Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΠΟΙΗΜΑ

Όμορφα της ψυχής τα αναθήματα

Μες τις ζωγραφιές και τα ποιήματα

Σα καρδερίνας ξωτικά κελαηδήματα

Δροσερά στα χείλη μειδιάματα

Μυριάδες χρώματα οράματα…

Υπάρξεις άσκοπες, φλύαρες κι ανούσιες, κινούμενες στους δρόμους της πάντα πολύβουης

και συγχρόνως συνωμοτικά σιωπηλής καλοκαιρινής πόλης. Άνθρωποι που απευθύνονται στο κενό

εξαργυρώνοντας τις ματαιόδοξες τάσεις τους για παροδική έστω επιβεβαίωση…

Πήραν οι άνθρωποι κασμά και σκάψανε βαθιά,

μέσα στο νου  

βρήκαν το μάγμα της μαγιάς και πλάσανε μύρια θεριά ...

και τέρατα, και θεούς.

Σε στοίχους ποιητικούς τα συνέταξαν, ως παραμύθια

ή συναξάρια

τα ονόμασαν μύθους κι φτιάξαν θρύλους, ωραία πράματα

παραδοσιακά,

ως ένα βαθμό καλό μείγμα, χρήσιμη η λατρεία για την ιστορία,

για το γήινο δράμα.…

Τα πεύκα σαν ακοίμητοι φρουροί στέκουν εκεί, πάντα ψηλά κι αγέροχα ατενίζοντας

με σιγουριά άλλοτε αστέρια φωτεινά κι άλλοτε σύννεφα σκοτεινά, αντικατοπτρισμούς

διαθέσεων ανθρώπινων ψυχών που ρέουν στο αυλάκι της ζωής και παρασύρονται απ'…

Τ' αεροπλάνο, δημιούργημα αναμφισβήτητης σπουδαιότητας πλανόμενο μεταξύ μυριάδων

άστρων, ταξιδεύει αιθεροβάμουσες οντότητες χαρίζοντάς τους τη δυνατότητα να ατενίσουν

την απεραντοσύνη του τίποτε με τα μάτια της ψυχής που γαληνεύει, προσεγγίζοντας…

Νύχτωσε κι ο νους φώλιασε σαν αποδημητικό πουλί, κουρασμένο απ΄τα συνεχόμενα ταξίδια που

το φως της ημέρας τον εξαναγκάζει να εκτελεί ώστε να συγκριθεί η διαύγειά του

με αυτή του ηλιακού φωτός, που με τη λάμψη του θολώνει τη σκέψη την οποία ο…

ΤΟ ΣΚΟΥΠΙΔΙ

Δεν σου ζήτησα στολίδι,

Το σκουπίδι, το σκουπίδι,

Μα μην μ’ έχεις παιχνίδι,

Και με ζώνει μαύρο φίδι.

Δεν σου ζήτησα στολίδι,

Το σκουπίδι, το σκουπίδι,

Μα μην λέγεις βρισίδι,

Αν με βλέπεις σε στασίδι.

Δεν σου ζήτησα στολίδι,

Το σκουπίδι, το σκουπίδι,

Μα μην κάνεις αποκαΐδι,

Άμα πέφτω στο στρωσίδι.

Δεν σου ζήτησα στολίδι,

Το σκουπίδι, το σκουπίδι,

Μα μην μου…

Τα παθήματα των ποντικών

                            (Απάντηση στη ‘‘Συνέλευση των ποντικών’’

                                                Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα)

                       

Ωραία τα ‘πανε οι δυο οι τροβαδούροι 

για τα ποντίκια και του Γάτου την ουρά,                   

όμορφα λόγια σαν της…

ΤΟ ΝΕΟ ΜΑΣ ΔΡΑΜΑ

Προχθές με τις πυρκαγιές που καίγανε τα δάση μας ράγισε η καρδιά μου.T' αφήσαμε στο έλεος της πυράς τα δάση μας. Μια υποτυπώδης υποδομή για την προστασία του πιο πολύτιμου περιβαλλοντικού μας αγαθού.

Σήμερα όμως σα διάβασα την αυστηρή προειδοποίηση του ΟΗΕ ότι τα ελληνικά σύνορα καταρρέουν, κι ανεξέλεγκτα πλέον οι άτυποι μετανάστες εισβάλλουν στα νησιά του Αιγαίου κατά χιλιάδες, μπουλούκια-μπουλούκια, δε ράγισε μόνο η καρδιά μου, μα η ψυχή μου σπαρτάρισε και…

ΜΕ ΑΓΑΠΗ Η ΑΦΙΕΡΩΣΗ

Θέλω μαζί σου την ποίηση,

Δεν ζητάω πιστοποίηση,

Μην νιώθεις καμιά μείωση,

Είσαι όλη μου η διαβίωση.

Με αγάπη η αφιέρωση,

Δεν απαιτώ καθιέρωση,

Αλλά την εξημέρωση,

Και την απελευθέρωση.

Θέλω μαζί σου την ποίηση,

Δεν δείχνω καμμιά προσποίηση,

Δεν έτυχε από σύμπτωση,

Η πιο σοβαρή περίπτωση.

Αν έχω κάπου υστέρηση,

Έστω με καθυστέρηση,

Γίνηκες…

εφυγες,πως μου'χεις λειψει

στο χιονια ενα σπουργιτι

ψαχνω,σκεφτομαι,ζητω

τοτε που ησουνα εδω

ηταν παντα Κυριακη

καθε μερα,μια γιορτη

εφυγες..τα χελιδονια

συ..δε φανηκες,αιωνια

θα με κυνηγαει η λυπη

τρυπωσε,σ'αυτο το σπιτι

δρομους παιρνω,περπαταω

μοναξια,σ'αποζηταω

απουσια και ενας πονος

νιωθω πως δεν εισαι μονος

ξεχασες τοση αγαπη

δεν απομεινε,εστω…

Τὸ πρόβλημά μου μὲ τὸν χριστιανισμό.

