Μια διέξοδος μου απέμεινε,
να μπορέσω να ξεφύγω
μαζί σου ως τα αστέρια,
να ταξιδέψουμε σιωπηλά
μέχρι το κέντρο του απείρου…
Ξέρω ότι τα χείλη σου
διψάσανε να περιμένουν
μια άπιαστη σκιά, που
περιφέρεται γύρω σου,
να έχω την καρδιά σου
μες στα χέρια μου, και
να μην μπορώ να σε αντικρίσω.
Προστέθηκε από τον/την santana στις 11 Νοέμβριος 2008 στις 13:25 —
4 σχόλια
Πάρε την πνοή μου
να σου κρατάει
συντροφιά, μέσα
στο ατέλειωτο σκοτάδι,
όταν κανείς δεν θα είναι
κοντά σου
να σου πιάνει το χέρι..
Μπορείς να με ζεσταίνεις
με τη ματιά σου,
όταν την καρφώνεις
και περιμένεις με αγωνία
να γράψω οτιδήποτε,
που πιθανόν να δυναμώσει
την αγάπη μας.
Προστέθηκε από τον/την santana στις 11 Νοέμβριος 2008 στις 11:00 —
5 σχόλια
Κάθε μέρα και κάτι σε δουλειά να βρισκόμαστε και να έχουμε να λέμε!...
Σήμερα ξαφνικά ανακαλύψαμε πως παίρνουν φακελάκι κάποιοι γιατροί, αν όχι όλοι; Σήμερα ξαφνικά ανακαλύψαμε τα μοναστηριακά ‘’real estate’’;
Σήμερα ανακαλύψαμε πως το αυτό συμβαίνει σε ότι θέλουμε να κάνουμε, είτε για να το πετύχουμε., είτε για πιο γρήγορα; Σήμερα ξαφνικά ανακαλύψαμε πως οι Ιατρικοί Επισκέπτες πηγαίνουν στα Ιατρεία και όλα τα τοιαύτα και τόσα άλλα; Απότομο ξύπνημα μοιάζει, έ;
Μα όλα…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Νίκη-Αννα Π. στις 11 Νοέμβριος 2008 στις 10:54 —
6 σχόλια
Αύριο πάλι
Σήμερα είπα βάζω τέρμα,
δεν ξαναγράφω λέξη μια
αφού δε μου 'χει μείνει θέμα
εκτός από την ερημιά.
Πετώ χαρτιά και σημειώσεις,
μολύβι δεν ξανακρατώ,
να περιγράφω κι άλλες πτώσεις
και τις οδύνες σταματώ.
Μαχαίρι βάζω στα γραψίδια
να ζω τον πόνο μια φορά
και θα πετάξω στα σκουπίδια
κάθε γραπτή αναφορά.
Μα ξέρω δε θα το τηρήσω
κι αύριο πάλι θα ζητώ
χαρτί. μολύβι να μιλήσω,
μιας και το…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Ειρήνη στις 10 Νοέμβριος 2008 στις 21:30 —
6 σχόλια
Δεν αντέχω ερωτά μου να σε βλέπω πάνω στ’άστρα
Και κλειστές νά’ναι οι πόρτες στων ονείρων σου τα κάστρα
Δεν αντέχω νύχτα -μέρα εγω νά’μαι μοναχή
Και η κρύα μοναξιά μου της χαράς μου φυλακή
Δεν αντέχω ερωτά μου να περνάς απο μπροστά μου
Και να κάνεις δεν με ξέρεις πως δεν ήσουνα δικιά μου
Δεν αντέχω την καρδιά μου που την πλήγωσες εσυ
Να σε αγαπά ακόμα κι ας την άφησες μισή
Δεν αντέχω ερωτά μου να γυρνάς αλλού τα βράδια
Και να ξενυχτώ με…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την ermioni στις 10 Νοέμβριος 2008 στις 20:00 —
7 σχόλια
Ο Λόγος το καυχήθηκε και τόπε εις την Πένα,
“για να της πει το σ’ αγαπώ το λέει με εμένα.”
