Το χαλάζι την πόλη ξυπνάει

μα η πόρτα παραμένει κλειστή

ο αέρας να λυσσομανάει

η ζωή σου  υγρή φυλακή

Τα δρομάκια γεμίζουν με κόσμο

μα μονάχος εσύ ακολουθείς

τα αυτοκίνητα κάνουνε θόρυβο

και εσύ είσαι έτοιμος να κοιμηθείς

Το τσιγάρο σου μόνο του καίγεται

και σου λείπει η χαρά της στιγμής

ο καπνός που σε σύννεφα μπλέκεται

είναι στάχτη μιας άλλης ζωής

Η μηχανή σου σε πάει με ταχύτητα

σε  ένα μέρος πολύ…

Με στίχους έφτιαξα σκαρί με λέξεις ταξιδεύω

στην ποίηση ξεκίνησα πρωτόγνωρο ταξίδι

μ’ αυτούς αλόγιστα το νου και την ψυχή παιδεύω

βγάζουν τα λόγια μου χολή ανάκατη με ξύδι

Πόσες αγάπες πρόδωσα πόσες θα με προδώσουν

μια κοινωνία σάπισμα κι εγώ την σιγοντάρω

εγώ να φτιάχνω τα καρφιά όσα θα με καρφώσουν

και στην αιωνιότητα μονάχα να ποντάρω

Κι εσύ να λες πως πέρασα σε άλλες διαστάσεις

επάνω κάτω να κουνάς…

ΚΥΡΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ

Κυρά του καλού,

Πάρε με αλλού,

Μες τα παραμύθια,

Μη μου λες αλήθεια.

Κυρά του καλού,

Έχω μυαλό τρελού,

Να βγω απ’ τη συνήθεια,

Και τη κακοήθεια.

Κυρά του καλού,

Κόρη του γιαλού,

Βάλε μου τη…

'''''''''''''''''''''''''''''

................................................

Παναγιά Παρηγορήτρα

Μάνα τ’ Άνθρωπου-Θεού

των κρυφών ‘ξομολογήτρα

αποκούμπι του ενδεού.

Στο περ’βόλι σου διαβαίνω

-ψαλμωδιές χερουβικού-

ευλογίες ανασαίνω

τ’Άθωνα τ’ασκητικού …

Την καρδιά μου κατακλύζει

η αγιοσύνη του βουνού,

η ψυχή μου δρασκελίζει

δόκανα του παγανού …

Μόνος τριγυρνώ…

Θα με δεις μια μέρα,εντελώς ξαφνικά

ρισκάρω και ας χάσω,θα σου πω γεια χαρά

Θα σου πιάσω το χέρι,θα σου πω είμαι εδώ

για να πεις μία λέξη ,να σου πω ευχαριστώ



Θα με δεις μια μέρα και μην με αρνηθείς 

μονάχα να θελήσεις κοντά μου να σταθείς

να κυλάει ο χρόνος ν αναπνέω να ζω

και να παίρνω κουράγιο να μη νιώθω στο…

Ένας πλανήτης τυλιγμένος με πλέγμα δόλιων άστρων αλαζονικών…

Τα γράμματα σου

έριξα στης λήθης το πηγάδι

τα ξαναβγάζω την αυγή

τα ξαναρίχνω βράδυ...

Σκίζεις τις σάρκες σου

στο αντάμωμα του ονείρου....

Στίχους γράφεις σε ουρανούς

αόρατων ποιητών .....

Τραγούδια παίζεις,

τραγικές σιωπηλές σερενάτες

από το ρέκβιεμ της ψυχής σου ...

Του μυαλού σου τις περιστροφές !

Και σύ .... εκεί !!!.....

Με μια ηδονή ανεξήγητη....

Έρωτες ανέραστοι

μιας…

Σε μπερδεμένες διαδρομές  παραδομένες φυλακές

ψάχνεις ελπίδα

Είναι το βιβλίο της ζωής σημάδια σκόρπιας προσευχής

γκρίζα σελίδα

Παλεύοντας να κρατηθείς κάποια σανίδα να πιαστείς

νωθρό φεγγάρι

Κορμί γεμάτο με πληγές φέρει απόνερα του χθες

φερτό κουφάρι

Όσοι πετούσαν χαμηλά σου ψαλίδισαν τα φτερά

σε άφησαν μόνο

Να αντιπαλεύεις τα βουνά σε μονοπάτια σκοτεινά

γεμάτα πόνο

Χωρίς ντροπή δειλό εγώ με προδομένο το…

Άντρα λεβέντη σεφταλή

πα  στου ζεϊμπέκικου το βήμα

άλλη δεν είχες πιο καλή…

Εσύ…

-Κύριε υπουργέ, ξυπνήστε φώναξε δυνατά από το διάδρομο η καμαριέρα Βασιλική Αυγερινού, χτυπώντας βροντερά την καρυδένια πόρτα του ημιφωτισμένου συζυγικού υπνοδωματίου.

