Λυπάμαι τα ποιήματα,
που κάθονται οκλαδόν στα άσπρα σκαλοπάτια των Εκκλησιών,
στα βρώμικα πεζοδρόμια των πόλεων,
έξω από τα πολυσύχναστα καταστήματα,
γυρολόγοι στα απόμακρα χωριά και στις λασπωμένες συνοικίες,
με τους νηστικούς στίχους υψωμένους να ικετεύουν,
έναν επιθετικό προσδιορισμό, ένα καλολογικό στοιχείο,
ένα κόμμα, μία τελεία, μια ξεχασμένη απόστροφο,
μια λύση στο αδιέξοδο, μια μυστική φωλιά στον ποιητή κι ένα θάνατο.
Λυπάμαι εκείνα τα ποιήματα
που δεν βλέπουν, δεν θέλουν να δουν,
δεν ακούν, έχουν σπάσει οι σάλπιγγες
στηρίζονται σε ξύλινες πατερίτσες,
κάμουν τους ανάπηρους, ακρωτηριασμένοι στην ψυχή
γεμίζουν με συγνώμες και ευχολόγια τις ημέρες τους
σαλιαρίζοντας πάνω από τους πληγωμένους ήχους των κερμάτων.
Κέρβεροι που φιλούν τους γυμνοσάλιαγκες των κύκλων της ποιήσεως.
Τι να τα κάμω αυτά τα ποιήματα;
Ελεεινά και τρισάθλια κουρέλια,
διπλά πλυμένα, απλωμένα ρετάλια, στους ιστούς αραχνών
σκεβρωμένα οστά που εκλιπαρούν ανάνηψη,
των ανεπαρκών λόγων, των χαλαρωτικών εικόνων, των απροσάρμοστων ήχων.
Να λοιπόν ένα πουλί, ένα νηστικό πουλί,
να μια μέλισσα, μια θυμωμένη μέλισσα,
ένα μαύρο χελιδόνι,
ένα μαύρο χελιδόνι, είναι πάντα ένα μαύρο χελιδόνι που φέρνει την Άνοιξη.
Πάνω από την φωλιά των ποιημάτων,
παίζει με τους τόνους, τα ουσιαστικά και τα επίθετα.
Παίζει με τους επαίτες, τους ληστές, τους δωρητές.
Παίζει με την θάλασσα, το ποτάμι, τη λίμνη και το έλος.
Παίζει με τη ζωή, παίζει και με τον θάνατο.
Κλωτσάει τη σφαίρα να γίνει πάνινο τόπι στα πόδια ενός ποιήματος.
Ανοίγει μια κονσέρβα, μαχαίρι για την αυτόχειρα μνήμη μας.
Κι ακόμα λυπάμαι για τούτα τα ποιήματα.
Λίγα ξέρω για τη στίξη και τη μυστική συμφωνία του ποιητή.
Τέλος,
ύστερα από τη σταύρωση δεν ξέρω αν είναι λάθος
η ανάσταση των ποιημάτων με αντίδωρο το ερωτηματικό.




3ο βραβείο στον πρώτο Διεθνή Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος "Γιώργος Σεφέρης" που διοργανώθηκε από την Έδρα Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου του Παλέρμο Ιταλίας (Τομέας Ανθρωπιστικών Σπουδών), από κοινού με την Ελληνική Κοινότητα Σικελίας “Τρινακρία” και με τον Εκδοτικό Οίκο “Nostos – Edizioni La Zisa”

Προβολές: 34

Σχόλιο από τον/την Ιωαννης στις 5 Ιούνιος 2017 στις 22:07

εξαιρετικής αξίας 

υπαινικτική γραφή

χωρίς  ευκολίες

συμβατικές

και  πραγματικο πόνο ψυχής  

Σχόλιο από τον/την Nefeli riga στις 6 Ιούνιος 2017 στις 0:20

Συμφωνώ απόλυτα  με τον Ιωάννη.!!

!!!!!!!!!!!!!

Σχόλιο από τον/την Αντώνης Κατατονιακός στις 6 Ιούνιος 2017 στις 11:52

εξαιρετικό το ποίημα σας

Σχόλιο από τον/την Stauroula Chronopoulou στις 6 Ιούνιος 2017 στις 18:25

***********************************************************************

ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΑς . & _

ΙΟΥΝΗ ΛΑΜΠΕΡΕς ΕΣΠΕΡΕς ΣΑς !!!

ΓΕΙΑ ΜΑς ! ! !

* Λ Α Μ Ψ Η *

*********************************************************************

Σχόλιο από τον/την Παντελής στις 6 Ιούνιος 2017 στις 20:46

σε άλλους η ποίηση είναι προπύργιο και για άλλους στερνό καταφύγιο.

καλησπέρα σας πάντοτε άξιος.

Σχόλιο από τον/την Ντζούνης Κωνσταντίνος στις 9 Ιούνιος 2017 στις 19:08

Λίγα ξέρω για τη στίξη και τη μυστική συμφωνία του ποιητή. Τέλος, ύστερα από τη σταύρωση δεν ξέρω αν είναι λάθος η ανάσταση των ποιημάτων με αντίδωρο το ερωτηματικό...

Θαυμάσιο!

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά

Στατιστικά ιστοσελίδας


hit counter

Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

Φόρουμ

Τὸ αἶσχος τῆς νέας Ἑλλάδος...

Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο. Τελευταία απάντηση από τον/την Δημήτριος Γκόγκας 15 Μαρ. 1 Απάντηση

Σ.Ε.Η., 100 χρόνια.

Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο 30 Ιαν. 0 Απαντήσεις

Η υπέρβαση

Ξεκίνησε από τον/την Constance Celi. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Δεκ 29, 2016. 5 Απαντήσεις

© 2017   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services