Κι η Πένα αποκρίθηκε “Λόγε γιατί καυχιέσαι,
αέρας είσαι χάνεσαι και γρήγορα ξεχνιέσαι.”
“Με μένα γράφει σ’ αγαπώ και κείνη το διαβάζει,
και μια και δυο και τρεις φορές και βαριαναστενάζει.”
“Στιχάκια γράφει στο χαρτί και της αγάπης λόγια,
να τάχει για παρηγοριά όποτε είναι χώρια.”
Κι ο Λόγος εκνευρίστηκε την ψυχραιμία χάνει,
“με μένα απ’…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Γιάννης Πρεβενιός στις 10 Νοέμβριος 2008 στις 18:00 —
5 σχόλια
Άφησες πίσω ανεξίτηλα σημάδια
και δυο δωμάτια που μένουν τώρα άδεια
μα δεν το σκέφτηκες
Γιατί μου καταστρέφεις έτσι την ζωή μου
αφού για πάντα πως θα έμενες μαζί μου
μου υποσχέθηκες
Δεν θυμάσαι τ’ όνομά μου
μα η θέση στην καρδιά μου
είναι πάντα ανοικτή
Όλα σου τα συγχωράω
να γυρίσεις σου ζητάω
κι ας μην ήσουνα πιστή
Άφησες πίσω ανεξίτηλα σημάδια
η μοναξιά είναι σαν φάντασμα τα βράδια
και εγώ φοβάμαι
την…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΛΑΟΥΔΗΣ στις 10 Νοέμβριος 2008 στις 16:00 —
4 σχόλια
, 7 Νοεμβρίου 2008
11:31:21 μμ
Ο κατσούφης
Άνθρωπε λίγο έξω βγες
Μην κάθεσε κατσούφης,
Και λίγη καλοπέραση
Θέλ΄ η ζωή ετούτη.
Σταμάτα πια να σκέφτεσαι
Μόνο να αποχτήσεις,
Όσα κι αν έχεις άνθρωπε
Σαν φύγεις θα τ΄αφήσεις.
Φοβάσαι έξω για να βγεις
Λεφτά να μην ξοδέψεις,
Το χρήμα έκανες Θεό
Σ΄αυτό έχεις πιστέψει.
Σε ‘εχει κάνει δούλο του
Το έρημο το χρήμα ,
Και να στοιβάζεις…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την agrampeli στις 10 Νοέμβριος 2008 στις 14:49 —
5 σχόλια
Πάλι θα φυσήξει ο άνεμος
εκεί που δεν θα περιμένουμε.
Στην άγρια κάψα του Σεπτέμβρη
και του μικρού καλοκαιριού!
Θα δροσίσει τις ψυχές
που λιγωμένες καίγονται.
Κι ύστερα, τα πλοία θα δέσουν στα λιμάνια
σβήνοντας πίσω τις γραμμές, που άφησαν.
Και σύ, σε πορεία τεθλασμένη
τυφλή και κουρσεμένη,
πάντα,
θ` αναζητάς την έξοδο απ` τον ίσιο διάδρομο
που βαδίζεις, χρόνια…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ στις 10 Νοέμβριος 2008 στις 12:48 —
4 σχόλια
Μια Κυριακή σαν τόσες άλλες,
Μια Κυριακή μες τη σιωπή
Και της αγάπης σου οι ψιχάλες,
Ποτέ δεν έγινα βροχή!...
Μια Κυριακή που με βαραίνει,
…θα φύγει γρήγορα κι αυτή,
Στη θύμησή σου ξαποσταίνει
Και στην απόλυτη σιγή!
Σκελετωμένη η ελπίδα,
Κοντά μου έρχεται ξανά,
Μες τη δική σου τη σελίδα
Και συμπληρώνει τα κενά!
Κλείνω τα μάτια κι ανασαίνω,
Θεέ μου, τι μέρα πια κι αυτή…
Δεν έχω κάτι να προσμένω…
μα...θα'…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Νίκη-Αννα Π. στις 9 Νοέμβριος 2008 στις 11:00 —
6 σχόλια
Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2008
12:06:58 πμ
Για τις μετανάστριες
Ραγίζει πέτρες και βουνά
Σαν τρέχει αυτό το δάκρυ,
Την ώρα τ’ αποχωρισμού
Στου λιμανιού την άκρη.
