Κοιμήσου στα χέρια μου
στην αγγαλιά του απείρου,
σαν σε νανουρίζει
το σύνεφο της φαντασίας,
που ξεδιπλώνετε,
με τον ερχομό της απέραντης
συγκίνησης ...
εδώ που συμπέσαμε
μετακυλίονται
οι αχτίδες, όσες απέμειναν
απ' τα ορθάνοιχτά καθαρά σου
μάτια,
να σε συντροφεύουν στου ύπνου
σου, τις ανοιχτές φτερούγες.
στον γιό μου..
Προστέθηκε από τον/την santana στις 27 Ιούνιος 2009 στις 13:30 —
2 σχόλια
Το ξέρω σε κούρασαν οι χειμώνες
να σε χτυπάει αλύπητα η βροχή .
Το ξέρω πως της νύχτας σου οι εικόνες
σου ‘χουν στοιχειώσει για πάντα την ψυχή .
Μα τώρα πια δεν είσαι μοναχή .
Βγάλε τα χειμωνιάτικα σου ρούχα
ήρθα την Άνοιξη μαζί σου να γνωρίσω
και το φαρμάκι στην καρδιά μου που ‘χα
το ‘κανα γέλιο για να στο χαρίσω .
Το ξέρω ότι κοίταζες τα αστέρια
κι έκανες κάθε βράδυ μια ευχή .
Το ξέρω πως σου πάγωσαν τα χέρια
γιατί δεν…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Μιχάλης13 στις 26 Ιούνιος 2009 στις 10:55 —
2 σχόλια
Μίλησέ μου
γιατρικό μου
μυστικό,
μοσχοβολημένο
με άρωμα
Ευλογίας
του Μαχητή
που σκότωσε
τον δράκοντα
Προστέθηκε από τον/την Έλλη στις 25 Ιούνιος 2009 στις 22:30 —
5 σχόλια
Γράφω μες απ'την καρδιά μου
Τα τραγούδια τα δικά σου
Ξεκλειδώνω μυστικά μου
Που φορούν το άρωμά σου
Γράφω για αγάπη μόνο
Καλά κρυμμένη στη ψυχή
Που δε σβήνει με το χρόνο
Μα ούτε και με την βροχή
Σ'αγαπάω και το ξέρεις
Και ας είμαστε μακριά
Θέλω να μην υποφέρεις
Θέλω να περνάς καλά
Γράφω μέσ'απ'την καρδιά μου
Για τον έρωτά μου εγώ
Και γεμίζ' η αγκαλιά μου
Μ'αναμνήσεις που αγαπώ
©…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 25 Ιούνιος 2009 στις 14:30 —
3 σχόλια
Έτσι θέλω να μου μιλάς
σε δεύτερο πρόσωπο.
Όχι στο τρίτο
το απρόσωπο,
το ουδέτερο
το ξένο.
Θέλω τα λόγια μου
κατάματα να βλέπεις,
με βλέμμα καθαρό
να τα κοιτάς,
για να σε βλέπω
μέσα απ' τα δικά σου
χωρίς φόβους μάταιους
χωρίς προσμονή,
με Αλήθεια Διπύρινη,
επτασφράγιστα μυστική,
ετερώνυμα μαγνητική.
Με Αλήθεια πλούσια,
σαν Έναστρο
Στερέωμα
στους Ουρανούς
του…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Έλλη στις 24 Ιούνιος 2009 στις 23:00 —
4 σχόλια
Ένα χαμόγελο ζεστό μ’ είχε σκεπάσει
από δυο χείλη που θύμιζαν ελπίδα .
Ύστερα άφησα τη νύχτα να περάσει
και από τότε δεν σε ξαναείδα .
Διαδρομές σε μια ανώφελη πορεία
χρόνια ολόκληρα να κάνω τα ίδια λάθη .
Γύρνα την πλάτη σου στο δάκρυ μου Μαρία
είσαι παιδί και να πονάς δεν έχεις μάθει .
