Κουπλέ

Στα πρέπει εναντιώθηκα

που, καθορίζουν νόμοι

τις τύψεις ξεφορτώθηκα

μαζί , με τα συγγνώμη

και, αποδίδω σεβασμό

μονάχα, στην καρδιά μου

αφού, όπου έκανα καλό…

Τώρα που ήρθε η Άνοιξη

κι ανθίζουν τα λουλούδια

κι ερωτευμένα τα πουλιά

λαλούν γλυκά τραγούδια



είπα για σένα κούκλα μου

κι…

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ

Ας έχω στραβά πόδια,

Δεν βάζω σε καλαπόδια,

Ας έχω στραβά πόδια,

Ξεπερνάω τα εμπόδια.

Δεν θέλω στα λόγια,

Να λέω ευχολόγια,

Δείχνουν ημερολόγια,

Εκτελώ τα δρομολόγια.

Όποτε τα βρω μανίκια,

Δεν ψάχνω για δεκανίκια,

Όποτε τα βρω μανίκια,

Ψέλνω και τα επινίκια.

Δεν λέω μόνο λόγια,

Να κοιτάω ποινολόγια,

Σημαδεύουνε ρολόγια,

Δεν χτυπάω…

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΚΑΙ ΚΥΡΙΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΛΙΔΑΣ ΤΗΣ

ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΓΩΝΙΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΜΑΙ ΚΑΤΑΝΥΧΤΙΚΑ ΤΙΣ ΑΓΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΜΕ

ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΚΤΡΑΤΩΡΑ.

...............

.

Πέρασε η Γιούλη η μουνάρα

σήμερα για να μου τα πεί

τα νέα της η κατεργάρα

λίγο στο μάτι να μου μπεί …

.

Μα αντί στο μάτι, στο παντελόνι

μου μπήκε η ψωλοφαγού

μα πόσο…

Σκυμμένη καιροφυλακτούσες,

στην λόγχη πάνω του δικαίου

κι’ αυθόρμητα μονολογούσες,

στο τεντωμένο σου σχοινί.

Ακμαίο ηθικό κρατούσες

ιδανικού υψηλού, ωραίου

…Θυσία, σαν καραδοκούσες

η πράξη σου να…

Σε έναν καθρέφτη κρύφτηκα περίτεχνα για χρόνια

πίσω από τζάμια και γυαλιά κρυβόμουνα αιώνια

μήπως με δουν φοβόμουνα και σπάσουν τα γυαλιά μου

και μέσα από αυτά κοιτάξουνε και δουν τη μοναξιά μου..

Σκεφτόμουνα δυσοίωνα ,κρυβόμουνα τα βράδια

τα τζάμια μου τα ένωνα με αγκαλιές και χάδια,

οι μέρες όμως πέρασαν και ήρθαν οι τριβές

ό,τι παραπονιότανε τ' άφηνα στο χθες

Η κόρνα όμως δεν άργησε πολύ για να σημάνει

το φτου ξελευθερία, το μέσα…

Σκόρπια τα ίχνη στο πέρασμα σου…

σκόρπια σελήνη στο γέρασμα σου…

και συ κοιτάς!…

ΟΛΑ ΣΤΡΑΒΑ ΚΙ ΑΝΑΠΟΔΑ

Όλα στραβά κι ανάποδα,

Απάνω μου τα έχω,

Όμως και το παραπόδα,

Για στιγμή δεν αντέχω.

Οι γνωστοί και οι δικοί,

Λέγουνε να προσέχω,

Τώρα που βάζω το χακί,

Για καλό μου ας προτρέχω.

Σιρίτια και πεντοβολά,

Εγώ ας μην κατέχω,

Απ’ άτομα υστερόβουλα,

Φαντάζω πως απέχω.

Οι γνωστοί και οι δικοί,

Θέλουν να μην υπέχω,

Για ένα πιάτο με φακή,

Και την ψυχή δεν…

Προσπαθώ να συγκροτήσω τη σκέψη μου..

Σκέψη που κυλάει όπως η ορμή των ονείρων μέσα μου..

