Έχω αλλάξει



σπίτι, διεύθυνση, οδό και αριθμό

το pin σ' όλες τις τράπεζες,το κινητό

τη θέα απ' τη βεράντα μου αλλιώτικα κοιτώ

κι' ίσως να πετάξω το κρεβάτι το παλιό



έχω αλλάξει



χρώμα στα μαλλιά

στο μπαλκόνι τα φυτά

μ' αυτόν τον τοίχο ανάμεσα,σα νά'μαστε στενά

κι απ'την ντουλάπα πέταξα όσα ρούχα περιττά



έχω αλλάξει



έπιπλα, νόμους , πλαίσια

μάρκα τσιγάρων, πλάνα και σχέδια

και το παλιό το κάρο μου για… Συνέχεια

Aχ οι ψυχές με τ' αγκάθινο στεφάνι

που το φοράνε στον καθρέφτη τους μπροστά

ο Γολγοθάς μιά γύρα γύρω απ' την απάτη

στα χέρια ούτε ένα σημάδι απ' τα καρφιά



στις φυλακές βλέπουν τη λάμπα για φεγγάρι

τα βήματά τους , δύο πίσω κι' ένα μπρος

τις νύχτες ονειρεύονται όσα θά' θελαν να έχουν κάνει

και το πρωί, είναι κι' ο ήλιος πιο εχθρός



Τα πι' όμορφα τραγούδια πού' χω ακούσει

τα έχει με μπέσα υπογράψει η καρδιά

δεν έχουν μάσκα ούτε σύρτη… Συνέχεια

Γι' αυτά τα μαγικά σου τα ταξίδια

και για τις διαδρομές χωρίς πυξίδα

για το χαμόγελο του φίλου του καλού

και για το άγγιγμα ενός μικρού παιδιού



για του ήλιου το ζεστό το χάδι

και τ'αεράκι της αυγής καλοκαιράκι

για το βαθύ πορτοκαλί του δειλινού το χρώμα

κι' ένα ηλιοβασίλεμα στης Οίας το δώμα



για τ' άρωμα της άνοιξης στη Μονεμβάσια

για τα τραγούδια που άκουσα κι' αγάπησα

για τους τραυματισμούς σε κάθε μάχη

και για τις γρατζουνιές… Συνέχεια

Κρεμάω την καρδιά μου στο σκοινί

σαν χιόνια οι απουσίες με παγώνουν

κι'όταν στεγνώνει με του πόνου το φιλί

τότε θυμάται τις πληγές που τη ματώνουν



μια νύχτα θα την ρίξω στη φωτιά

κι' όλα τα χρόνια μου τα ψεύτικα τα άδεια

αυτά που χτίζανε τα όνειρα κρυφά

μα η ζωή μου φόραγε τα μαύρα



σ' όλες τις μέρες μου αντίθετα τραβάω

κι' όποιο χαρτί κληρώσει η αυγή

πηγαίνω πάσο κι' όλο προχωράω

γι' αυτό κι' οι μοίρες μου με βάφτισαν… Συνέχεια

Λένε πως όποιος αρνηθεί

τη φλόγα της ψυχής του

και με τον φόβο κοιμηθεί

μιά νύχτα στην αυλή του

τότε θα πάψει πια να ζει

θα πάψει να ν' ανασαίνει

γιατί ο φόβος κι η ψυχή

λύκοι με δίχως ταίρι



Λένε πως όποιος κολυμπά

σ΄αιμάτινα πελάγη

κι' όνειρα μες στα όνειρα

πλέκει σε ακρογιάλι

δεν έχει ανάγκη τα κουπιά

ούτε τη βάρκα θέλει

παντιέρα έχει την καρδιά

κι' αυτή βαθυά πηγαίνει....



Δώσε μου πάλι τον… Συνέχεια

Κάποιο πρωί θα σηκωθώ και θα πετάξω

ότι μου πνίγει την ημέρα στο σκοτάδι

κι' όσοι μου σβήνουν της ζωής μου το κεράκι

μ' ένα χαμόγελο πικρό θα τους αδειάσω



ν'ανοίξω πόρτες και παράθυρα στον ήλιο

να μπει το φως από παντού και να σκορπίσει

εικόνες άχρωμες στο τοίχο να ξεπλύνει

και τα γιατί μίας πληγής που ακόμα λύνω



με της ψυχής μου το λευκό θα διαγράψω

σκιές που θέλουν να μου πιούν όλο το αίμα

και με μια κόκκινη φωνή θα τους… Συνέχεια