ΞΑΝΑΕΛΑ

Πάλι στραβά με κοιτάς,

Στην ψυχούλα μου πατάς,

Την συγγνώμη μού ζητάς,

Και τον λόγο σου δεν κρατάς.

Ζητώ το τέλος εδώ,

Στην τρέλα μου χοροπηδώ,

Μα ξαναέλα στην δική μου οδό,

Σαν παλιά μου στο τραγουδώ.

Τις ευκαιρίες μου πετάς,

Στην μάχη μου με παρατάς,

Τους δικούς μου χαιρετάς,

Και τον πόνο μου δεν ρωτάς.

Τραβώ όλο στον ομαλό,

Τον σταυρό μου κουβαλώ,

Μα γράψε το μες στο μυαλό,

Τα αγαθά μου στα…

*****************************************************************

*!*!*…

*********************************************************************************

*!*!*…

********************************************************************************

*!*!*…

τι είναι τα στιχάκια μου;

μία λέξη άφαντη

και αλλοπαρμένες φράσεις 

σε μεγέθη ασήμαντα

τινάζονται, σαν μόλις που ντυθήκανε

ως μάντισσες  βασίλισσες της λήθης

συνεχίζω να γράφω 

ως περιπάθεια της λύπης και της ποίησης

μα πάντα με κατέτρεχαν

αυτά τα φλογερά σ αγαπώ, με σκοτεινή αξιοπιστία 

την ζωή , που τάχα δεν μπορεί να μ αγαπήσει

την συνεχώς επικαλούμενη  θεοδικία του…

Επαναστάτης τι θα πει;

Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

με ένα τσεκούρι και φωτιά

και σέρτικα τσιγάρα.



Επαναστάτης τι θα πει;

μπουζούκι με το Μάρκο,

ένας ρεμπέτης ποιητής

να σπάζει το εμπάργκο.



Επαναστάτης τι θα πει;

κι ο Άσιμος ακόμα,

ποταπαγόρευση μπροστά

μα είμαστε όλοι…

********************************************************************************

*!*!*…

ΜΕ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΩ

Χώρια σου με καταστρέφω,

Ενάντια μου σε στρέφω,

Μοναχός μου αναφλέγω,

Γι' αυτό ποτέ δεν κλαίγω.

Χώρια σου με καταστρέφω,

Στα παλιά μάλλον επιστρέφω,

Μονάχος ας αναφλέγω,

Αφού αίτιο εμένα φθέγγω.

Χώρια σου με καταστρέφω

Τον εαυτό μου αποστρέφω,

Μοναχός μου αναφλέγω,

Κακό λόγο δεν στον λέγω.

Χώρια σου με καταστρέφω

Τα ίδια ίσως αντιστρέφω,

Μονάχος ας αναφλέγω,

Εφόσον εγώ το επιλέγω.

+…

Τα Σάββατα στην ξενιτιά

μοσκοβολούν ασβέστη

πικρά τραγούδια του χαμού

γλυκά "Χριστός Ανέστη",…

*************************************************

***********************************************************************…

***********************************************************************

*!*!*…

******************************************************************

*!*!*

*~*~*~* Οικογενειακά . . . Χ Ρ Ε Η ; )) *~*~*~*…

***************************************************************************

*!*!*…

Μαζευόμασταν οι φίλοι

σε μικρά καφέ και μπάρ

κάθε μέρα και πιο λίγοι

πάντα γύρω στις εφτά



Κάποιου ο έρωτας είχε φύγει

κάποιος ήθελε λεφτά

κι όσοι είχαμε απομείνει

ζούσαμε με δανεικά



Η ζωή μας τυραννούσε

η δουλειά ήταν σκλαβιά

και κανείς μας δεν ρωτούσε

αν κάποιος τον αγαπά



Τέτοιοι ήτανε οι άνθρωποι

τέτοια και η εποχή

στη ψυχή είμασταν άγγελοι…

***********************************************************

*!*!*…

ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ

Παράτησα την δουλειά,

Τράβηξα στην ακρογιαλιά,

Έπεφτε η αντηλιά,

Καλή μου πουρνοβαλιά.

Έφερα στο νου τα παλιά,

Τα λυτά σου τα μαλλιά,

Την πνοή μοσχοβολιά,

Κι ένιωθα σαν τον βασιλιά.

Κοιτάζαμε τα πουλιά,

Ονειρευόμαστε αγκαλιά,

Κάνουμε στην Αστυπαλιά,

Την δικιά μας φαμελιά.

Δάκρυσα στην σιγαλιά,

Φαρμάκι η κάθε γουλιά,

Στα τσιγγάνικα βιολιά,

Κι έδωκα βαριά παραγγελιά.

+ 25/5/18…

********************************************************************************

*!*!*…

****************************************

***********************************************************************************…

Μια Κυριακή χαράματα

μια Κυριακή του Μάη

κομμάτια μού 'γινε η ψυχή

σαν το γυαλί που σπάει…

***************************************************************************************

*!*!*…