Ποτέ μην ψάξεις να το βρεις της λήθης το ποτάμι

καλέ μου η απόσταση εμάς δεν μας χωρίζει

ας την αγάπη βλάστημα να γίνει και ροδάμι

βασιλικός ολάνθιστος για πάντα να μυρίζει 

Τα μάτια κλείνω και γλυκά τα μάτια σου κοιτάζω

και νιώθω την ανάσα σου να καίει στον λαιμό

μικρό πουλί του έρωτα στα χέρια σου αράζω

κι όλο τα μάτια μου κλειστά να μείνουν πολεμώ

Δύο πετροχελίδονα θα στείλω να σου πούνε

πως σ’ αγαπώ όσο…

Από μικρό με μάθαιναν να κάνω το σωστό

πως τιμωρία θα φανεί σαν κάνω κάτι λάθος

πρέπει να έχω σύμμαχο και φόβο το θεό

να με οδηγάει η σκέψη μου με στειρωμένο πάθος

Όμως και αφού μεγάλωσα η ίδια συνταγή

πώς να προσέχω πως μιλώ τι κάνω και που πάω

το βράδυ πριν να κοιμηθώ να κάνω προσευχή

να βάλω προϋπόθεση τι πρέπει να αγαπάω

Γεννήθηκα τον Αύγουστο σχεδόν χρόνια σαράντα

τώρα που σας βαρέθηκα θα πάρω έναν…

Φεγγάρι αυγουστιάτικο ολόγιομο φεγγάρι

ποια μάνα να σε γέννησε πιο κρύβεις μυστικό

και χεις το δέρμα ολόχρυσο φωτίζεται όλη η πλάση

φώλιασες μες στα σπλάχνα σου ονείρων θησαυρό

Κορμί που καθρεπτίζεται της θάλασσας αλμύρα

ολόγυρα ζυγώνουνε χαμένοι ναυαγοί

όλος ο κόσμος καρτερεί το δρόμο να του δείξεις

μέχρι να έρθει το χάραμα να φτάσει η αυγή

Κάθε  δεκαπενταύγουστο σε ζώνουν οι αγγέλοι

της Παναγιάς της Δέσποινας…

Τ’Αυγούστου η πανσέληνος

Χλωμή και πικραμένη

Και η καρδιά του Έλληνος

Φτωχή και διχασμένη 



Στα ίσως ταλαντεύτηκε

Και πήρε λάθος δρόμο

Στα είναι του μπερδεύτηκε

Και ψάχνεται στο…

-Κύριοι,ξεδιπλώστε το χάρτη ,πριν αναδυθούμε !

-τί χάρτης είναι αυτός κάπταιν χλεμπονιάρη?

-πρόκειται για τον χάρτη της επιχείρησης «Σαλόνικα»,ύπαρχε Φουσκαμπούκη !

-ωωωω…όλο τετράγωνα !

-έχει και τρίγωνα,όπως αντιλαμβάνεσαι λοστρόμε Μειλίχιε !…

Για Σένα



Δροσιά απ' αγριολούλουδα, θα μαζέψω να σου φέρω,

μοσχοβολιά απ' τα χείλη σου, αντάλλαγμα θα ζητήσω.

Θα παρακαλέσω την αύρα να 'ρθει να σου χαϊδέψει,

τα λακκάκια που έχεις δίπλα στα χείλη σου.

Να πάρει μαζί της τα χείλια μου, κρυφά να σε φιλήσω.



Στη μέρα γρήγορα θα πω , σαν αστραπή να φύγει,

της…

Δύσκολα θα με γνωρίσεις..…

        Χρώματα





Μιλάς με χαμηλή φωνή,

Μα όλα πάνω σου φωνάζουν..



Κυλάς σαν ήσυχο ρυάκι,

Αλλά είσαι άγριος χείμαρρος..



Σωπαίνεις στις κατηγορίες,

Όμως μιλάς για θαύματα..