Διάχυτα γιατί και πώς;

Πώς θα ανοίξω τα φτερά μου να πετάξω αν δεν υπάρχει ουρανός;…

Τα νιάτα κυνηγούν την ηδονή

αναζητούν, με πάθος την λαγνεία

όπως το σώμα, θέλει διατροφή

κι’ η γλώσσα αναζητά την ρητορεία…

Τα χείλη ψάχνουν, για ζεστό φιλί

οι τρυφερές καρδιές την ευτυχία

…ανάπαυση γυρεύει η ψυχή…

Τώρα το βλέπω από ψηλά
σε ένα κουτί κρυμμένο
σβήνει το πάθος μου γοργά
σαν φύλλο μαραμένο

Ίσως ξοδεύτηκε μεμιάς
από στερνή σπατάλη
ή ίσως πάλι καρτερά
εκείνη την αγκάλη...

Νόμιζα χάθηκε εκεί
μαζί με εκείνην πλάι
μα ύπαρξη έχει θεική
σαν ποταμός κυλάει...

Το νιώθω τώρα λαμπερό
σαν φοίνικας μου μοιάζει
ήτανε χρόνια ποταπό
μα τώρα δεν το νοιάζει..

Εν Βερολίνῳ ˙ μυστικός δείπνος

                                      (Με κονσομασιόν;)  



Επίσημα τον δέχτηκε με όλες τις τιμές

παραταγμένα αγήματα, φρουρές τιμητικές ˙

και αφού μαζί περπάτησαν στο κόκκινο χαλί,

μόλις βρεθήκαν μόνοι τους του τράβηξε τ’ αυτί

για όσα έλεγε εδώ, πριν πάει εκεί πέρα,

μα άδικα προσπάθησε να πάρει τον αέρα

του ζόρικου Αλέξη μας ˙ δεν έπιασ’ η φοβέρα.

Δε χαμπαριάζει απ’ αυτά ο…

Εν Βερολίνῳ˙  ραντεβού στα τυφλά

                                              {Με κείνη κει την κραταιά

                                              των Βρυξελλών κυρά (τσατσά)}



Ακόμη και πριν εκλεγεί είχε κακές ιδέες

ήταν ατίθασο παιδί και με κακές παρέες ˙

μα ήλπιζαν θα άλλαζε σα θα ‘ρχονταν ευθύνες

και θα ‘στρωνε ως έστρωσαν όλοι οι πριν κηφήνες.



Εκείνος όμως έμπλεξε με κάτι…

Στα βάθη του ατλαντικού,
κοιμάται ο εαυτός σου
μα αν δεν ματώσεις σε σπηλιές
ποτέ δεν θα 'ν' δικός σου

Μας κούρασαν οι ελιγμοί
οι πτώσεις και τα πάθη
για πες μου αραγε θα δεις
τον ήλιο σαν θα ερθει?

Ξεπέρασε τους φόβους σου
ασ' τη ψυχη φεγγαρι
έχε το νου σου σαν θεό
και δες τον να σαλπάρει

ΜΗΝ ΚΛΑΙΩ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ ΜΟΥ

Να μην κλαίω την μοίρα μου,

Ανοιχτά παραθύρια μου,

Το ξέρω απ' την πείρα μου,

Τα λόγια σου πειστήρια μου.

Να μην κλαίω την μοίρα μου,

Τέλειωσε τα μαρτύρια μου,

Τραγουδώ με την λύρα μου,

Τα φρύδια σου γιοφύρια μου.

Να μην κλαίω την μοίρα μου,

Κερνώ σε τα ποτήρια μου,

Και άιντε εβίβα δίπλα σου,

Τα κέφια σου πανηγύρια μου.

+ 24/3/15

+ 25/3/15…

Στη νέα μας κυβέρνηση που είν’ αριστερή 

σηκώσαν τα μανίκια τους και πέζουν την ξερή

με όλα τα άγρια θεριά  Αμερικής κι Ευρώπης ˙

τα πάνω κάτω ήρθανε και γίνεται της Πόπης.



Στην πρώτη…