-ψηλέα μου ,τρέχααααααα!

-τι έγινε συγκάτοικε, γιατί σε πιάσαν τα ζουμιά?

-μα δεν θωρείς,παραμορφωμένε μου?

-α μάλιστα, ο Τέως και η Άννα Μαρία!

-παντρεύεται ο γιόκας τους !…

===============================================================================…

Έλα κι απόψε

Μες την νύχτα να χαθούμε

Τ’αστέρια διώξε

Στο φεγγάρι να βρεθούμε

Έλα κι απόψε

Στ’ονειρό μας ν’αφεθούμε

Λουλούδι κόψε

Πάλι να ερωτευθούμε



και μην φοβάσαι

εγώ δεν είμαι φυλακή

αύριο πάλι

η ζωή σου θά’ναι εκεί



Έλα και δείξε

πως αν θέλουμε μπορούμε

τον πόνο πνίξε

απ'την κόλαση να βγούμε

Έλα και δείξε

πως υπάρχουμε και ζούμε

άγκυρα ρίξε

στη σιωπή…

Ο ένας ζει σ' ένα βουνό

σε μια σπηλιά μονάχος

μαζί με αρχέγονη βοή

μέσα στη γάργαρη ροή

σαν ερημίτης βράχος



ο άλλος ζει, θαλασσινός

στου καραβιού την πλώρη

έχει του γλάρου τη ματιά

παίζει στο διάλειμμα χαρτιά

και αναπολεί μια κόρη



ο άλλος χρόνους κυνηγά

σε μια μεγάλη πόλη

μες του γράφείου την αγκαλιά

μηχανοκίνητη λαλιά

καθορισμένοι ρόλοι



ένας ακόμη ξεκινά

σήμερα τη ζωή του

είναι στην κούνια ένα…

ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

---------------------------

Ονόματα Σου `δωσε πολλά

μ` έν` ασπασμό της στη Θωριά

η προσδοκία που πιστά

Σ` έχει Αφέντρα και Κυρά.

-----------------------------------

Είναι το βήμα της αργό

σε ικσίας το ρυθμό

βαθιάς ανάσας…

Μέσω δραμάτων και κωμωδίας,

ένας κομπάρσος, ένας θεός,

αρχαίος μύστης κι αντιρρησίας,

τη μια σκοτάδι, την άλλη φως



εν μέσω κόπων και καιροσκόπων,

εν μέσω τρέλας και λογικής,

για ένα ψέμα στημένων τρόπων

και μιας αλήθειας, μοναδικής



σαν ιερέας αρχαίου μαντείου,

σαν ένας Θέσπης υποκριτής,

πίσω από λόγια του προσωπείου

φτηνός αλήτης και ποιητής



αυγές του κόσμου, σε ξενιτεύουν,

οσμές του Μάη σε προσκαλούν,

ρωγμές…

Σε λάθος δρόμο αφήσαμε

τ'όνειρο να μας πάει

εκεί που αρμενίσαμε

ήλιος δεν κολυμπάει



Της κοινωνίας μας θεός

το χρήμα έχει γίνει

τ'ανθρώπου άσπονδος εχθρός

και πίκρα πού δεν σβήνει



Ζούμε σε μία κόλαση

πιασμένοι στην απόχη

ας πάρουμε απόφαση

να πούμε κι ένα όχι



Το αύριο είναι θολό

και μας γεμίζει θλίψη

το ζαλισμένο μας μυαλό

δεν βλέπει τόση σήψη



Χωρίς ελπίδα…

ΕΚΦΡΑΣΗ ΓΩΝΙΑΣ

............................

Εντελώς , εντελώς!!!!

κατάλληλο....

Διβάστε το όλοι!!!!!

----------------------------------

---------------------------------

Δεν είμαστε του κατηχητικού

Αλλά η σιωπηρή ταινίτσα

Σβήνει απ` την ¨Ποιητική γωνιά"

Αρμούς , λωτούς και βίτσια

Ή τρίχες που λυμαίνονται

Τη δροσερή μας…