O υπουργός και η σύζυγός του ξύπνησαν αμέσως.

-Μα τι συμβαίνει; Tι ώρα είναι, Όλγα; ρώτησε τη γυναίκα του μες στην παραζάλη του ύπνου του.

-Έξι και δέκα, του απάντησε εκείνη, κοιτώντας το χρυσό της ρολόι.

Τότε ο υπουργός κοίταξε προς το παράθυρο. Είδε ότι ο ουρανός ήταν ακόμα σκοτεινός. Σηκώθηκε από…

Τίμια γενιά μου αληθινή,

πάνω στο χάρτη σου ριζώνω,

όνειρα χίλια σου χρεώνω

και σε κρατάω ζωντανή.



Είσαι μια θάλασσα πλατιά,

μια συννεφούλα που με σώζει,

τα όνειρα του καραγκιόζη

με μια παράξενη ματιά.



Με ένα παλιό ακορντεόν,

και με του Παύλου την κιθάρα,

με τα σκληρά, βαριά…

Σαν φεύγουνε τα χελιδόνια,

Να μου χαϊδεύεις τα μαλλιά

Και στο κρεβάτι τα σεντόνια,

Να τα γεμίζεις με φιλιά.

        ---.---

Μη σβήνεις τα φώτα για οικονομία,

Το σ αγαπώ με φως,  θέλω να μου πεις,

Σχίσε τα χαρτιά, από την Εφορία

Και κοίτα στον καθρέφτη σου να δεις!...

Δεν προφταίνεις να μετρήσεις ως το τρία,

Στο τέσσερα δεν ξέρεις αν θα…

Ξεχασμένη άγκυρα

Περίμενες πολύ καιρό μάταια...

Κοιτάζεις τα πρόσωπα τριγύρω σου...

Και τι αναζητά ο καθένας δεν ξέρεις..

Αναρωτιέσαι μήπως φταις εσύ... και...

Δεν μπορείς να συγχωρείς τον εαυτό σου..

Γα κάτι που εσύ δεν έφταιξες…



Σαν ένα πλοίο κοντά στην ακτή..

Σαν μια Άγκυρα στον βυθό της θάλασσας..

Σαν την ηρεμία πριν την καταιγίδα..

Σαν τον ξενιτεμένο που γυρίζει σπίτι του...

Ολη σου η λαχτάρα για κάτι…

Καταμεσής τ'ονείρου ξύπνησε δανδής κι απόψε.

Φορώντας ενώτια απ' τ'ανάκτορο της Ζάκρου,

γιορντάνια απ' τις Μυκήνες.

Λάπις κ'υαλόμαζα μαζί με μια φωνή ταξιδεύτρια

χρόνων χίλιων και μύριων εποχών.

Όλα αντήχησαν ως το σταχτί νησί,

έως τον λόφο του επόπτη γαιοκτήμονα.

"Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας".

Πίσω από το πελεκημένο μειδίαμα ανθεί ο φόβος της ανείπωτης μοναξιάς.

Μέσα στο φόβο της κάλπικης ευγένειας ανατέλλει η…

%CE%9C%CE%B9%CE%B1%20%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%83%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%BF%20%CF%84%27%20%CE%91%CF%85%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%BF%CF%85.mp3

(Φίλοι μου μην το διαβάσετε απλά ακούστε το  πατώντας εδώ από πάνω, ,από τον Μοναδικό Τζίτζικα που μου έκανε την τιμή να ασχοληθεί μ' αυτά τα στιχάκια και να τα απογειώσει με τη μουσική και την ερμηνεία του!!!! Τον ευχαριστώ για άλλη μια…

ΟΝΕΙΡΑ-ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΚΑΗΜΟΙ

Όνειρα-χαρές μα και καημοί,

Με των γονιών μας την τιμή,

Τα όμορφα χρόνια τα παλιά,

Ας τρώγαμε ψωμί-τυρί κι ελιά.

Μέσα στη ζήση τη καλή,

Ψηλώσαμε σκαλί-σκαλί,

Σα τελειώσαμε τα σκολειά,

Πια πέρασε κι η ανεμελιά.

 …

Είχε μπει για τα καλά το φθινόπωρο. Τα καστανοκίτρινα φύλλα έπεφταν απ’ τα κλαδιά των δέντρων στους νοτισμένους δρόμους. Τα πυκνά, μπλάβα σύννεφα βασίλευαν στο νυχτερινό μελαγχολικό ουρανό. Τα σπουργίτια ξεπαγιασμένα τιτίβιζαν σπαρακτικά πάνω στα απογυμνωμένα κλαδιά. Το γαλαζοπράσινο βρόχινο ποταμάκι, που έρεε από τα πλευρά του βουνού, διαπερνούσε με αχό την καρδιά της δακρυσμένης αριστοκρατικής πολίχνης.

Μια μαύρη αστραφτερή λιμουζίνα έστριψε τότε από…