Ποιητική γωνιά

Της ψυχής μας το στέκι

Όλες οι καταχωρίσεις ιστολογίου (11,522)

Στον πλανήτη της αδράνειας

Ξεγελασμένες ψευδαισθήσεις
χορό αρχίσαν στο βάθος του μυαλού.
Βλέμματα άδειασαν τα δάκρυα
κι απολιθωμένα κοίταξαν
το παγωμένο πρόσωπο
της αδράνειας.
Στον πλανήτη της
ανάκατοι χρόνοι κι εποχές
φόβοι,σιωπές κι επιθυμίες
επαναστατούν κι αποχωρούν.
Απρόσωπα πάθη
χάνονται στο ψυχρό
κι απάνθρωπο στροβίλισμα.
Καταδικασμένα
στην πλάνη τους να ζουν.

Προστέθηκε από τον/την M alive s στις 13 Σεπτέμβριος 2009 στις 19:10 — 12 σχόλια

Ελα σαν ονειρο

Ολο μου λες το ενοεις

να το πιστεψω μ’ αγαπας,

θα το πιστεψω αν τολμας

οπως και ‘γω στα ονειρα μου να πετας.

Αν το τολμας ελα λοιπον

και σε ενα ονειρο τρελο,

ελα και πιασε μου το χερι.

Αν το τολμας ελα μαζι

μοιρασου ‘κεινη τη στιγμη

κι’ οσα μας φερει.

Ελα σαν ονειρο και πιασε μου το χερι

ελα και βαλτο στην καρδια σου

θα γινω θαλασσα και αγερι

να ταξιδεψω και εγω στα ονειρα σου.

Αν το τολμας, αν το… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την αισχυλος στις 13 Σεπτέμβριος 2009 στις 14:20 — 7 σχόλια

Πολιτιστικό Πρόβλημα ( Κώστας Αξελός)

Αρχικά η παιδεία πήγαινε μαζί με την ποίηση, τη σκέψη και την τέχνη. Μετά έγινε αυτό που λέμε κουλτούρα. Η κουλτούρα, το να αντιμετωπίζουμε τα φαινόμενα της ποίησης, της σκέψης, της τέχνης και των άλλων εκδηλώσεων σαν κουλτούρα, σημαίνει ήδη έναν υποβιβασμό τους.

Η σκέψη, η ποίηση, η τέχνη δεν υπάγονται σ᾽εκείνο που φθηνά και σε παγκόσμιο σχεδόν επίπεδο ονομάζεται κουλτούρα, χωρίς να σκεφτόμαστε τι είναι αυτό που μας λέει και αυτό που μας κρύβει τούτη η λέξη. Κείμενα, έργα… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Έρως στο Κουρμπέτι στις 13 Σεπτέμβριος 2009 στις 0:56 — 12 σχόλια

Με μια κανταδα

Θα ελθω κατω απ’ το παραθυρο σου
με μια κανταδα, να σου πω πως σ’ αγαπω
θα ελθω και ασ' η γειτωνια ξυπνησει
εχω σου λεω καλο σκοπο.

Πηρα μια νυχτα το φεγγαρι
για συντροφια μου πηρα τ’ αστρα
μα οι γειτωνες νερο μου ριξαν
και ο πατερας σου μια γλαστρα.

Μα θα ελθω αυριο, παλι καλη μου
δεν με φοβιζει η γλαστρα, ουτε το νερο
θα ελθω να σου τραγουδησω
με κρανος πετσετα και μαγιω.

Προστέθηκε από τον/την αισχυλος στις 13 Σεπτέμβριος 2009 στις 0:28 — 7 σχόλια

Πάθη που πονάνε

Γλυκό το ψέμα,

όταν βολεύει . . .

Mπαίνει στο βλέμμα,

αλήθειες κλέβει !

Mπαίνει σαν κλέφτης

και λωποδύτης,

έρωτας- ψεύτης,

θύμα και θύτης !

Mές στου μυαλού τις διαδρομές,

αδέσποτα γυρνάνε,

αλήθειες, ψέμματα, ενοχές

και πάθη που πονάνε !

Πικρή η αλήθεια . . .

Αρρώστεια σκέτη . . .

Ρίχνει στα στήθια,

με το ντουφέκι !

