Μαύρο μου φύλλο λεμονιάς

Πικρό φιλί στο στόμα

Ο έρωτας που μου χρωστάς

Με κυνηγά ακόμα.

.....................................

Μαύρο μου πικρό λεμόνι

Και κορμί μου μαραμένο

Σουρουπώνει,,…

Το μάτι σου το σκοτεινό αντικατοπτρίζει το φεγγάρι το φειδωλό

Τα δάκρυα σου σαν ξεπλένεις στη λίμνη εκεί που κάποτε

Κολυμπούσαν έρμαιοι κύκνοι, καθώς ολόγυρα της περπατείς

Σημαδεύουν την γη τα καλοφτιαγμένα πέλματα σου

Τα στήθια σου σαν θωπεύεις κάτω από την γέρικη ιτιά

Τους καρπούς του κορμιού σου αφήνεις

Να δαμάσουν εραστές που σαν τράγοι με τα κέρατα τους

Στιγματίζουν το κορμί σου

Με πολιορκείς καλή…

...από τα φοιτητικά μου χρόνια...συγγνώμη για μια ...ακραία λέξη....προβληματίστηκα αν θα έπρεπε να την αλλάξω και είπα να το αφήσω ως έχει...έτσι για την αυθεντικότητα και την ωραία ανεμελιά των χρόνων εκείνων....

Γιώτα Π.



Στο μπαράκι του Βασίλη

απ' τις δέκα ως τις τρεις

κάτσαμε δεκάξι φίλοι

όλοι τεταρτοετείς.





Ντίλι-ντίλι το καντήλι

ντίλι στο κρυφό σχολειό

στο μπαράκι του Βασίλη

τιμημένο ρεμπελιό.



ρεφρ: πέντε βότκες…

Πρόσφορο έδαφος

Μες την ομήγυρη των πρέπει και των θέλω

πρόσφορο έδαφος απλώνεται η πραμάτεια

σαν το Ιάγο βάζεις στόχο τον Οθέλλο

κρυμμένος φόβος που σου τύφλωσε τα μάτια

Δεν  είναι η  αλήθεια που θα δώσεις σημασία

είναι ο πόνος οδηγός που σε ζυγίζει

σκηνοθετείς και ακροβατείς σε τραγωδία

με ένα τέλος που κανένας δε  γνωρίζει

Είναι οι πληγές σου που ματώνουνε τις σκέψεις

οριοθετούν και καθορίζουν…

ΑΝΤΕΧΩ

Χτύπα άμα θες,

Αντέχω,

Λόγου αληθές,

Προσέχω.

Σας δηλώνω,

Το παλεύω,

Μεγαλώνω,

Δε ζηλεύω.

Στη πόρτα μένω,

Απόξω,

Και προσμένω,

Έρωτα τόξο.

 …

           Λόγων Παίγνια .

Των λόγων τα θροΐσματα κάνουν τους κόσμους ένα

κι οι πτήσεις τους στα ρεύματα λικνίζουν τον αιθέρα  .

Δια μιας  ζυγιάζονται σωστά δεν τα νικάει κανένας

μ` ένα  στιλ  αλάνθαστο διαρκώς κεντούν τη μέρα .

Ακοίμητα και ζωντανά , κινούνται σ` άλλη σφαίρα

κατατροπώνουν μοναξιές της πίκρας τη φοβέρα.

Οργής  ορμή σαν ζώνονται με πάταγο  αφήνουν

ωκεανούς ελεύθερους ενέργεια να…

Ο Γαλάζιος Πρίγκιπας μου.





Τα κύματα από την παλίρροια σου..

Με άρπαξαν , με πήγαν στον βυθό σου...

Με κράτησαν δυνατά κοντά σου..

Αλλοίμονο τόσο κοντά…..

Που νιώθω την καρδιά σου...



Την ακούω μέσα στο πέλαγος..

Χτυπάει στους βράχους πάνω..

Γλυκό κάνει αντίλαλο….

Αγάπης δυνατό ψιθύρισμα...



Στολισμένη με…

(Καλησπέρα...)

Ζω σε μια πόλη, σε μια εποχή όπου όλα με παρακαλούν να μη γράψω. Να μη γράφω. Γιατί να γράφω; Έχω να ζήσω πρώτα. Να διεκδικήσω τα προς το ζην, να μάθω γνώσεις εξαργυρώσιμες κάποτε και αν. Να βουλιάξω στην καθημερινότητα που χλευάζει την ποίηση και ασχημαίνει την έμπνευση τόσο που σου έρχεται να την απαρνηθείς.

