https://youtu.be/frmY5tOiveQ…

ΚΟΙΤΑΖΩ ΤΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ ΜΟΥ

ΠΟΥ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΛΑΙΕΙ

ΠΑΛΙΕΣ ΤΟΥ ΔΟΞΕΣ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ

ΚΑΙ ΚΛΑΙΓΟΝΤΑΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ

ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ

ΠΩΣ ΜΕ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ

ΤΗΝ ΜΥΡΩΔΙΑ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ

ΑΧ, ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΣ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ ΜΟΥ

ΕΜΕΝΑ ΠΟΣΟ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙΣ

ΟΜΩΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΟΛΑ ΑΛΛΑΞΑΝ

ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΘΑΥΜΑ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΜΠΡΟΣ

ΜΕΣΑ ΑΕΡΑ ΝΑ ΒΑΖΕΙΣ

ΠΑΝΤΕΛΗΣ…

Ολέθριοι σωτήρες



Όσοι γαμούν και δέρνουνε

κάπου εβδομήντα χρόνια

και τρώγουνε  και πίνουνε

μ’ αχόρταγα σαγόνια,

πολιτικοί κι αφεντικά

με τους παρατρεχάμενους

κατώτερους κι ανώτερους

και υψηλά ιστάμενους,



αυτοί που μας κατάντησαν

στου σήμερα το χάλι

μας χρέωσαν ως το λαιμό

θέλουν και το κεφάλι

με τούτο να πληρώσουμε

αυτά που ‘φάγαν ‘κείνοι

και με μνημόνια απομυζούν

το αίμα μας σαν κτήνη…



όλοι…

«ΘΕΟΥΛΗ ΜΟΥ ΣΥΓΧΩΡΑ…»

Άπονε χάρε άρπαξες τον λεβέντη,

Γιατί δεν σε λογάριαζε για αφέντη,

Ήταν ομορφόπαιδο και όλο χαμογέλα,

Δεν ήθελε να ζει χωρίς να έχει τρέλα.

Τον πέτυχες επάνω στην κακή την ώρα,

Ντύθηκε η μανούλα του νωρίς μαυροφόρα,

Τον πέτυχες επάνω στην κακή την ώρα,

Το θυμάται και πονά ακόμα όλη η Χώρα.*

Ύπουλε χάρε γέλασες τον λεβέντη,

Έμοιαζε η ταφή μ’ ένα μεγάλο γλέντι,

Πέσανε από της μηχανής την σέλα,

Καθώς…

Ποίηση



Το κυματάκι σιγαλό

όταν γλυκοφιλά την ήσυχη ακτή

και της φλοισβίζει στο αυτί

λόγια απαλά και τρυφερά

για να την ξεπλανέψει

και να εισχωρήσει μέσα της ˙

και όταν πάλι ατίθασο

επάνω της ξεσπά τον άγριο θυμό του

κι αφρίζοντας βρυχώμενο

της ρίχνεται ακράτητο

και της ζητά να υποταχθεί

ή να μεριάσει να διαβεί,

γράφει

ωραία ποίηση

σαν τον τυφλό τον ποιητή

που ‘γραψε για του ήρωα

την ουλομένην μήνιν .



Ποίηση…

ΣΤΑΧΤΗ

Να τα κάμω όλα στάχτη,

Μπας βγάλω κι εγώ το άχτι,

Κουβαλώ σταυρό στην πλάτη,

Και δεν τους γιομίζω το μάτι.

Να τα κάμω όλα στάχτη,

Δεν κάνω τον λιποτάχτη,

Κοιτούν για δική τους πάρτη,

Και δεν σηκώνουνε αντάρτη.

Να τα κάμω όλα στάχτη,

Αν δεν λύσω το αδράχτι,

Πνίγηκα μέσα στο δάκρυ,

Και δεν έχω κάποια άκρη.

Να τα κάμω όλα στάχτη,

Να ανέβω ψηλό φράχτη,

Ζητώ αληθινή…

κλινο-παραφωνία

μὲ πολλὲς προσδοκίες.

Κι' ἄν κάπου θαρρῶ πὼς ἔχω θαυμαστὲς καὶ φίλους,

μᾶλλον νὰ τ' ἀφιερώσω: στὶς γάτες καὶ στοὺς σκύλους.

~~

Ὅπου κι' ἄν σταθεῖς, στὴν Γωνιὰ  ἀλλὰ κι' ἔξω, στὴν λοιπὴν κοινωνίαν,

βλέπεις κι' ἀκοῦς τὶς…

Πως αδειασε ο χρονος

ν' απορεις...

