Αχ! πουλάκι μου, λες

μακριά μου πως θες…

Το μπάρκο όπου σκάρωνες στη ξυλοκοπτική σου

δεν το τελείωσες ποτέ δεν του βαλες πανιά…

Μες στου άγριου κύματος την ασπράδα κρύφτηκαν τα όνειρά μου

Κι απ’ του ουρανού τα μαύρα μάτια ξεκαρφώθηκαν δάκρυα πικρά

Πάνω στα κοφτερά γκρίζα βράχια μάτωσαν τα γυμνά πόδια μου

Και τρισκότεινα κοράκια γυρόφερναν κρώζοντας απειλητικά.

Η μνήμη σπαρταρούσε σαν το ψάρι μες στο άδικο δίχτυ της ζωής

Και τα χέρια του βοριά γρονθοκοπούσαν τα δασύτριχά μου στήθια

Οι αρουραίοι σκάλιζαν στα χωματένια σωθικά της άμοιρης γης

Κι απ’ τα πλευρά του…

Κουπλέ

Στης  ζωής  τα  σκαλοπάτια…

Σ' άρεσε πάντα να πετάς

με τα φτερά της νιότης,

να χάνεσαι στα αρώματα,

στα χρώματα της γης,



στα παραμύθια των παιδιών,

ονειροταξιδιώτης,

ξορκίζοντας στα λόγια σου

τα χρόνια της οργής.



Σ' άρεσε πάντα να πετάς

στην αγκαλιά τ' ανέμου,

σκουπίζοντας στα πρόσωπα

το αίμα των…

Το όνειρο ξεψυχάει σαν πεφταστέρι στου ουρανού το μέτωπο

Η σελήνη σαν το δρεπάνι κόβει τα τριαντάφυλλα του κήπου

Η σιωπή των πουλιών σέρνεται στο νοτισμένο άστοργο χώμα

Κι ο άνεμος κουβαλάει στους ώμους του σύγνεφα πετρωμένα.

Απ’ τη δημοσιά ακούγεται το ποδοβολητό του μαύρου αλόγου

Το γλυφό νερό του πηγαδιού καθρεφτίζει τις ζωντανές μέρες

Τα κοράκια γυροφέρνουν με φτερά τρισκότεινα στον ορίζοντα

Και το μελίσσι ακολουθεί σκυθρωπά την…

Ένα άστεγο σπουργίτι

που του ρήμαξαν το σπίτι

τράπεζες και δανεικά

Ζητιανεύει μες τους δρόμους

και κοιμάται σ'υπονόμους

δίχως πια ιδανικά

Σε κανένα δεν μιλάει

και το όνειρο σκορπάει…

Είμαστε λέει, τα δύο μας απέναντι από τοπίο μαγικό,

Πω, πω, τι όμορφα που είναι,…

ΞΕΝΑ ΓΕΛΙΑ

Φορώ πάνω μου κουρέλια,

Ξένος πόνος-ξένα γέλια,

Και λέω ήρθε η συντέλεια,

Όπως γράφουν στα βαγγέλια.

Ζηλεύω τα άλλα κοπέλια,

Στάζουν τα φιλιά τους μέλια,

Και εγώ σπάζω τα τέλια,

Φουμάρω άφιλτρα ΚΑΡΕΛΙΑ.

 …

Η ανθρωπότητα είναι γεμάτη με κτήνη
Που αγαλλιάζουν στη θέα του αίματος.

Έγινε ο πόνος μου οργή

Αναστενάζω σαν μικρό παιδί

Πέφτω στη φωτιά γυμνός 

Με αγκαλιάζει ένας καημός

Τρέμω σαν ψάρι στη στεριά

Θέλω να κλείσω την πληγή

Μα ο χρόνος με ξερνά. 

Και ο φόβος μου ντύνετε οργή

Ζει μόνιμα μες στην ψυχή

Η νύχτα μου κεντάει 

μια τελευταία πνοή.…

Περπατώντας σ’ ένα δρόμο άγνωστο θαρρώ,…

Πατηστε το συνδεσμο για να το ακουσετε

Μουσικη Χρηστος Γιαννοπουλος ερμηνεια Θανασης Κομνηνος

https://youtu.be/NOeXL8lYRYA

Πιωμένος και ξενύχτης

την πόρτα σου χτυπώ

απόκληρος κι αλήτης

μα ακόμα σ'…

    Μέσα στης νύκτας το μπαλκόνι

    Όταν το αίμα σου παγώνει

    Σε είδα άλλον να φιλάς

    Μα από πείσμα  θα φιλήσω,

    Όποια στον δρόμο συναντήσω

    Ειρωνικά να μη γελάς.

                   …--…

    Μου έδωσες να πιω χολή

    Κι είπες πως είμ’ ο τέως

    Όμως γελάει πιο πολύ

    Όποιος γελάει…

ΟΠΟΤΕ ΣΕ ΔΩ

Όποτε σε δω,

Το σταυρό φυλώ,

Το Θεό υμνωδώ,

Τον παρακαλώ.

Άσπρη όπως το γάλα,

Λυγερή η κορμοστασιά σου,

Κάμε τα μαλλιά σου σκάλα,

Για να κλέψω τη δροσιά σου.

 …

Ησουν αγαπη δυνατη

αιμα στις φλεβες μου

Τωρα εγινες πληγη

στα ματια δακρυ,δεν εχω ζωη...

Τα ματια εκεινα που κοιτας

δεν σαγαπουν τοσο πολυ

δεν λιωνουν με ενα σου

δεν καρδιοχτυπουν καθε στιγμη!!!

Μαζι για ολη μας την ζωη

μαζι σε καθε γιορτη,χαρουμενοι ειμασταν πολλοι

ομως ο θανατος δεν αργει...

Σε εχασα αγαπη μου σε εχασα απο κοντα μου

και τωρα σε αλλη αγκαλια πλαγιαζεις ερωτα μου...

Στην καρδια μου εσυ θα μεινεις μια…

Στο μισοσκόταδο μιας πλάνης ανασαίνω

επάνω στα γυμνωμένα στήθη νεολαίων

κρατώντας αχρείαστες μαλθακές καρδιές…

2009.-Ιούλιος. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης βγάζει Απόφαση-Διαταγή, για να μετατεθώ στις νέες Φυλακές Γρεβενών Διευθυντής , παρά την θέληση μου. Διαμαρτύρομαι εγγράφως έντονα και μετά την αδιάλεχτη άρνηση του, παραιτούμαι από Διευθυντής και ζητώ την συνταξιοδότηση μου !..

Πρωί – Πρωί μου έδωσαν

Διαταγή-φιρμάνι,

Στα Γρεβενά σ ένα βουνό,

Να φτιάξω ένα λιμάνι!!..!..

Και πήρα την γυναίκα μου

Πήγαμε χέρι-χέρι,

Να πούμε στον…