Κάποτε...(μια σκέψη μου )

[Nefeli riga]

Κάποτε γράφαμε στιχάκια.!! ΚΑΙ.. Τα στιχάκια μας αυτά  μες το συρτάρι να φυλάξεις  να τα διαβάζεις και να λες χρόνε, δεν θα σ΄αφήσω  τίποτε να αλλάξεις. Άστα, είναι τα λόγια αυτά  που μου είπε μια γυναίκα  ένα βράδυ,  άστα, να νιώθω πάνω μου  του λόγου της το χάδι. Άστα και ας πέσει κίτρινη μπογιά,  χρόνε, ξέρω, απο σένα θα ναι, άστα να ανοίγω το συρτάρι μου ....και εκείνη να θυμάμαι.... Νεφέλη

[Παύλος Μελάς]

Άστα, είναι τα λόγια αυτά 
που μου είπε μια γυναίκα 
ένα βράδυ, 
άστα, να νιώθω πάνω μου 
του λόγου της το χάδι.

Πολύ  ωραίο  !!!!!!!!!!!!την  καλησπέρα  μου

[Ειρήνη]

Καλώς τη Νεφέλη με τις ωραίες σκέψεις και τα όμορφα στιχάκια!!!!

Το θέμα έχει απασχολήσει και μένα κατά καιρούς....

Καλό βράδυ και καλή Κυριακή!

[alter ego#--ξινή]

Μια σκέψη σου που μου άρεσε πολύ!!

Πολύ ωραίο!!

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Πολυ πολυ ωραιο!!!

[Δημήτριος Γκόγκας]

Κυρία Νεφέλη ....το σχολιασμό μου τον έχετε ίσως διαβάσει στους Στιχοταξιδευτές. Το επαναλαμβάνω όμως ότι υπάρχει μια νοσταλγία σε θολό χρώμα και η διακριτικότητα μιας ανεκπλήρωτης επιθυμίας: ...δεν θα σ΄αφήσω 
τίποτε να αλλάξεις

[Βαιος Μεταξογιεννης]

Τίποτε δεν εμποδίζει την ευτυχία όσο η ανάμνηση της ευτυχίας.

André Gide, 1869-1951, Γάλλος συγγραφέας, Νόμπελ 1947

[Nefeli riga]

Χαίρομαι φιλοι μου που ξαναδιαβάζοντας τα παλια μου ποιήματα βρίσκω σχόλια που δεν τα ειχα δει, ηταν όπως εχω γράψει ξανά μια άσχημη εποχή που απουσίασα πανω απο 4 περιπου χρόνια.

Έμπαινα κατα πολυ αραιά διαστήματα έτσι χωρις κεφι και σκοπο ..

Λυπάμαι, που δεν ευχαρίστησα τοτε τους ευγενικούς φιλους μου, για τα ωραια τους σχολια.

Ολους σας ευχαριστώ, με πολλα συγγνώμη