Διδάσκεται ἡ συγγραφή;

~~

Κλινοσοφιστεῖες

νέου τύπου γραφῆς,

ἄν καὶ ὅλα τὰ γραπτὰ μὲ τὴν ἀλφαβήτα γράφονται.

~

Γιὰ…

*!*!*!*

*~*~*~*~ μΜΕΛΙΟΜΕΘΥΣΤΙΚΟΝ…

*!*!*!*

*~*~*~*~ ΜΑΣΤΙΧΟΔΕΝΤΡΟ ! ! ! *~*~*~*…

*!*!*!*

*~*~*~*~ ΑΜΠΑΡΩΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ . & _ *~*~*~*…

*!*!*!*

*~*~*~*~ ΑΝΤΑΜΑ ΣΟΥ ΟΝΤΑΝ ΜΜΕ ΘΕς . & _ *~*~*~*…

*!*!*!*

*~*~*~*~  ΣΤΑ ΜΑΘΙΑ Τς ΑΓΑΠΗςΜ ΜΜ . & _ *~*~*~*…

*!*!*!*

*~*~*~*~ ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ ΜΙΑς ΑΥΓΗς ! ! ! *~*~*~*…

Ένα παλιό συναίσθημα εμφανίστηκε                                                                                                                           κάτω από ένα ταξίδι δέκα ωκεανών

Ένα βαθύ σκοτάδι σχηματίστηκε                                                                                                                                 μεσα από ένα ονειρο τριών κυμάτων                  

Ο φόβος  ταυτίστηκε  με την αγάπη                                                  …

Διδάσκεται ἡ συγγραφή;

Πρέπει νὰ εἶσαι πολὺ ψώνιο,

γιὰ τὰ πανηγύρια,

ἄν νομίζεις ὅτι διδάσκεται ἡ συγγραφή.

Καὶ πολὺ πρόστυχος,

γομάρι σκέτο, χυδαῖο ἄν πουλᾶς διδασκαλία συγγραφῆς.

Μὴ μπερδεύουμε τὸ Μάθημα τῶν Νέων Ἑλληνικῶν, ὅπου

μαθαίνεις νὰ ἀναγνωρίζεις τὶς ἀρετὲς ἤ καὶ τὰ σφάλματα

ἑνὸς λογοτεχνικοῦ δημιουργήματος,

ὅταν δηλαδὴ καλλιεργούμαστε

γιὰ νὰ μὴν εἴμαστε…

Γιάννης Καραντώνης

Δεν Ξέρω

Δεν ξέρω αν αγαπώ.

Δεν ξέρω αν μισώ.

Δεν ξέρω τίποτα.

Γιατί ζω, γιατί είμαι εδώ, γιατί υπάρχω.

Ένα μόνο ξέρω. Ξέρω τι θέλω.

Δεν είναι πλούτοι, δόξα, πράγματα ρηχά, 

δίχως αξία για τον άνθρωπο. Δίχως μέλλον για ζωή.

Ζητάω μόνο μια ανάσα. Μια ανάσα ζωής, μια ανάσα έρωτα, μια ανάσα πριν από το τέλος.

Μέσα σ’ έναν κόσμο κενό, άδειο,…

Ανοίγει η αυλαία. Ο κόσμος κάθεται στη θέση του

Σα μια σειρά στρατιωτών. Αμίλητοι, αγέλαστοι.

Θεοί που στο τέλος θα σε κρίνουν.

Η αυλαία έκλεισε. Άλλη μια επιτυχημένη παράσταση.

Για άλλη μια φορά δεκάδες κόσμου θα σου σφίξει το χέρι.

Εσύ θα φορέσεις το χαμόγελο και θα τους κοιτάς.

Δίχως να ξέρεις τι είναι αυτό που αντικρίζεις.

Πήρες τη δόξα που με λύσσα και μανία κυνηγούσες.

Ξεχνώντας τι θα πει αγάπη, τι θα πει ιδανικά.

Οι άνθρωποι σε θαυμάζουν.…

*!*!*!*

*~*~*~*~ ΣΤΙΧΟΠΛΕΞΙΕς ; )) *~*~*~*…

*!*!*!*

*~*~*~*~ ΕΛΠΙΔΩς ΒΡΟΧΗ ! ! ! *~*~*~*…

Πρόβαλε ανατολή,

σκότωσε το σκοτάδι.

Δώσε το φως σε όσους το ζητούν,

τη ζεστασιά σου σε όσους την προσμένουν.

Νύχτα, πάρε τα μαύρα σου πέπλα.

Κι άσε τον ήλιο με τα φτερά του να μας αγκαλιάσει.

Φώτισε ήλιε, φώτισε, να βρω αυτή που αγαπώ.

Πριν βραδιάσει κι όλα χαθούν

και βυθιστώ και εγώ ξανά στον θάνατο.

Άσε με για λίγο να νιώσω τον έρωτα,

τα χείλη της να με προσκυνούν.

Η ώρα πλησιάζει. Τι ευτυχία.

Να ζω…

Πέθανες, Κώστα μου, πέθανες!

Ήσουν του σπιτιού στύλος!

Κλαίνε τα βοϊδοσκυλόγατα!

Κλαίνε τα γουρούνια και ο γρύλος.

Σε κλαίει η γυναίκα σου!

Σε κλαίνε τα αδέρφια σου!

Σε κλαίνε τα ανίψια σου

και  τα παιδόγγονά σου!

Εδούλευες στην οικοδομή

κι έτριζαν τα θεμέλια!

Το υπόγειο εσυγύριζες

και τρίζαν τα βαρέλια!

Το βράδυ καθώς πλάγιαζες 

μαζί με την κυρά σου

τρανταζόταν η κλίνη…

ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΑ ΠΡΑΜΑΤΑ

Κατάλαβε απ’ τα πράματα,

Είσαι στα γλυκά πλάσματα,

Και κάνω πάλι τάματα,

Να γέρνεις στα σκεπάσματα.

Κατάλαβε απ’ τα πράματα,

Μην γυρνάς στα χαλάσματα,

Σε κοιτάζω κατάματα,

Να διώχνεις τα φαντάσματα.

Κατάλαβε απ’ τα πράματα,

Γράφω για σένα άσματα,

Και με πιάνουνε κλάματα,

Να φιλεύεις κεράσματα.

Κατάλαβε απ’ τα πράματα,

Πριν κλείσεις τα περάσματα,

Δουλεύω ως τα…

το κατσικι

είναι ζώο από το λιβάδι

μου τρώει όλο το χορτάρι

το μαντρί μου το πηδάει

και τα προββατα προγκαει

έχει κερατά θεού

και την ομορφιά του χριστού

κάθε πρωί με περιμένει

κάθε πρωί με σκεφτετε

να ρθω να του ανειξω

την πιλη του παραδισου.

κάθε μέρα που το βλεπω

μου γεμίζετε η ψυχή

και κάθε νύχτα που δεν το βλέπω

μου αδιάζετε η ψυχή.

επάνω στις μπάλες ανεβαίνει

και με την φωνή μου κατεβαίνει

είναι…