μια σφαιρα ξορκιζει

τις μαραμένες μνημες μου

κι εξοστρακίζεται ξανα και ξανα

μεσα στο σωμα μας

- αστάθμητος παραγοντας

σ' υπαρχουσα ταξη -…

ΤΟ ΜΑΝΝΑ

Δεν πήγα στους προσκόπους,

Να μάθω ωραίους τρόπους,

Για  τους μεγάλους κόπους,

Πίστεψα τους συνανθρώπους.

Πατέρα μου και μάνα,

Δυόσμε και μαντζουράνα,

Δεν αλλάζω τα πλάνα,

Κερνώ απ’ την νταμιτζάνα.

Δεν έχω κάποιους λόγους,

Να ντρέπομαι για ψόγους,

Κουβαλάω τους μπόγους,

Διαγράφω τους καταλόγους.

Η αγάπη η τσιγγάνα,

Του ουρανού το μάννα,

Στου κόσμου την αλάνα,

Δεν…

Κουπλέ

Φεύγουν τα νιάτα, περνούν τα χρόνια

χάνεται η ζωή

η ευωδιά της , σαν τη κολόνια

σβήνει, ως  το πρωί.

Η  μέρα ψεύτρα  η  νύχτα κλέφτρα

μικρή η ανατολή…

Είμαι δική σου απόψε , Αγάπα με !



Είσαι δικός μου για πάντα και Ζώ!



Της ηδονής…

Απείθαρχος Ο 'Έρωτας 

διαγράφετε , στα τεντωμένα κορμιά μας ...…

Στη …κατάρα σου, δεν έδινα βαρύτητα

αψηφώντας  το πανάθλιο πρόσωπο σου.

Επαρκώς,  ποτέ μου, δεν αναρωτήθηκα,

για το αόρατο, στυγνό …χαμόγελο σου.

Στις προκλήσεις σου, αδιάφορα  προσπέρναγα

παραβλέποντας,  την εμπαθή σου…

Έντυνες την νύχτα με Πανσέληνους Κόκκινες ,

και στα χέρια σου κράταγες , τις χορδές , 

της δικής μας Αγάπης ...



Σε μια Κόλαση σταύρωνες

τους αναστεναγμούς της κρυφής αμαρτίας μας ,…

Η Αγαπη μου, μπλεγμενη

στις ριζες ενος δεντρου

ενος δεντρου!

οχι του δεντρου

Απροσδιοριστο΄

εχει πολλα φυλλα

άλλα κοκκινα

άλλα κιτρινα

άλλα ζωντανα

άλλα ξερα και μαυρα

ολα..διαφορετικα

δεν μοιαζουν

τα βλεπει ο ηλιος

η βροχη, το χιονι

πεφτουν,χανονται

μα ολα αλλαζουν

παρασυρονται με τον αερα

βρεχονται...

πεθαινουν απο την…

ΤΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΑ

Στο νου τα ξεκαθάρισα,

Στην αγάπη ρεστάρισα,

Όσο και να λαχτάρισα,

Τα ήπια και σαλπάρισα.

Αφού μόνο εγώ έφταιξα,

Έτσι όπως τα έμπλεξα,

Μαζί σου ας μην έπαιξα,

Το φινάλε δεν επέλεξα.

Να καταλάβω ας άργησα,

Το κιτάπι τώρα σφράγισα,

Στα ρηχά άμα ναυάγησα,

Την πίκρα όλη στράγγισα.

Αφού λες ότι σε έκαψα,

Για αυτά τα λόγια έκλαψα,

Απ’ την ζωή μου σε ξέγραψα,

Να σ’ αγαπώ ας μην έπαψα.

+…

Πρωί, πρωί ,ανέτειλε

και, σήμερα ο ήλιος

τι  ευτυχία, να θωρείς

την  κόκκινη μορφή του

να ορθώνεται απ’ της θάλασσας  

τα ολόφυρα μετάξια.

Μεγαλειώδεις  οι…

Μνήμη





Δέκα έξη Νοεμβρίου 2014.

Κυριακή βράδυ, γύρω στις εννέα.

Βαδίζω στην Πατησίων προς το Πολυτεχνείο.

Παράλληλα βαδίζει μια κυρία γύρω στα εξήντα.

Ψηλή, λεπτή, γκριζομάλλα, συντηρητικά ντυμένη.

Στο πεζοδρόμιο τραπεζάκια , αφίσες, πανό, φοιτητές.

Δείχνει να μη δίνει σημασία, βυθισμένη σε σκέψεις.

Φαίνεται να πηγαίνει μακριά,

μα στην πύλη στρίβει και μπαίνει στο προαύλιο.

Με βήμα σταθερό προχωρά προς το μνημείο.

Την…