Από τα μέλη του site Ειρήνη , sofia , Γιάννης Πρεβενιός , spartinos
Κυριακή 16 Νοεμβρίου μεσάνυχτα και κάτι....
Με αφορμή ένα βίντεο που νιόπαντροι χορεύουν,
ο Αξιώτης κι οι Αξιώτισες θαρρώ χορό γυρεύουν......
Ειρήνη
Γιάννη, δε γίνεται να αντισταθώ.....Θα τον σύρω! Γιάννης
Σύρε Ειρήνη το χορό κι εγώ θα τραγουδάω,
κοτσάκια από τη Νάξο μας που τόσο αγαπάω. Ειρήνη
Αφού λοιπόν… Συνέχεια
-Γεια σου...
καιρο εχω να σε δω...
(ενα σκαστο φιλι στο μαγουλο)
-Να σε κερασω κατι;... το συνηθισμενο;
Ενα κοκτεηλ παρακαλω! ''Κυματισμους"
-Πως εισαι;
-Οπως θα'μαι αυριο...αστα μη τα ρωτας...
πες μου για σενα...
-Ακομα πινω, θελεις κι εσυ;
-Εχω καιρο να σου ζητησω...
-Σε "καιει" κατι ιδιαιτερα η θα'θελες ολικη διαγραφη
-Ενα φιλι σου μοναχά στα χειλη......ειν αρκετο για μενα
-Το Φως της ημερας ειναι μοναχα μια… Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την astrojoggi στις 18 Νοέμβριος 2008 στις 15:30 —
6 σχόλια
Ονομάζομαι Διαμαντής Παππάς
Γεννήθηκα στην Φλώρινα στις 13-6- Π.Χ και κατοικώ στην Θεσσαλονίκη.
Έχω εκδώσει δυο ποιητικές συλλογές με τίτλο «Οδοιπόροι»
και «Προσοχή στα σήματα» Μετά παράτησα τα ποιήματα και έπιασα τα τραγούδια. Καλά να πάθω.
Η πρώτη μου δισκογραφία ήταν το τραγούδι «Σκοτείνιασε και ερήμωσε»
σε μουσική του Ανδρέα Πρέζα και με ερμηνευτή τον Μιχάλη Βιολάρη.
Ακολούθησε <Στο Βόλο τα… Συνέχεια
Στο άγγιγμα αυτού του άνεμου σκορπάς
σαν ένα στάχυ από τον ήλιο ξεραμένο
πολύ μακριά σε φύσηξε ο βοριάς
να πάψω πρέπει πια να σε προσμένω
Σ’ αυτόν τον γαλαξία πάλι σ’ έχασα
ανάμεσα σε αστέρια είσαι κρυμμένη
μεγάλο στόχο της ζωής μου έθεσα
να μην σε ξαναδώ ποτέ θλιμμένη
(ρεφρέν)
Χαμογέλα λοιπόν μικρέ μου άγγελε
χαμογέλα να φωτίσει όλη η πλάση
σου ορκίζομαι να σ’ αγαπώ για μια ζωή
δεν είναι ο έρωτας αρρώστια να… Συνέχεια
Σφαλιστά τα παραθύρια της καρδιά σου
σφαλιστοί και οι φεγγίτες της ψυχής.
Της αγάπης μου η αχτίδα μια κρυφή έχει ελπίδα
μήπως βρει μια χαραμάδα για να μπει.
Σαν ζητιάνος κουρελής και οδοιπόρος
στην αυλή της λογική σου τριγυρνώ.
Που τετράγωνη θυμίζει, στη καρδιά μου μην ελπίζει
πουθενά ότι μπορεί να βρει το φως.
Απόλυτη σιωπή μπροστά στο τέλος,
η μοναξιά με σημαδεύει μ'΄ένα βέλος,
απ' τη φαρέτρα του έρωτά σου τραβηγμένο
και στο κομμάτια της καρδιάς μου καρφωμένο.
Φάνταζες ήλιος κι όμως έφερες σκοτάδι,
ήτανε κάλπικο το άγγιγμα, το χάδι!...
Δεν είχες τίποτα να πεις, ούτε να δώσεις
φοβόσουν μόνο, την καρδιά σου μην πληγώσεις.
Κι όταν σου είπα ''που σ' αγάπησα...συγνώμη''
λέξη δε βρήκες για να πεις, δεν είχες γνώμη.
Και τώρα έρχεσαι...τι μου… Συνέχεια
Θυμήσου την πρώτη μας φορά
που ενώσαμε τα χειλη
τα λόγια κάνανε φτερά
δεν ήμασταν πια φίλοι.
Ξεκίνησε το πιάνο σου μονάχο του να παίζει
το ντέφι εκείνο π' άφησες επάνω στο τραπέζι
ζήλεψε κι η κιθάρα σου κι ήρθε αναμεσά μας
να σταματήσει ήθελε εκεί τον έρωτά μας.
Θυμήσου που ακούμπησες
το ηλεκτρικό σου στόμα
και ξύπνησε απ' το λίθαργο
το κοιμισμένο σώμα.
Σηκώθηκαν οι νότες σου κι αρχίσανε τις τρέλες
κι όταν τις… Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Λέλια στις 14 Νοέμβριος 2008 στις 15:41 —
7 σχόλια
Σκύψε πάνω από την
αγάπη μας και δες,
πόση ανάγκη χρειάζεται
να ζωντανέψει και πάλι,
αυτοπυρπολήθηκε και αποζητά
να νιώσει, ότι δεν πρόλαβε.
από την αρχή..
Θα γυρνάμε γύρω από
την ίδια ηδονή ξανά,
αυτούσιος ο πόνος
ζητάει να απορροφηθεί,
με μια κίνηση ολοσχερής.
Προστέθηκε από τον/την santana στις 14 Νοέμβριος 2008 στις 11:00 —
6 σχόλια