρώπου και του πράγματος χάνεται.

Ήταν κάτι νύχτες χειμωνιάτικες και κρύες,

μελαγχολικές, θεοσκότεινα ψυχρές,

που ο πόνος της ψυχής μεγάλωνε ακόμη ολοένα,

η απαισιοδοξία, οι σκέψεις αυτές οι παγερές.

Πλανιόταν ο νους μου σ’ ανοιξιάτικα περιβόλια,

εκεί οπού η μαγεία της φύσης σε…

ο ηλιος κρυφτηκε στην ομιχλη

και γω περπατω στο μονοπατι

σκυθρωπος αναπολωντας

τα χαμενα χρονια 

η ψυχη μου, μου μιλά

μα εγω βουβος βαδιζω

στο μονοπατι

τα βηματα μου βαρια

στις υγρες πετρες εσερνα

οι σκεψεις σαν το φως

ετρεχαν και χανοταν

στου χρονου το απειρο

το βλεμμα σηκωσα ψηλα

τον ηλιο ειδα καθαρα

η ομιχλη χαθηκε στην μαχη με το φως

και γω στεκομουν εκει

βουβός…

                                   Ηρθες  τωρα που εχω αλλη…

Το μίσος, που εκπαιδεύει την συνείδηση

θανάσιμο του πλήγμα να επιφέρει…

Με παίρνει το παράπονό σου

κάθε νωρίς και κάθε αργά

τώρα που στο δωμάτιό σου

ήχος κανείς δεν σαλαγά.



Όλα στη θέση τους κι εντάξει,

δεν έχω να τακτοποιώ.

Τόσα πως έχουνε αλλάξει

τώρα συνειδητοποιώ.



Δεν είχα μάτια μου χαμπάρι

ο χρόνος πως μας κυνηγά.

Εκείνος τρέχει κατοστάρι

κι εγώ…

Η βουνίσια είσαι η πηγή,

που ξεδιψώ τον έρωτα μου,

έφυγε του πόνου η πληγή

κ’ ήρθε η χαρά μες στη καρδιά μου.



Για το ματιών σου το χρώμα,

γαλάζιο σαν τον ουρανό,

σκλάβος θα γινόμουν κι ακόμα,

στα πόδια σου να σε προσκυνώ.



Δεν έλεγα την σκέψη μου,

να μπορέσω να πάρω από σένα,

ήρθες σαν το φωτεινό αστέρι μου,

να καθοδηγείς στη γη εμένα.



Μες το καταπράσινο λιβάδι,

θ’ απλώσω τα γλυκά…

              ΤΣΙΚΟΥΔΙΑ

Στεμφυλα και αχτι

Στον αποστακτηρα

Στη φωτια με πειρα

Κεφι και μερακι

Σταλα σταλα πηρα

Μια παρεα ειναι…

Παραγγελιά μια ζεϊμπεκιά

ο χάροντας ζητάει

βαριά γυρνά βαριά μιλά

βαριά παραπατάει.

Παίξτε μπουζούκια και βιολιά

τραγούδια που πονάνε,

του κάτω κόσμου τα πουλιά

για θάνατο…

μαγικος ο ηχος του αγερα

μουσικη στα τυμπανα μου

πεζη

γλυκους αρμονικους τονους

κινουμενος δημιουργει

αγερα μεινε τραγουδησε μου

κιαλο

να νιωσω την αρμονια του ΘΕΟΥ

να τον αγγιξω

να τον νιωσω

να του μιλησω

στροβιλισε το αορατο κορμι σου

τυλιξε με την αυρα σου το είναι μου

το σωμα μας να γινει ένα

σε μια αεναη χορευτικη αρμονια

να συγλονιστώ

και οταν καταφερω…

Το γράμμα αν ήταν θησαυρός κι ήταν η λέξη κρύπτη,

τι τάχα θησαυρούς μπορεί μια λέξη να καλύπτει;

"Όσο βαθύ και ζοφερό

κι αν δείχνει κάποιο φρέαρ,

πάντα θ' ανθίζει μέσα του

κρυμμένο κάποιο έαρ"

"Αν στάχτη γίνει τ' όνειρο

και γκριζωπή σποδός,

μες στη σποδό θα κρύβεται

κάποια καινούρια οδός"

"Ετούτες είν' οι πιο άξιες

κι αληθινές τροχιές:

αυτές που…

 

Είναι ο καθρέπτης που γοργά κρυφοκοιτάς

σαν αντικρίσεις μες τη γύμνια το κορμί σου

μέσα στα ρούχα σου νοιώθεις ασφάλεια χαμογελάς

φύλο συκής αυτό που κρύβει την ψυχή σου

Όταν ολόγυμνοι περνούν από μπροστά σου

κλείνεις τα μάτια σου αμέσως κοκκινίζεις

και αν είναι ελεύθερη στη θέα σου η καρδιά τους

είναι η ντροπή σου αυτό που βλέπεις και δακρύζεις

Χαρταετοί που δε θα δούνε ουρανό

είναι ο σπάγκος που κρατάς στα δυο σου χέρια

αποκομμένοι οι…