Άνθρωποι κουτοί,

αμίλητοι, ματωμένα

τα χείλη, βήμα βιαστικό…

       Επιλογές

Μα  χειμώνας είναι , μα άνοιξη

φθινόπωρο ή καλοκαίρι ;

Διαλέγουν πάντα

ηλιόλουστα πεζοδρόμια .

Στα άλλα

δε σημαίνει  ότι δεν θα μπορούσαν 

να φτάσουν οι ακτίνες .

Απλά

τις κρύβουν οι πανύψηλες πολυκατοικίες.

Όσες έγιναν με ανεξόφλητα δάνεια

με κρυφές προσδοκίες…

Έτοιμες τώρα να στροβιλίσουν

φανερά

τους ασθμαίνοντες ιδιοκτήτες  .

Προτιμούν φωτεινές…

Και πέρασαν χρόνια και καιροί.

Σε διάφορους τόπους ανασάναμε.

Χτίσαμε όνειρα φωτιάς κ’ ελπίδας.

Μέχρι που τα γκρέμισε όλα η στιγμή.

Τώρα γυρνάμε στα πρώτα πάλι.

 Έτσι λέγεται απ΄ όσους  κρατούν λογαριασμό.

Ώσπου άλλη μια ιδέα να κινήσει τα γρανάζια.

Ώσπου η σκέψη ν’ αναλάβει τη νέα περιπλάνηση.

Την καινούργια περιήγηση σε τόπους όμοιους κάτω από ένα μπλε ουρανό.

Δεν έχει σημασία η Ιθάκη.

Ούτε οι περισυλλογές στο δρόμο για…

Με κοιτούσες πάντα αφ΄ηψυλού

Ήμουνα για σένα δεδομένο

Το χω μελετήσει προ πολλού

Και μαζί σου άλλο πια εγώ δεν μένω



Καλά να πάθεις καλά να πάθεις

Πάρε και συ λιγάκι πόνο για να μάθεις

Καλά να πάθεις είναι η σειρά σου

Και αν πονάς από καρδιάς περαστικά σου

Καλά να πάθεις δεν μετανιώνω 

Και με το νόμισμα…

ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΣΕΦΕΡΗ

Μες το μυαλο μου επεσε

Αποψε ενα αστερι

Και στεγνωξε τη θαλασσα…

Τι ειρωνεία!

Κρατάμε το χρόνο στα χέρια μας,

κι όμως, μας γίνεται δυνάστης…

Είμαστε μαζί! Αλλά

το ρολόι, σου έχει…

καλώς μας ήλθες Άνοιξη

που στα κλαράκια μπουμπουκιάζεις

κάθε σκέψη,

μες τις χαρές της φύσης με κατάνυξη

φωτίζει ο ήλιος αμυδρά σαν θεία

στέψη

κρινάκια, ρόδα μοσχοβόλησαν

κι η ντροπαλή η παπαρούνα πήρε ύφος,

καθώς τα όνειρα ενός μεσήλικα ροβόλησαν

τρυγώντας τις χαρές απ της ζωής…

Κουπλέ

Το  πάρτυ  σαν  τελείωσε…

           Βινύλιο.

Όλοι  μας ξαναθυμίζουν

πάρτι,  σέικ και ταγκό  

εθισμένους να γυρεύουν

άκουσμα αυθεντικό .

Να μαγεύουν θιασώτες

να κεντρίζουν θυμικό

να `ρχονται μ` ένα σεκόντο

και  τραγούδι ρυθμικό .

Να γεμίζουν μ` ένα θαύμα

τους καιρούς μας, λαμπερό

σχέσεις να  αρωματίζουν

με  προφίλ νεωτερικό .

Με τους δίσκους…

Ἐν ὀνόματι τοῦ ἤθους κυρίως,

πρᾶγμα ποὺ συνεπάγεται ἐλευθερία καὶ ὅλα τὰ ἀγαθὰ τῆς κάθε ἀρετῆς,

ἔγινα ἔξω φρενῶν ὅταν εἶδα κάπου νὰ χρησιμοποιεῖται ὁ ὅρος:

"Διάπλασις τῶν Παίδων "

χωρὶς αὐτὸ νὰ ἔχει σχέση







μὲ τὸ περιοδικὸ ποὺ ἐξέδιδε ὁ…

Ω της νυχτιάς Πελαγινή παραίσθηση γλυκιά μου

ανάμεσα Μονεμβασιάς και πέλαου κι ουρανού,

ζωή μου πρότερη, αστραψιά, νιότη μου και χαρά μου,

παιχνίδισμα του Ζέφυρου στη φλέβα και στον νου...

Σαράντα χρόνους δίσεχτους στην ξενιτιά τη μαύρη,

Σπάρτη λέω την Αστόρια και κάστρο…

=========================================

Βαριά τα πρόσωπα σκυμμένα

τσιγάρο, βλέμμα στα χαμένα

τους πνίγει αόρατος εχθρός

δρόμος κλειστός, δρόμος σαθρός ...

Στέκουν οι αγρότες παγωμένοι

χρόνια στην αντηλιά καμένοι

κρύα η φάτσα του υπουργού

σφίγγει η θηλιά του γεωργού ...

Ψεύτικα λόγια κι υποσχέσεις

πόσους αρχόντους να ξεχέσεις

πιστοί οι λαοί, φρέσκα ζυμάρια

προδότες…

=====================================

Πήρε το δρόμο που δεν έπρεπε

που οδηγεί στη λησμονιά μου

τράβηξε κι έφυγε από κοντά μου

αχ και νά ‘ξερες πως μάτωσε η καρδιά μου

Πήρε το δρόμο και δεν έβλεπε

πόσο με πλήγωσε, πεθαίνω

έφυγε και τώρα πιά δεν ανασαίνω

αχ και δρόμο δύσκολο αγάπη μου διαβαίνω

Πήρε το δρόμο που με πόνεσε

τα φυλλοκάρδια μου έσκισε

πίστη τυφλή και πέτρινη τη…

εκδοχή 1η

Στην λησμονιά σου, αγέρωχος στέκω…

Η κυρια με το σκυλακι

και το κοκκινο λουρι

βγαινει βολτα το βραδακι

η ψυχη μου να χαρει.

Τα πεζουλια αναστεναζουν

κανουν ακρη τα μπετα

χρωματα τα σπιτια αλλαζουν

σαν εκεινη περπατα.

Φευγω παντοτε στη πενα

καθε βραδι ανελλιπως

χαιρεται, μου λεει και μενα

με καρφωνει πυρετος.

Αγρια κοιταει ο σκυλος

διολου δε με συμπαθει

του χαμογελαω σα φιλος

μηπως και με λυπηθει.

Περιμενω στο παγκακι

καθε βραδι…

========================

Άλλοτε  σε στοιβάζουνε

συχνά πυκνά σ’ αδειάζουνε

φορές σε σχεδιάζουνε

διάφορα σου βάζουνε.

Κι εμένα κάτι με ωθεί

να βρίσκομαι κοντά σου

συνώνυμό σου η αραχτή

αδιάφορη η μπογιά σου.

Τέσσερις έχεις συνοδούς

μπορεί νά ‘ναι και έξι

πιο λίγοι η και πιο πολλοί

στη χάση και στη φέξη.

Άπειρες έχουν ειπωθεί

κουβέντες εμπροστά…