ΤΑΞΙΔΙ

 …

Ανύποπτα,μες το σκοτάδι της νύχτας ταξιδεύουν τα μυστικά...

Έρχονται από μακριά και πηγαίνουν μακριά.

Είναι ένα φώς που τρυπώνει δειλά μέσα σε μία κλειδαρότρυπα,ένας ψίθυρος του ανέμου,ένα κελάηδισμα,μια σκιά πο υ γλιστρά μες τον καθρέπτη,ένα σήμα ανεπαίσθητο σε μια συχνότητα που δεν ακούει κανείς.

Αιθέρια μυστικά που…

ΑΠΟΛΙΘΙΑ

 …

Στις Πίνδου τις βουνοκορφές τα αετόπουλα γλεντάνε

τα αστέρια αγναντεύουνε στον ουρανό μιλάνε

Πέρασαν δύσκολοι καιροί φουρτούνες κακουχίες

μα δε λυγάν τα όνειρα δε χάνονται οι αξίες



Γιάννενα πρώτα στα άρματα στα γρόσια και τα γράμματα

που έχουν για καμάρι τους τον Άγιαξ της Ηπείρου



Η πόλη των ευεργετών η πόλη των γραμμάτων

τραβάει ξανά το δρόμο της τον δρόμο…

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΑΝ ΚΙ ΑΥΤΗ





Κι αν σε κοιτώ κι αν σε κοιτώ

το κόσμο σου θέλω να φτάσω,

να σ’ αγαπώ να σε ποθώ

σα να ‘τανε να σε χάσω.



Το πεπρωμένο ακολουθώ

σα να ‘τανε γραμμένο,

τις μοίρας το χαρμόσυνο

του χρόνου το δοσμένο.



Κι αν μου μιλάς κι αν μου μιλάς

εγώ σ’ ακούω τώρα,

που ανοίγουνε τα πέλαγα

στης ευωδιάς την ώρα.



Μια μέρα σαν κι αυτή

που η Άνοιξη γιορτάζει,

λουλούδια σου προσφέρουνε

ο…

Αχός βαρύς





Αχός βαρύς ακούγεται εδώ και λίγες τις μέρες

όπλων κλαγγή με ιαχές και άγριες φοβέρες.

Αντώνης κάνει πόλεμο με Φώτη και Βαγγέλη

κι ας λέει ο παλιόκοσμος πως πνίγουν το κουνέλι.

Η τρόϊκα τους πλάκωσε στου Μάξιμου το γρέκι

και απ’ τις πολλές τις τουφεκιές τους άλλαξε το πρέκι.

Μ’ αυτοί αμύνονται σκληρά με μάνητα μεγάλη

με πέτρες κι αγριοστούρναρα κι ορμή που δεν είν’ άλλη.

Θέλουν να δείξουν στο λαό πως πολεμούν σαν άντρες

για το…

Αποκλίνουν και συγκλίνουν

των ανθρώπων οι ζωές

κι αυτοί θεατές χαζεύουν…

Aν δεις στον ύπνο σου βροχή

μεσάνυχτα και κάτι,

θα γίνει αγκάθι το φιλί

και ξενιτιά η αγάπη.

Κάψε κερί στην Παναγιά

και κάνε τάμα σ’ Άγιο,

μη σε τυλίξει η ερημιά

τη χαραυγή…

ΑΓΑΠΗ

Μη παπαγαλίζεις,

Να αποστηθίζεις,

Η αγάπη κενό γράμμα,

Άμα δεν τη κάνεις ράμμα.

Να μη ξεψειρίζεις,

Να μοσχομυρίζεις,

Με το ταίρι σου αντάμα,

Αφού το έχεις για τάμα.

Μη…

Μη μου ζητάς επιστροφή

στα "πάτρια" εδάφη,

εκεί που των ονείρων μου

υπάρχουν τόσοι τάφοι.



Για γυρισμό μη μου μιλάς,

κάνε μ' αυτή τη χάρη,

εάν αγάπης μέσα σου

υπάρχει απομεινάρι.



Περί ανέμων μίλα μου

αν θέλεις και υδάτων

μα όχι για την "πόλη" αυτή…

ΑΧΑΡΙΣΤΟ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙ

Μου κόβεις δυο το κορμάκι,

Με κερνάς όλο φαρμάκι,

Αχάριστο μου φιλαράκι,

Περνά το καλοκαιράκι.

Με νομίζεις για παιδάκι,

Να με κάνεις κοροϊδάκι,

Ας από το πολύ μεράκι,

Πίνω για εσένα νεράκι.

Μ’ αφήνεις χωρίς χαδάκι,

Μες το σκοτεινό βραδάκι,

Και περνιέσαι για μαγκάκι,

Να χαράζω στο παγκάκι.