Μια Άνοιξη που βγήκε για σεργιάνι
με δύο μάτια μαγικά και μαγεμένα .
Μα μία Άνοιξη ποτέ δεν φτάνει
για να γλιτώσει ένα Χειμώνα σαν εμένα…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Μιχάλης13 στις 24 Ιούνιος 2009 στις 14:26 —
5 σχόλια
'Το Γευμα' του Νἰκου ἐμεινε αφἀγωτο
κἀτω απὀ 'Μια φωτια' που σιγόκαιγε
για να παραμεινει ζεστο,
ενω 'Αρυθμες νοτες.....' παιζανε
υποβαλλοντας σε μουσικη υποκρουση
στιχους του 'Νοστραδημ!!!!' ο οποιος
καμμια σχεση με Νοστραδαμο.
Ακριβως γι'αυτο, 'Ο ΠΟΝΟΣ' οξυς
στα αυτια μας, και τα ματια μας
δακρυζαν για την
'Χαμενη ομοιοκαταληξια'
που ξεκαθαρα υποδηλωνε
'Υποκρισιας μεγαλεια'.
Επειδη ομως καυσωνας καλοκαιρινος
για την ακριβεια…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Έλλη στις 24 Ιούνιος 2009 στις 7:30 —
4 σχόλια
Άχρονους ήχους θλιμμένα διαλέγω
Κρύβω το δάκρυ μου και αποφεύγω
Άρυθμες νότες που κλέβουν σιωπές
Κρυφών αισθήσεων π'ανάβουν φωτιές
R
Το μυστικό μου φέγγει τ’ αστέρι
Της μοναξιάς μου άσμα τ’ αγέρι
Λάθη πικρά ο χρόνος μετρά
Χωρίς συμπόνοια μας τυραννά
Μέσα σε κύκλο σιωπηλά καρτερούν
Απ ’ τα χαλάσματα Αγγέλοι να βγούν
Ονείρων δρόμοι σε στείρες καρδιές
Πελάγη ψυχών του άπονου χθές
© Copyright, Νικολακάκος Γεώργιος (spartinos)
Προστέθηκε από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 23 Ιούνιος 2009 στις 11:00 —
6 σχόλια
Νοστραδήμ ένας από τους μεγαλύτερους σοφούς αλλά εμείς????????
Όλοι σε χλευάζουνε
Και σε μειδιάζουνε
Τους κοιτάς τα πάθη τους
Τα μεγάλα λάθη τους
Αχ Νοστραδήμ
Πόσα λόγια είπες
αυτιά έχουν για τρύπες
Όταν το ζορίζουνε
Να το εξαερίζουνε
Αχ Νοστραδήμ
Δεν έμαθαν στα λάθη τους
Κοίταγαν την πάρτη τους
Κι όταν την πατούσανε
Βοήθεια ζητούσανε
Αχ Νοστραδήμ
Εσύ που έλεγες
Τα υπέρ και τα…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την ορφανιδης νικος στις 23 Ιούνιος 2009 στις 10:54 —
4 σχόλια
Μοιάζει με Ποτάμι η Ζωή,
ορμητικό που Κούτσουρα γεμίζει.
Τρέχει γοργά και με Βοή,
πάντα Μπροστά και πίσω δεν γυρίζει.
Λένε η Ζωή είναι μικρή,
Λίγη χαρά και Πόνο αρκετό χαρίζει.
Λέω ο,τι την Χόρτασα Πολύ,
γιατί πληγώθηκα βαριά στο Μετερίζι.
Ήταν αβάσταχτος ο Πόνος
Όταν ο Έρωτας μ᾽είχε βαριά πληγώσει.
Με σφυχτ᾽αγκάλιαζε ο Φόβος
κι εμπόδιζε την Πληγή μου να επουλώσει
Γινόταν Θρύψαλα η Καρδιά,
μα πάντα ερχόταν η…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Έρως στο Κουρμπέτι στις 23 Ιούνιος 2009 στις 10:42 —
3 σχόλια
Ήρθε η ώρα να μιλάμε
(μόνο)
μέσω των ποιημάτων μας.