Μ’ ένα της σμπάρο,

χτυπά στο στόχο,

χαρά και χάρο,

πάθος και πόθο… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 12 Σεπτέμβριος 2009 στις 19:22 — 12 σχόλια

Στις εκκλησιές του Μαμωνά-ΤΡΑΓΟΥΔΙ- στίχοι : Afroditi, μουσική και τραγούδισμα : τρελός τζίτζικας

R09_0018.MP3

...με κλικ στον αποπάνω σύνδεσμο, ακούτε το "Στις εκκλησιές του Μαμωνά" σε στίχους που έγραψε η Afroditi

Τα φουσκωμένα τα πουγκιά,

τρέμουν μη γίνουν στάχτη,

γιατί τ' απένταρα παιδιά

τα 'χουν μεγάλο άχτι...

...Τα καταριούνται να καούν

στις πλούσιες τις τσέπες

και καρβουνάκια να γινούν

στης αφραγκίας τις… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την τρελός τζίτζηκας στις 12 Σεπτέμβριος 2009 στις 14:00 — 16 σχόλια

esperanza

Τί να της πώ.....τί;

Να υποκλιθώ σε ενα όμορφο ψέμα,να αφεθώ σε μια πρόστυχη Χιονάτη με άδεια καρδιά,σε μια σκιά που το τρύπιο φόρεμά της λατρεύει τους πάντες;

Απάτη.....απάτη.....

Εποχή μαρτυρική,ένα φθινόπωρο που με κλέβει.....

Ρομάντζο γδαρμένο και κουρέλια στον άνεμο οι πόθοι της ψυχής μου....

Στα μαύρα μάτια της η θέα της Κολάσεως,δώρο απο ερωτευμένους δαίμονες που την χορταίνουν λαίμαργα… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την ekptwtos στις 12 Σεπτέμβριος 2009 στις 13:19 — 8 σχόλια

ΤΙ ΣΥΝΕΒΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΦΑΝΙΔΗ???

ΤΙ ΣΥΝΕΒΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΟΡΦΑΝΙΔΗ?

Προστέθηκε από τον/την Χαμογελο στις 12 Σεπτέμβριος 2009 στις 12:27 — 2 σχόλια

ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΔΕ ΛΗΣΜΟΝΗΣΑ

ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΔΕ ΛΗΣΜΟΝΗΣΑ

Τ’ άστρο σβήστηκε εκεί

το νιώσαμε κι οι δύο.

Πώς, πονέσαμε πολύ

πικρό, πιοτό το αντίο.

Ποτέ μου δε λησμόνησα

τι σήμαινες εσύ,

για εμένανε εσύ.

Ποτέ, καρδιά δεν έδωσα

σε ξένη αγκαλιά

σε αλλουνού φιλί.

Το πλοίο μίσησα τρελά

που μ’ έκλεψε μακριά σου.

Να’ ρθω νοστάλγησα ξανά

να’ ρθω στη γειτονιά σου.

Ποτέ μου δε λησμόνησα

τι σήμαινες εσύ,

για εμένανε εσύ.

Ποτέ,… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την mytilinia στις 11 Σεπτέμβριος 2009 στις 23:12 — 9 σχόλια

ΜΗΝ ΣΤΕΙΛΕΙΣ ΑΛΛΟ

Με βομβαρδιζεις συνεχως

και εχει πια γεμισει

το κινητο μηνυματα

και εικονομηνυματα

ποτε με λογια τρυφερα

και ποτε με καταρες

σταματα πια να μ ενοχλεις

και να χαλας μοναδες

----------------------------

Μη στειλεις αλλο μηνυμα

δε θα σου απαντησω

θα μ αναγκασης δυστηχως

το κινητο να κλεισω

σου τοπα εμεις τελειωσαμε

με ολα οσα ταζεις

γινεσαι ενοχλητικη

αστο μην το κουραζεις

επρεπε αυτα να τα σκεφτεις

πριν… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Γιωργος Χαχης (πειραιωτης) στις 11 Σεπτέμβριος 2009 στις 18:16 — 2 σχόλια

Στις εκκλησιές του Μαμωνά

Τα φουσκωμένα τα πουγκιά,

τρέμουν μη γίνουν στάχτη,

γιατί τ' απένταρα παιδιά

τα 'χουν μεγάλο άχτι...