Με παίζεις κομπολογάκι,

Κάθε τόσο και λιγάκι,

Ας σε βάζω…

Η Άνοιξη κατέφθασε

φορώντας τα καλά της

τον ήλιο έχει συντροφιά

τα αστέρια είναι παιδιά της

Τα αηδόνια σιγοτραγουδούν

τα αετόπουλα χορεύουν

πίνουν γλεντάνε και μεθούν

και όλους μας μαγεύουν

Τους στίχους πλέκει η καρδιά

τις νότες η ψυχή μας

μήνυμα στέλνουν στο ντουνιά

όμορφη η ζωή μας

Για σου ωρέ τρελοτζίτζικα

ασίκη μπεχλιβάνη

οι ήχοι απτ’ακορντεόν

της Άνοιξης…

ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ

Με πηγες στον Παραδεισο

Και κλειστηκες απ εξω

Στον ερωτα που μ εμπλεξες

Να δω πως θα ξεμπλεξω

Ανοιξες μια παρενθεση

Και θελεις να την κλεισεις

Σ ολο τον κοσμο θα το πω

Οφειλεις εξηγησεις

Το δειλινο με…

Ένα σημείωμα, ψηλά στο κομοδίνο:

"Λυπάμαι, Βάλια.. Τέλος...Φεύγω...Έχε γεια"...

Γλυκά, ξημέρωνε του Άγιου Κωσταντίνου,

πικρά σουρούπωνε στην άδεια μου καρδιά.



Και χώθηκα στο μαύρο σου πουκάμισο,

που 'βγαζε στου κορμιού σου τον παράδεισο.



Δεν κλαίω που 'φυγες κλεφτά σαν τον αγέρα,

δεν κλαίω που 'φυγες σαν μύρο της βροχής,

κλαίω που πάλι θα γυρίσεις κάποια μέρα

για να χαθείς  ξανά σαν θα με βαρεθείς.



Και χώνομαι στο μαύρο σου…

Στο σπί- που μένω αποκά-

έχει μια λουλουδού μουνά-

δώδεκα χρόνια μαγαζί

αυτή κι η κόρη της μαζί.



Σκύβει η κουφάλα για να βά-

γλαδιό- γαρούφαλλα κι ιά

και σε κοινή εκθέτει θέ-

κορμάρα διακοσίων αστέ- :



Μαύρo διχτυωτό σλιπά-

σουτιέν να βλέ- και να φλιπά-

"γατάκι" φίνο ξουρισμέ-

δυο δάχτυλα απ' τη ζαρτιέ- !

(δεν φαίνεται, μα υποθέ- ...)



##########################

Περνούν τ' αμάξια από το δρό-

κι όλοι…

Τ'  αποπάνω βιντεάκι,( όπου τρέχω στα βουνά του τόπου μου,τον Αλωνάρη του 2010, στο ύψωμα Λάπατα -1400 μέτρα- των Τζουμέρκων,πάνω  απ' το χωριό που γεννήθηκα)  με τους στίχους μου "Πέρα στις πετροθάλασσες" και  συνοδειά το οργανικό "Οι χαρταετοί" του Μίκη Θεοδωράκη, είναι μια ομολογία πίστης, για μένα : τα βουνά με την απαράμιλη ομορφιά τους ... το τρέξιμο…

Βαθιά στη θεοσκότεινη του Βίκου τη χαράδρα,

που στάζουν μάλαμα οι θολές ματιές των αστεριών,

βγαίνει τη νύχτα ένα στοιχειό,που 'χει τα μάτια μαύρα

και τρώει απ' το γλυκόπικρο το μέλι των γκρεμών.



Kέδρους έχει στα σπλάχνα του και ραγισμένα βράχια,

φωτιές στις κρύες φλέβες του και λόγκους στα μαλλιά

και στο κορμί του τ' άσαρκο, σπηλιές και καταράχια

και χιόνια κι ανεμόβροχα κι αγρίμια και πουλιά.



Διαβαίνει…

Επάνω σε ψηλά βουνά στους λόγγους στα λιθάρια

κάτι άνθρωποι αλλόκοτοι εχτίσανε φωλιά

σε ένα κοντάρι βάλανε κουρέλι για σημαία

και γράψαν με το αίμα τους τη λέξη λευτεριά

Ο Αλή Πασάς τους έστειλε απτά Γιάννενα χαμπέρι

με έναν κακομούτσουνο από την αραπιά

τα βράχια αν του δώνουνε του κάνουν το χατίρι

θα τους εδώκει αρχοντικά και ολόχρυσα φλουριά

Αυτοί χαμογελάσανε και ξύονταν στα παπάρια

τα γέλια τους ακούστηκαν σε όλο το…

 (...το τραγουδάνε εδώ στο αποπάνω βιντεάκι,τα παιδάκια της Α' Δημοτικού,μια κι έξω,χωρίς καμιά πρόβα κι αφού το άκουσαν μια μόνο φορά πώς τραγουδιέται ...)

Άγιος ο ένας ο Θεός !

Άγιος κι  ο Στίχος  που  'ναι  απλός,

για  να χορταίνει  σαν  ψωμί

και τον σοφό και το παιδί…