Να κλαίει να οδύρεται
Η μάνα πικραμένη,
Γιατί της φεύγουν τα παιδιά
Και πίσω μόνη μένει.
Με μια βαλίτσα όνειρα
Να φεύγουνε τα νιάτα,
Ταξίδι για το άγνωστο
Θα πάρουνε την στράτα.
Άλλοι τραβούν για Αμερική
Άλλοι για…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την agrampeli στις 9 Νοέμβριος 2008 στις 10:38 —
1 σχόλιο
Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2008
9:46:18 μμ
Πόνεσα πολύ
Στ΄όνομα σου έπινα νερό
Μ’ εσύ μ’ είχες προδώσει,
Την πιο μεγάλη μαχαιριά
Στα στήθη μου ΄χεις δώσει.
Αίμα έσταζε η πληγή
Που εφτασε στο χώμα,
Μα να την δέσει μπόρεσε
Μια άλλη νοσοκόμα.
R
Νοσοκόμα της καρδιάς μου
Έλα μες στην αγκαλιά μου,
Δώσε μου φιλιά και χάδια
Να μου διώξεις τα σκοτάδια.
Άλλη αγάπη βρήκα πια
Κι άντε στα κομάτια,
Να…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την agrampeli στις 9 Νοέμβριος 2008 στις 10:37 —
1 σχόλιο
Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2008
10:57:56 μμ
Έλα αγάπη μου
Πως κάποιαν άλλη αγαπάς
Χθες με πληροφορήσαν ,
Και την καρδούλα μου στα δυο
Αμέσω την χωρίσαν.
Αχ η ζήλια θα με φάει
Και στον Άδη θα με πάει.
Σαν λύκος που τα πρόβατα
Με λύσσα τα ξεσχίζει,
Έτσι αυτή η ζήλια μου
Τα στήθη μου τα σχίζει.
Έρχεται σαν το φάντασμα
Που βγαίνει στο σκοτάδι,
Μου τυρρανάει το μυαλό
Συνέχεια πρωί…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την agrampeli στις 9 Νοέμβριος 2008 στις 10:35 —
1 σχόλιο
Friday, 24 October 2008
11:20:22 PM
Ο σκορπιός
Ήρθε ο μήνας του σκορπιού
Το πιο ωραίο ζώδιο,
Που εις την κάθε μια πληγή
Αυτός είναι ιώδιο.
Λέν΄ είναι εκδικητικοί
Μα είναι αισθηματίες,
Κρίβουν τον πόνο τους βαθειά
Και δεν δίνουν αιτίες.
Είναι πιστοί και σταθεροί
Σε ότι αγαπάνε,
Αλλά σαν τους πληγώσουνε
Δύσκολα το ξεχνάνε.
Όπως και όλοι άλλωστε
Έχουν και τα κακά τους,
Μα πιο πολλά…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την agrampeli στις 9 Νοέμβριος 2008 στις 10:32 —
1 σχόλιο
Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2008
9:53
Αυγερινός
¨Ηρθε σαν τον Αυγερινό
Πλάι μου να καθίσει,
Το μαύρο το σκοτάδι μου
Λιγάκι να φωτίσει.
Η νύχτα είχε πανσέληνο
Σαν ήρθε να με πάρει,
Μαζί πετάξαμε ψηλά
Φτάσαμε στο φεγγάρι.
Ρόδισε η Ανατολή
Χαρα ένιωσε η καρδιά μου
Και να πετάξομε μαζί
Άνοιξα τα φτερά μου .
Και τα φτερά που μού δωσε
Μην μου τα πάρεις πίσω,
Άσε με λίγο βρε ζωή
Και εγώ να…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την agrampeli στις 9 Νοέμβριος 2008 στις 10:32 —
1 σχόλιο
Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2008
9:52:22 PM
Πόση να κάνω υπομονή
Πόση να κάνω υπομονή
Θεέ μου σε ρωτάω,
Φωτιά καίει στα στήθια μου
Ολημερίς πονάω.