...Τα καταριούνται να καούν

στις πλούσιες τις τσέπες

και καρβουνάκια να γινούν

στης αφραγκίας τις στέπες.

..................................

Μονά-ζυγά, ζυγά-μονά,

ξεφούσκωσέ τα, Μαμωνά,

τα φουσκωμένα τα πουγκιά !

Πιάσ' τα, ξεφούσκωσέ τα

κι ωραία μοίρασέ τα

κι άμα δεν ξέρεις, δώσ' τα

όλα στον Παλιοκώστα,

που… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Afroditi στις 11 Σεπτέμβριος 2009 στις 18:00 — 6 σχόλια

Ευτυχώς...

Ευτυχώς

Που είμαι σε φάση

Που μ’ αρέσει να τα κάνω όλα.

Να λυπάμαι , να σιχαίνομαι,

Να χαίρομαι , να πεισμώνω,

Να μπλοφάρω , να θυμάμαι.

Να ντρέπομαι για λογαριασμό

Αυτών που δεν ντρέπονται για τίποτα.

Ευτυχώς που το μυαλό

Μπορεί ακόμα και πετά .

Ευτυχώς που σ’ αυτή

Την παράλυτη εποχή

Οι κουβέντες μας μετριούνται

Σε κλίμακα… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την NaTaSsA στις 11 Σεπτέμβριος 2009 στις 11:09 — 9 σχόλια

Φρηντα

Στον δρομο παλι γυριζα

προχωραγα και σφυριζα

δεν εβλεπα την τυφλα μου

πιο περα απο την μυτη.

Ποιος διαολος μου εκλεψε το σπιτι;;;

Μια κυρια μου μιλά

και με πιανει απαλα

ειστε λεει μου καλα;;

Που μενετε; που μενω; πιο κατω

μαλλον σε κεινη τη στροφη

ή λιγο παρακατω.

Εγω-μου δηχνει-να εδω

στο σπιτι ετουτο το μικρο

και μεσα με τραβαει.

-Ελα, δεν φενεσαι καλα

Θα σου φτιαξω τσαϊ.-

Παει καιρος,… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την αισχυλος στις 10 Σεπτέμβριος 2009 στις 23:32 — 9 σχόλια

Μαυρη βροχη

Η αυλη της κυρα Ελευθεριας

δεν εχει καθετη ιδιοκτησια , μοναχα οριζοντια

με την κυρα Σκλαβια , με ποσοστα κυριοτητας η μια στην αλλη

κι ολο μπερδευονται τ' ανθρωπινα κορακια

στεκουν στα καγκελα τους και καρτερουν ονειρα αλλων...

ξερεις...

υπαρχει και η αλλη πραγματικοτητα διπλα σου

αυτη που σχιζεις με τ'αγκαθια του μυαλου σου

η αλλοτε παλι κλεινεις τα ματια στον ηλιο

και το κοκκινοκιτρινο χρωμα στα… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την astrojoggi στις 10 Σεπτέμβριος 2009 στις 22:00 — 8 σχόλια

ΚΑΛΕΣΜΑ Β

Στοὺς τοίχους περπατῶ καὶ στὰ πατάρια·

δὲν εἶμαι παρὰ μόνο ἡ σκιά σου

ποὺ κλέβω ἀπ’ τὶς νύχτες τὰ φεγγάρια

κι ἀστέρια ἀνασκορπῶ στὴ συννεφιά σου.

Δὲν εἶμαι παρὰ μόνο τὰ χορτάρια

ποὺ φύτρωσαν στὰ πέτρινα σκαλιά σου·

μ’ άγάπη ἡμερωμένη καὶ καθάρια

τὰ λίγα φυλλαράκια μου στοχάσου

καὶ ῥίξε μου νερὸ μ᾽ ἕνα ποτήρι

νὰ φύγῃ ἀπὸ πάνω τους ἡ σκόνη,

ν’ άνθίσουν τὰ λουλούδια μου κι ἡ γῦρι

στὸ ἡλιόλουστο μικρό σου τὸ… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Ααρών Μνησιβιάδης στις 10 Σεπτέμβριος 2009 στις 16:08 — 9 σχόλια

ΚΙΤΡΙΝΙΣΜΕΝΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

Οι κιτρινισμένες εφημερίδες που ‘χαν σκοπό

να κατακάτσουν στα συννεφιασμένα συρτάρια ,

δίπλωσαν ξαφνικά και πήραν σχήμα άλλο για να ακολουθήσουν

τα παιδικά χαμόγελα που με ανέστησαν .

