Μες την αγραματοσύνη μου σκέφτομαι ότι οι Έλληνες δύο πράγματα σημαντικά καταφέραμε.



Το πρώτο είναι να εφεύρουμε, να εισάγουμε και να χρησιμοποιήσουμε την κριτική σκέψη. Γεγονός…

ΤΑΞΙΔΙΑ

Η Θάλασσα από Λιόδενδρα

κι όλοι της Γης οι Κάμποι,

‘δώσαν Σοδιά στον άνθρωπο…

Βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια

Κι ο δρόμος να μην έχει γυρισμό

Του έρωτα τ’ατέλειωτα ταξίδια

Νά’ναι πάντα χωρίς προορισμό



Βαρέθηκα τις νύχτες στ’ακρογιάλι

Να αγναντεύω μόνο μοναξιά

Τη θλίψη νά’χω πάντα προσκεφάλι

Κι η πίκρα μου μια θάλασσα πλατιά



Βαρέθηκα και σένα εαυτέ μου

Που δύσκολα μου έβαλες κι εσύ

Και σένα πάλι άγνωστε θεέ μου

Π’αδιάφορα κοιτάζεις τη ζωη



Βαρέθηκα τα…

Βάλε φίλε τσίπουρο να πιω

Το φεγγάρι είναι μελαγχολικό

Στο συννεφιασμένο ουρανό

Κι εγώ ανάβω από καημό.…

https://spartinos.ning.com/video/m-hena-ipthameno-chali…

ΠΟΡΦΥΡΕΝΙΑ ΕΥΧΗ ΣΕ ( ΕΚΣΤΑΣΗ ) !

Λατρευτικό Απόγευμα

με Θέα την Ομορφιά

Ουρανού Κατάνυξη…

ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ

Πέρα απ’ το Βαθυστόχαστο

του Ήλιου (Πρωτοβρόχι),

μια Χρονοθύελλα σ’ ελεύθερη τροχιά

σε Σύμπαντα Παράλληλα

Ιριδισμού Χροιά.

Πλημμύρα από Άνθη

σε έβδομου…

Σε γνώρισα απόψε Κυριακή

Κάτω στο Μοναστηράκι

Τ’ αστεράκια ασημί

Χρυσόδετο το φεγγαράκι.…

Βρείτε περισσότερη μουσική σαν κι αυτή στο Poihtikh gwnia

 perpatiteseirini.mp3

Της νύχτας οι περπατητές

είναι ονειροπόλοι,

ούτε σκιές τους κυνηγούν,

ούτε και οι διαβόλοι.



Κάνουν στην πάντα τα στοιχειά

και προσκυνούν τ' αχνάρια,

κι όπου υπάρχει ατυχιά

σπέρνουν μαργαριτάρια.



Μοιάζουν οι καθημερινές

όπου…

Ξημέρωσε κι ο ήλιος ανατέλλει

Καινούργια μέρα για όλους μας ξυπνά

Μα τ’ όνειρο που μ’έκανε κουρέλι

Μες το μυαλό μου αρχίζει να γυρνά



Σε περιπέτειες βλέπω να με βάζει

Και να με στέλνει αδιάβαστο ξανά

Πρωί-πρωί που στέκω στο πρεβάζι

Με τ’άρωμά σου τ’αεράκι μ’ακουμπά



Στου έρωτά σου τα παιχνίδια

Παραδομένος ξεψυχώ

Και στα ατέλειωτα ταξίδια

Ψάχνω να βρω προορισμό



Ξημέρωσε κι…

ΗΛΙΟΣΤΟΛΙΣΤΗ ΚΥΡΑ !

Πάρε τα Χρυσαφένια Μάτια σου

Ηλιοστόλιστη Κυρά,

και τα Ολόδροσα τα χέρια σου…

Εκείνη την ονειρεμένη αυγή

Καθώς ξυπνούσα

Άκουγα μες στην παραζάλη…

Θά βγώ νά βρώ ουρανοξύστες

νά μέ χειροκροτούν στίς πίστες

αφού τούς φίλους έχασα

σ' ετούτη εδώ την ξένη πόλη

πού μ'έχουν φέρει οι διαβόλοι

καί νά χορευω ξέχασα

Από ψηλά νά με κοιτάζουν

τεσσερεις κάθε σταθροδρόμι

να μήν ξέρουν τί νά διαβάζουν

αφού δεν ήρθαν ταχυδρόμοι

νά φέρουν γράμμα ή μαντάτο

κάτι με νέα απ'τήν πατριδα

νά βγάλω άλλο ένα σαββάτο

στόν δρόμο μου γιά μιά…

ΟΤΑΝ ΤΑ ΚΑΣΤΡΑ ΠΕΣΟΥΝΕ

Απ’ του Κορμιού σου

τ’ Άρωμα μεθώ,

και τα Ουράνια φθάνω…

Το περιστέρι πρέπει να ‘φτασε μεσάνυχτα

μαζί με τη βροχή πάνω στο τζάμι .

Τούτες τις ώρες ανταμώνουν οι ψυχές

και τραγουδάνε .…