Λέξη πια, προσωπικά
μεταξύ μας.
Ίσως μόνο κατά τις
μοναχικές Γιορτές
όταν
μόνοι, ανάμεσα
σ' όλους τους ανθρώπους
που λόγω της άμετρης
προς ημάς αγάπης τους,
απαιτούν
να υποκρινόμαστε,
καθιστώντας μας
ακόμη πιο μονάχους.
Ναί, νομίζω πιθανόν
μόνο κατά τις
μοναχικές Γιορτές.
Την πρώτη Λευκή
-κι όχι από χιόνι,
την…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Έλλη στις 22 Ιούνιος 2009 στις 23:30 —
5 σχόλια
Γύρω στις πέντε το απόγευμα
Καλοκαιρινή μέρα ανεμοστρόβιλος
με αέρα ζεστό σαν της ερήμου
ανάκατο με μόρια ενοχλητικής σκόνης
που διεισδύει από τα ελαφριά ρούχα
μέσα στο δέρμα και φράζει τους πόρους,
γδέρνει τις αναπνευστικές οδούς
κατεβαίνει στα πνευμόνια - λίβας σκόνης
τέτοιος, που μου δημιουργεί την εντύπωση
πως θα εκμετρήσω τις μέρες μου
από την ασφυξία.
Τί καύσωνας ο σημερινός.
Και τι Ήλιος. Έκπαγλος.…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Έλλη στις 22 Ιούνιος 2009 στις 23:18 —
4 σχόλια
Σκαραβαίος [ σκαθάρι]
Λόγο της παγκόσμιας ημέρας σήμερα
Να μην ξεχνάμε τα ανθρώπινα σκαθάρια
Είναι πάρα πολλά!!!!
Ντύνετε πάλι το σκαθάρι
Στο καινούριο του αρμάνι
Την γραβάτα σε δυο κόμπους
Ταξίδι με ονειροπόλους
Ο καθρέπτης του γελάει
Αυτόν δεν τον ξεγελάει
Τα μυστικά κρατά κρυμμένα
Μη τα δείξει σε κανέναν
Και στολίζετε με χάρη
Στην ζωή που δεν πετάει
Στην βρωμιά του βυθισμένο
Στ’ όνειρο του το…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την ορφανιδης νικος στις 22 Ιούνιος 2009 στις 14:27 —
2 σχόλια
Κάποιες φορές θυμάμαι ένα παιδί
που κοίταζε μονάχο του τα αστέρια
και πάσχιζε να φτιάξει καλοκαίρια
χωρίς ποτέ να τα ‘χει δει .
Κι όταν του γκρέμιζε το όνειρο ο αέρας
και του ‘γινε ο χειμώνας πια συνήθεια
χωρίς να πει ποτέ του την αλήθεια
γελούσε στο ξεκίνημα της μέρας .
Τόσα χρόνια είμαι εδώ
Τόσα χρόνια τραγουδώ .
Για το τίποτα .
Κάποιες φορές θυμάμαι ένα παιδί
που ήθελε να φτάσει στο φεγγάρι
και πριν ο πόνος να…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Μιχάλης13 στις 21 Ιούνιος 2009 στις 15:37 —
2 σχόλια
Δεν ξέρω τι να γράψω,
απ΄την σκέψη την δική σου
προσπαθώ ν΄αποδράσω.
Μα όλο ζητώ την αγκαλιά σου
σαν όαση στην ερημιά,
να δραπετεύσω στα φιλιά σου
εκεί που ο χρόνος σταματά..
Σε σένα ελπίζω νύχτα
το μαύρο σου σκοτάδι
ποτέ μη με προδώσει,
κι΄ερημη μη με δώσει
στην ξαγρυπνιά με γρόσι..