Για μένα, αυτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση. Να γράψω για όσα με κάνουν να σκέφτομαι αντιποιητικά. Μια πόλη κόλαση, ένα κουρέλι φλεγόμενο που σέρνεται στο…

Τα χρόνια , οι στιγμές, οι άνθρωποι…

κατω απ' τον ηλιο στη παραλια

τι ωραια που ειναι η κυριακη!

Πηρα και κανα δυο βιβλια

με διαθαιση ακρως...χαλαρωτικη.

Μα απο μπροστα μου σου λεω ρε μαγκα

αριστερα μου κι απο δεξια

τρεχουν στριγκακια, παιζουν τα ταγκα

και μου 'χουν βαλει μεγαλη φωτια.

Κοιμαται η καλη μου στον ηλιο μαυριζει

κλαιει και τσιριζει, ξυπναει το μωρο

το νανουριζω και κεινη με βριζει

"βαλτου πιππιλα, δωστου το…

Όπου φωλιάζει ο φόβος η αγάπη διώκεται σιδηροδέσμια έχοντας για αντικαταστάτες της την πρόσκαιρη χαρά και ευχαρίστηση. Κανένας από τους δύο αντικαταστάτες  ,ωστόσο, δεν είναι αγάπη.

Όπου καλλιεργείται η διαμάχη και η ταραχή, η σύγκρουση και ο πόλεμος, η λύπη και τα άγχη η διανόηση ατροφεί, το μυαλό συρρικνώνεται και η σκέψη αναλαμβάνει τον τεμαχισμό της απρόσκοπτης γαλήνης.

Δεν υπάρχει δρόμος ούτε μονοπάτι.

Δεν υπάρχει συνταγή ούτε χρηστικές οδηγίες.

Η ελευθερία…

Τα σταφύλια της οργής





Σκέφτηκες ποτέ και δεν είναι αστείο,

τα μικρά αθώα σπουργιτάκια γιατί

να πετάνε αδύναμα, τόσο χαμηλά

την ώρα που ο δυνατός μεγάλος αετός

ανυψώνεται τόσο ψηλά στου

ουρανού το απέραντο γαλάζιο;

Ποιος είναι αυτός που μια φορά

Θα δώσει χάρη… μια κίνηση…

ένα ρίσκο… για την επιβίωση;



Κι αυτοί που…

Η Γιαγιά μου η Αννίκα

Κι ο παππούς μου ο Δημήτρης

ήταν πάντα μες την γλύκα

και μυρίζανε σαπούνι  

Κάθε Πάσχα που σουβλίζαν

μαζευότανε το σόι

κι η γιαγιά με τον παππού μου

ανεβαίνανε στο μπόι  

Η γιαγιά μου με τσεμπέρι

κι ο παππούς μου με μαγκούρα

στην αυλή μες το πανέρι

τραχανάς κι άλλα…

καινούργιος κερατὰς χρόνος σᾶς μπῆκε

ἀμέσως, βρὲ, μόλις ὁ προηγούμενος βγῆκε!

Δὲν εὔχομαι καλὴν χρονιὰν σέ καμιὰν καὶ σὲ κανέναν·

λὲς κι' ἀπὸ μένα, σὰν χαζοὶ, περιμέναν

ἀφ' ὅταν, μωρὰ, τὸ δάχτυλο βυζαίναν,

νὰ καυλώνω καὶ ν' ἀρέσω στὴν καθεμιὰ, στὸν καθέναν!



Χαρίζω κάτι σπανιώτερον: φριχτότατες κατάρες·

ἀγχεμάχους νὰ δῶ, μ' ὅποιες βροῦν χαντζάρες,

τοὺς συν-Ἕλληνες,…

ΝΕΥΡΟΚΟΠΙ

Στο Νευροκοπι οι πατατες

Στα χωραφια μενουν σαπιες

Δεν βασταν τα ποδαρακια

Και πειναν τα φτωχαδακια

Για να ανεβουνε τα κερδη…

Ψωμί τυρί  βλέπω τον ήλιο

Θα βρει η ψυχή το καταφύγιο

φως στο καντήλι δίνει το λάδι

στα βράχια η ελιά φτιάνει σημάδι

Θάλασσα πέλαγος και αστέρια

γεννούν οι σκέψεις τα καλοκαίρια

άπειρος κόσμος ο ουρανός

κουκίδα λάμψη ο αυγερινός

Γαλάζιο άσπρο απεραντοσύνη

στο χρόνο έφεγγε η ρωμιοσύνη

και ας καρτερούν ότι θα σβήσει

ζυγώνει η ώρα που θα τους τσακίσει