Πυρακτωμένα σίδερα
Καίνε τα σωθηκά μου,
Μοιάζουν βελόνια που τρυπούν
Την δόλια την καρδιά μου
Έρωτα μου έρωτα μου
Βασανάκι της καρδιάς μου,
Πόσο και αυτή ν΄αντέξει
Αχ με σένα που ‘χει μπλέξει.
. Δεν ξέρω φταίω, εσύ φταις
Η φταίει η…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την agrampeli στις 9 Νοέμβριος 2008 στις 10:28 —
1 σχόλιο
Φύγε λοιπόν, μη με ρωτάς
τάχα τι στράβωσε με μας,
μη το κουράζουμε το θέμα
ήρθε η στιγμή να μπει ένα τέρμα...
φύγε λοιπόν, μη με ρωτάς
μη το κουράζουμε το θέμα.
Είμαι απών, τι κι αν μιλάς,
τσάμπα το χρόνο σπαταλάς...
ας το αφήσουμε πονάει,
τώρα η ζωή γι' άλλα με πάει!
Είμαι απών, τι κι άν μιλάς,
ας το αφήσουμε πονάει.
Δε σου χρωστώ, δε μου χρωστάς,
ήσουνα ΄Ερωτας φονιάς,
καλά όσα ζήσαμε, πες μου…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Νίκη-Αννα Π. στις 8 Νοέμβριος 2008 στις 13:00 —
3 σχόλια
Μη χρησιμοποιείς
το άγγιγμα που σου
εμπιστεύθηκα,
στις άπιαστες στιγμές
που φθάσαμε
και φθάνουμε κάθε στιγμή,
όποτε η συνεύρεση
πραγματοποιείται ενδόμυχα,
και είσαι σίγουρη
πώς είμαι κοντά σου..
Μπορεί να μην πιστεύεις
σε εμένα πάντα
και κάποιες φορές
να βρίσκεσαι ένα βήμα
πρίν το τέλος,
και τότε μάταια μπαίνουμε
σε ένα πόνο βαθύ,
χωρίς να υπάρχει κάτι
να πιαστούμε
και να μας σώσει,
εκείνη…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την santana στις 7 Νοέμβριος 2008 στις 10:34 —
4 σχόλια
Για σένα είναι λίγο, για μένα πολύ
να μου χαρίσεις ένα σου φιλί
εύκολα γεμίζεις κάθε μου κενό
και νιώθω να φτάνω ως τον ουρανό
Δώσε μου φτερά ψηλά να πετάξω
το όνομά σου μ’ αστέρια να φτιάξω
να γράψω σε δύση κι ανατολή
ότι σ’ αγαπάω, μωρό μου, πολύ
Για σένα είναι ήλιος, για μένα είσαι εσύ
ποτέ δεν σβήνεις και πάντα είσαι εκεί
τη μέρα σε βλέπω το βράδυ σε χάνω
σε θέλω πολύ κι όμως δεν σε πιάνω
Δώσε μου φτερά ψηλά να…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΛΑΟΥΔΗΣ στις 6 Νοέμβριος 2008 στις 22:34 —
6 σχόλια
Στης σκέψης σου τα μονοπάτια
Μπαίνω διαβαίνω τριγυρνώ
Και με κλειστά πάντα τα μάτια
Απ’την ανάσα σου ριγώ
Μπαίνω κρυφά στα όνειρά σου
Κι όλο σαλπάρω μακριά
Ψάχνω να βρω τον έρωτά σου
Να τον χωρέσω στην καρδιά
Στης φαντασίας μου το δρόμο
να ταξιδεύω προσπαθώ
με την αγάπη μου στον ώμο
κι ' ενα γινάτι σου κρυφό
Στης σκέψης σου τα μονοπάτια
Τρέχω τα βράδια να κρυφτώ
Στου παραδείσου τα παλάτια
Λίγη ελπίδα…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 6 Νοέμβριος 2008 στις 22:30 —
6 σχόλια