Σε σένα ελπίζω νύχτα,
-και όχι στην σελήνη-
να φέρεις την γαλήνη
στο σώμα μου το κρύο
που δέχτηκε ο αντίο
και…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Nefeli riga στις 21 Ιούνιος 2009 στις 14:26 —
9 σχόλια
Ένα παράπονο με καίει σαν φωτιά
γιατί γυρεύω μια αλήθεια απ’ όλους
μα είναι τόση των ανθρώπων η ψευτιά
στα λόγια και σ’όσους παίζουν ρόλους
μέχρι και στη δική σου τη ματιά .
Και τελικά η μόνη αλήθεια
που έχω δει
της μάνας μου τα παραμύθια
που μου λεγε παιδί .
Κάτι να θυμηθώ
Για να αποκοιμηθώ .
Ένα παράπονο με πνίγει σαν θηλιά
γιατί γυρεύω μια αλήθεια να μου πούνε
μα κρύβει ψέμα των ανθρώπων η μιλιά
στα λόγια και…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Μιχάλης13 στις 20 Ιούνιος 2009 στις 13:57 —
2 σχόλια
Κάτι συμβαίνει εδώ.
Κάτι στην νύχτα πάλλεται
μα εγώ δεν ξέρω τι.
Είναι έξω από μένα
ή εντός μου;
Παλλαισθησία
έξω από το σώμα μου -
πως γίνεται;
Την ψυχανεμίζομαι
άλλοτε
προστατευτική,
σαν Άγγελο
ακέφαλο.
Άλλοτε
σαν το
σκίρτημα
της μυγδαλιάς
στον κήπο,
που μόλις μαντεύεις.
Της μυγδαλιάς
με τα πικρά
αμύγδαλα.
Τα πιο πικρά
κι από το
όνομά…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Έλλη στις 19 Ιούνιος 2009 στις 2:00 —
6 σχόλια
Όπως αλλάζει ο καιρός
αλλάζω και'γώ μαζί του
και παίρνω απ' τους χειμώνες του
κι απο τη δυναμή του
Πίκρες κερνούν τα μάτια σου
που ψέμματα δεν λένε!
Τα σκόρπια τα κομμάτια σου
όνειρα που με καίνε !
R
Του έρωτα η διαδρομή
διαβάτης δίχως δρόμο!
Αγάπη-άγονη γραμμή
δικό σου έχεις νόμο . . .
Όπως γυρίζει ο τροχός
γυρίζει κι η καρδιά σου
κι εγώ ένας ήλιος της νυχτός
έξω απ'την τροχιά…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 18 Ιούνιος 2009 στις 18:00 —
5 σχόλια
Τι να ‘ναι αυτό που κάθε βράδυ με σκοτώνει
ίσως που η νύχτα ολομόναχο με βρίσκει
ίσως ο πόνος , που με σκεπάζει σα σεντόνι
ίσως που πνίγομαι γουλιά γουλιά στο ουΐσκι .
Τι να ‘ναι αυτό που κάθε βράδυ με ματώνει .
Είναι που μακριά σου κλείσανε όλοι οι δρόμοι
αφού κάθε μου βήμα ήταν ένα σ’ αγαπώ σου
μα για τα δάκρυά μου φταίει και κάτι ακόμη
πως το φεγγάρι πάλι φοράει το πρόσωπό σου .
Τι να ‘ναι αυτό που κάθε βράδυ με πεθαίνει
ίσως τα…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Μιχάλης13 στις 18 Ιούνιος 2009 στις 11:53 —
3 σχόλια
Θα αφανίσω
εγώ
την πεθυμιά
σου.
Την μυστική
ικανοποίησή
σου
σε κρεματόριο
στάχτη°
θα εξαλείψω.
Την λαχτάρα
σου
αναθεματισμένη,
θα ακριβο-
-πληρώσω
με την φωνή
καλλίφωνου
αηδονιού
να τραγουδά
τις Νύχτες
τις τυρρανικές
με θλίψη
αγιάτρευτη
γέννημα
της απουσίας
σου,
όταν πίσω σου
άφησες
μία ζωή
μέσα σ'αυτόν
τον…
Συνέχεια
Προστέθηκε από τον/την Έλλη στις 17 Ιούνιος 2009 στις 15:30 —
3 σχόλια