Μου χαμογέλασαν ξανά

τα μάτια σου τα φωτεινά

κι εγώ δεν ξέρω πού να τρέξω

σ ’όλο τον κόσμο να το πω

μ’ ένα χαρούμενο σκοπό

τόση ευτυχία πώς ν’ αντέξω

Στα όνειρά μου σε κρατώ

από το χέρι το ζεστό

και γι’ άλλους κόσμους ξεκινάμε

ένα ταξίδι μακρινό

στον έναστρο τον ουρανό

σαν να’χαμε φτερά πετάμε

Έφυγε ο ύπνος ο βαθύς

κι απ’ το κρεβάτι μου ευθύς

βγήκα και ρώτησα τ’…

Καταιγισμος και οργη βγαινει μεσα απο ενα συνεφο κεραυνου.

Λες να ειναι αυτη η τελαυταια εκρηξη του ουρανου?

                        Δυναμεις θεικες.

                        Οι μαχες των τιτανων πολλες.

                                        Σκιζονται τα ουρανια,

                                        καθως μεσολαβει φωνη απο ζωντανια.

       …

Ένα ποίημα που εκφράζει

Της καρδιάς τα δεδομένα 

Ένα στίχο που να σκιάζει

Της ψυχής τ’ απωθημένα

Μα όπου κι αν σε ψάξω

Μια σε βρίσκω μια σε χάνω

Τώρα πλέον θα αράξω

Και Δεν παίζει να σ’ αλλάξω 



Αδιάφορος το ‘παιξες 

Τώρα καιρό

Να σε πείσω δεν μου ήταν 

Ποτέ…

Κουπλέ

Κάντε  στην  άκρη  ο  άγγελος…

Έχω μια αγάπη

τόσο φλoγερή

μα τη βρίσκουν όμως

δύσκολοι καιροί.



Έχω μια αγάπη,

δύση-ανατολή.

Μια μου στάζει μέλι,

δέκα τη χολή.



Μια αγάπη νιώθω

ως τον ουρανό,

πότε ρίχνει αστέρια,

πότε κεραυνό.



Έχω μια αγάπη

που με τυραννά,

κει…

Αναμονή...φτηνό ξενοδοχείο

Διαμονή...απόμακρο κοιμητήριο…

Ορφέας και Ευρυδίκη







Μαζεύτηκαν οι μέρες μέχρι..

Νάρθεις να με βρεις…

Μεγάλωσαν οι ώρες ώσπου…

Να νιώσω τις πληγές..

Να τρώνε την ψυχή μου..



Ανίκανη πια να σκεφτώ,

Ποιος είσαι και τι κάνεις,

Αφέθηκα στις Αρπυιες

Στα βέλη τους τα πυρωμένα..

Και τώρα είμαι απέναντι..

στον Κέρβερο περνώντας

την Αχερουσία…

Στοὺς δρόμους μαινόμενες ἀνθρώπινες μορφὲς

Βαθιὰ στὸ χῶμα παλεύουν τῶν νεκρῶν τὰ σώματα

Κτύποι ἀκούγονται, στήνουν ἀγχόνες στὰ Ἐξάρχεια

Μιὰ γιγάντεια χελώνα,

Φράσσει μὲ τὸν ὄγκο της τὴν ὁδὸ Στουρνάρη.

Βρίσκω τὸ σῶμα μου σ’ ἕνα ἐρειπωμένο κτίριο

Μπροστά του μιὰ ἔνστολος γονατιστὴ

Τοῦ φιλεῖ τὴ βάλανο…

Ο  δάσκαλος  με   φώναζε

και    ήταν    θυμωμένος

πολλές   βρισιές  μου  δώριζε

κι’  ήμουνα   πικραμένος

Εγώ    ποτέ   δεν   διάβαζα

κοιτούσα  τα   παιγνίδια

αφού    μυαλό   δεν  έβαζα

έτρωγα  τα  βρισίδια

Εγώ  δεν   ξέρω  γράμματα

δεν   είμαι   μορφωμένος

μα   ξέρω …

ΠΟΣΑ

Πόσα πήρες πόσα,

Και κλαις δε τ’ έχω τετρακόσια,

Πόσα να σου δώσουν ακόμα,

Να ψηφίσεις πάλι το κόμμα.

Σ’ έπεσε μικρός ο κλήρος,

Κι ήθελες λεφτά και κύρος,

Ας είναι κρυφή η ψήφος,

Δεν υπάρχει καν γρίφος.

Μήπως ζητάς άλλα τόσα,

Για να μη τους βγάζεις γλώσσα,

Να στέκεσαι μπρος τους σούζα,

Να φωνάζεις με τη καραμούζα.

Δε σου φτάνει πια ο κλήρος,

Κι ήρθε ο επόμενος γύρος,

Τα ιδανικά σου μύθος,

Έγινες ο λύδιος…

Σ'αγαπουσα...

για σενα ξενυχτουσα...

τα δακρυα μου χαλουσα....

εκανα ο,τι ζητουσες...

ολα δειχνουν πως απλα δε μ'αγαπουσες...





Με πληγωσες πολυ...

μου' κανες κομματια τη ψυχη

τωρα...πες μου πως γιατρευετ'η πληγη

οταν η καρδια ρωτα το ''γιατι'';





Ο,τι κι αν εκανα...Δεν ακουσα ενα…

Φτιασιδωμένη ζάχαρη δεν ακουμπάει το μέλι

μήτε τα πέντε τάλαρα δε φτιάχνουν μια λαχτάρα

αν φυλακίζεις πως θαρρείς θα κλέψεις την καρδιά της

κουφάρι θα έχεις στο πλευρό αν η καρδιά δε θέλει

τα αγκάθια και αν τα πότιζες και λίπασμα τους ρίχνεις

αγκάθια παραμένουνε δε γίνονται γιρλάντα

άμα δεν το έχει η ψυχή όσο και αν επιμένεις

δεν κάνουνε ούτε οι φωνές μήτε η μαγκιά το άντρα

όσο και αν κάνεις προσευχές και ανάβεις και…