Δε θα με πίστευε ο βοριάς όταν θα του ‘λεγα

να ανεβάσει στον ώμο του μια σαΐτα με φυλαγμένο

μυστικά στα φτερά της κάποιο πρωτοσέλιδο χθεσινό .

Εκείνος λησμονούσε ουρανούς που είχαν γεύση άλλη .

Κι ήξερε πως με τόσες ακάθαρτες ανάσες

δε θα μπορούσε να πετάξει μακριά ένα… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Μιχάλης13 στις 10 Σεπτέμβριος 2009 στις 11:29 — 4 σχόλια

χρυσαετος

Πες μου περηφανε χρυσαετε απο ψηλα

τον κοσμο πως τον βλεπεις απο πανω;

ειναι οπως εδω στα χαμηλα

ή μηπως σαν ανθρωπος, κατι χανω;

''Τις μερες τις περναω ψαχνοντας τροφη

σε λοφους, σε βουνα και σε λαγκαδια

πολλες φορες, η μοναξια ειναι σκληρη

και ατέλειωτα ειναι τα κρυα βραδια.

Μα δεν θα αλλαζα την μοιρα μου ποτε

Ζωη, αν γινοταν, ανθρωπινη να ζησω

τα ψηλα βουνα, τον ουρανο, ωϊμε

ποτε δεν θα μπορουσα να τ’ αφησω.

Κ’αν… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την αισχυλος στις 10 Σεπτέμβριος 2009 στις 1:15 — 9 σχόλια

Αλχημικες Αστροφεγγιες

Σε οτι ερωτευεται ο Ηλιος φτανουμε.
Αν μπορουσα να τον ταξιδεψω στα Ονειρα μας
θα εδυε για παντα
στα χρωματα της Αγκαλιας μας

Οτι ερωτευεται το Φεγγαρι εχουμε
Χλωμιασματα Ουρανου στα Ισκιωμενα φιλια μας

Αλχημικες Αστροφεγγιες ειμαστε.
Στα τοπια της Μαγειας του Ερωτα

Προστέθηκε από τον/την agrafos στις 9 Σεπτέμβριος 2009 στις 19:59 — 12 σχόλια

Απελπισμένη τροχιά

Διάσημες στιγμές.Ανόητα ντυμένες
στο κενό κοιτάζουν.
Αποζητούν ρόλο σε ταινία χωρίς πλοκή.
Αθώα μάτια,ένοχα πάθη
αναστατώνονται, ξυπνούν.
Εκωφαντική σιωπή.
Λίγα λόγια.Μεγάλα λόγια
κυνηγημένα,τρέχουν
στον παράδεισο της μοναξιάς τους.
Ανάμεσα τους,περιφέρεται
σε λάθος τροχιά η ανάγκη
της αγάπης .
Απελπισμένη ξεγελιέται.
Γυρεύει να ορίσει
το σενάριο που την ορίζει.
Μόνο για μια στιγμή.
Άσημη κι ασήμαντη.

Προστέθηκε από τον/την M alive s στις 9 Σεπτέμβριος 2009 στις 12:40 — 13 σχόλια

βερα φοβου

Δεν εχω ορεξη να σηκωθω απ’ το κρεβατι

αλλη μια μερα τα ιδια πως να ζησω,

ποσο θα ηθελα ολα να τα αφησω

να κυνηγησω μια ιδεα αποστατη.

Τι να πω στον εαυτο μου σαν ελθει η μερα

και ο θανατος φανει γυμνος εμπρος μου

και μου πει ειρωνικα, το χερι δωσμου

να του πω πως μια ζωη φορουσα βερα;

Φορουσα βερα σ' οσα επρεπε να κανω

φορουσα βερα στον μισθο, στην κοινωνια

καλος που ηταν, θα πουν καποιοι σαν παιθανω

μα καποιοι αλλοι ισως… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την αισχυλος στις 9 Σεπτέμβριος 2009 στις 2:01 — 9 σχόλια