Μικρές στιγμές που είναι οι χαρές μας

στη ζήση που περνά σαν αστραπή

κι όταν η γη,  ρουφά τις αντοχές μας,

θαρρώ πως ήταν γυάλινη βροχή.

 

Μικρές στιγμές κι οι λύπες που γερνάνε

τα σώματα και λιώνουνε στις σκιές.  

Κι είναι γραφτό,  πως κιαν κρυφά πετάνε

πάν στα κορμιά μας μένουν ως πληγές.  

 

Ετούτες τις στιγμές όσες κι αν είναι

στην εύθραυστη καρδιά μου θα κρατώ.  

Κι αν τ΄ αθανάτου το κρασί μόνος σου πίνε,  

εγώ τον θάνατο στα μάτια τον κοιτώ.

 

Μικρές στιγμές κοινά τα δάκρυά μας.

Στα σύρματα τα σάβανα κρεμώ.  

Μικροί σταυροί απ΄ τ’ αναφιλητά μας.

Μια συλλαβή απ΄ το ρήμα αγαπώ.

 

Ετούτες τις στιγμές θα τις αντέξω.

Στο θάνατο και στη ζωή μαζί.

Με γέλιο και με κλάμα θα τις πλέξω

κι ας γίνω μια σταγόνα σε βροχή.

 

 

 

 

Προβολές: 33

Σχόλιο από τον/την Παντελής στις 27 Μάρτιος 2017 στις 6:42

καλλημέρες αγάπης!!!

Σχόλιο από τον/την Ντζούνης Κωνσταντίνος στις 27 Μάρτιος 2017 στις 7:34

Πανέμορφο!

Κι είναι γραφτό, πως κιαν κρυφά πετάνε
πάν στα κορμιά μας μένουν ως πληγές...

Σχόλιο από τον/την Κωνσταντίνος Καλλιγέρης στις 28 Μάρτιος 2017 στις 9:04

Πάρα  πολύ  ωραίο !!!

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά

Στατιστικά ιστοσελίδας


Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

© 2019   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services