~~

Τὸ...μερίδιό μου, καὶ μετά, κανένα πρόβλημα!

Ἄς μὴ μὲ ποῦν... - κι' ἄς μὲ πετάξουν ὡς - ἀπόβλημα.

Θέλω ν' ἁγιάσω. (Ἔτσι τὸ λένε τώρα, ἔτσι ἄς τὸ πῶ κι' ἐγώ).

Θὰ σᾶς πάρει καὶ θὰ σᾶς σηκώσει, ἄν συμβεῖ καὶ δὲν ἁγιάσω, - ποὺ... πολὺ τὸ φοβᾶμαι!

Ἡ ἀτυχία μου - πές την καὶ γρουσουζιά - δὲν ἔχει ὅρια.

Μέχρι κι' οἱ γάτες μου κλαῖνε γιὰ μένα. Δηλαδή, μόνον αὐτὲς ξέρουν καὶ καταλαβαίνουν.

Ἔχω τόσα μαρτυρήσει στὴν ζωή…

Συ ήσουν στο σκοτάδι,

μα είδες ξαφνικά μια χαραμάδα φωτός.

Δεν ήταν ούτε ο ήλιος ούτε το φως το τεχνητό.

Ήταν ο/η φίλος/η σου,

της ζωής θησαυρός, 

μα απ΄ όλους τους θησαυρούς πιο πολύτιμος/η

του ουρανού λαμπρό άστρο,

απ' τά άστρα, όμως, φωτεινότερος/η,

της ζωής δώρο,

μα από κάθε δώρο αξιότερος/η,

του ωκεανού πυξίδα,

μα από κάθε πυξίδα δυνατότερος/η,

της άνοιξης…

Συ δεν έκλαψες για έρωτες χαμένους,

μα κλαις για την Ελλάδα, την πατρίδα σου

που έχασε το αρχαίο κλέος της

και γίνεται έρμαιο στα χέρια βαρβάρων.

Συ στη λίμνη έλαχε να γεννηθείς,

μα εσένα η ψυχή σου Ωκεανούς γυρεύει.

Συ στη γη γεννήθηκες,

μα εσύ το σύμπαν ήθελες να κατακτήσεις.

Συ βρήκες μια μαύρη ζωή,

 μα εσύ την έβαψες κόκκινη με την αγωνιστικότητά σου.

Συ τα πλούτη, τα παλάτια και τους έρωτες αρνήθηκες,

γιατί…

Ο παλλαϊκός αγώνας

Εσύ πολίτη προβληματισμένε,

κοιτάς με δέος του φασισμού τη βία,

μα σήκωσε το κεφάλι σου καημένε,

είσαι ικανός -αν θες- να γράψεις ιστορία.

Η δημοκρατία είναι του Θεού Δώρο,

με αγώνες και θυσίες κατακτιέται,

δωσ' της, λοιπόν, ξανά το χώρο,

να αρχίσει να ξαναγεννιέται.

Όλοι στους δρόμους, Θεέ, να βγούμε

όλοι μαζί στο δίκαιο αγώνα.

Αν πράξουμε έτσι, ένα να…

ΠΟΙΗΜΑΤΑ...

Γράφαμε ποιήματα,
Της καρδιάς συναισθήματα,
Δεν κάμαμε συντρίμματα,
Τα ερωτικά σκιρτήματα.

Λέγαμε ποιήματα,
Της ψυχής τα μηνύματα,
Δεν μοιάζουν αποκυήματα,
Τα ανθρώπινα στηρίγματα.

Παίζαμε ποιήματα,
Του κορμιού μας τα στίματα,
Δεν έγιναν ολισθήματα,
Τα συντροφικά διαβήματα.

+ 8/8/15
Παντελής.
καλό Σαββατοκύριακο!!!

Η ποίησή μας

Η ποιήσή μας δεν μιλάει για τραγούδια!

Ούτε για νεράιδες, ξωτικά ούτε για κάστρα!

Η ποίησή μας είναι ο λόγος της αλήθειας!

Δεν ξέρει απ' όνειρα που γίνονται κάτω απ' τ' άστρα!

Η ποίησή μας δεν είναι για ερωτευμένο!

Θέλει όραμα, σθένος, δικαιοσύνη!

Η ποιήσή μας είν' για κάθε άνθρωπο στρατευμένο,

που για μια ιδέα τη ζωή του δίνει!

Η ποίησή μας δεν είναι της Γης αστέρι!

Δεν κάνει συμβιβασμούς,…

Θάλασσα  Θάλασσά μου...!!!

Δίπλα σου γεννήθηκα,

Στην Άμμο σου περπάτησα

τα πρώτα βήματά μου.



Είδα την Αστροφεγγιά να

λούζει την ποδιά σου

γνώρισα στο μένος σου

να πνίγεις τα παιδιά σου.



Άκουσα τον Άνεμο

να σε μαστιγώνει

κι΄εσύ να τον παρακαλάς

κύματα μην σηκώνει



Μ΄αποζητώ την Αύρα σου

τα δειλινά,

τον Ήλιο που αφηνόταν

στην Άκρη του νερού,

κι΄εγω να εχω ξεχαστεί

κοιτώντας χρώματα…