Διαβάζεις ανθρώπων μαρτυρίες,

Ξεχνάς όμως τις ρίζες σου…



Περπατάς αδιάφορος στον δρόμο,

Ταΐζεις όμως τα…

Είναι στιγμές που νιώθω τόση αδυναμία

λέξεις δε γίνονται αυτά που θέλω να σου πω

μα την απάντηση την ξέρεις ,είναι μια

πως πιο πολύ στον κόσμο εσένα αγαπώ..



Είναι στιγμές που δεν υπάρχει ψυχραιμία

και σε δυο λέξεις μοιάζει να ισορροπώ

μα δεν υπάρχει περίπτωση καμία

να μ'εμποδίσει κάτι να σου πω πως σ' αγαπώ..



Είναι…

ΜΑ ΟΣΟΙ ΜΕ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝΕ

Με περνούν ξεροκέφαλο,

Κάνω τα ίδια συνέχεια,

Π’ έχω άδειο προσκέφαλο,

Και ζω μες την ανέχεια.

Μα όσοι με κοροϊδεύουνε,

«Τάχα» από καλλιέργεια,

Μάλλον θα με ζηλεύουνε,

Τους τρώει η περιέργεια.

Να κολλώ σε…

Δεν με φιλάς, γλυκά στα χείλη,

Δεν μου μιλάς, όπως και πρώτα

Δεν περιμένεις , να ΄ρθει το δείλι,

Να μ αγκαλιάσεις , μπροστά στην πόρτα

                    ---..---      

Πήρες το τραίνο και έχεις φύγει ,

Μα δεν μου άφησες κλειδιά

Κι ο έρωτας δεν μου ανοίγει

Την κλειδωμένη μου  καρδιά.

Πήρες το τραίνο και έχεις φύγει ,

Ποτέ δεν θα σε ξαναδώ

Και το παράπονο με πνίγει,

Που είμαι μοναχός…

 Κλείδωσε η ψυχή μου και κατάπιε το κλειδί, πνίγοντας μέσα της την πιο γάργαρη,ακλόνητη φωνή... τώρα σιωπή πιο βαριά και από την ομίχλη της ψυχής ο χρόνος που γλίστρησε φλέγμα φυματικού σε μουχλιασμένο τοίχο.

Χρωστούσα μέρες και χρώματα που ξέκλεψα από την πιο πυκνή μου…

Τι απαιτείται για να ζεις...

Μια αιωνιότητα να χωράει σε μια στάλα





Τι έδωσες για να αρνηθείς...

Μια μακροβιότητα να χωράει σε μια …

-καπετάνιε Χλεμπονιάρη.. ένας …ένας...

-τι έπαθες και αυτολιποαναρροφήθηκες ύπαρχε Φουσκαμπούκη?

- μα κι εγώ τρόμαξα που τον είδα στην καταπακτή,κόντεψε ν αποψιλωθεί το μουστάκι μου !

-ώστε κι εσύ τρόμαξες καμάρι της αόρατης αριστερας?

-αν τρόμαξα λέει !!

- τελικά ποιός…

Είμαι καλά ..



Κλείνω τα μάτια ζαλισμένη

Από το φως του Ήλιου..

Μα τα ανοίγω πληγωμένη

Από μαύρη μαχαιριά..

Δεν αντέχω το σκοτάδι…

Θολωμένη …καταδικασμένη…

Μ’ ένα «εγώ» βασανισμένο…

Να κολλά στον βαλτωμένο δρόμο

της αμφιβολίας..

Είμαι καλά θα πω… είμαι καλά…

Είμαι καλά και ας βουλιάζω…

Σε λίμνης το απύθμενο νερό..

Είμαι καλά ..προχώρησε και φύγε

Απ’ της ζωής μου το άγονο λιβάδι..

Είμαι καλά… δεν…

Τόσες νύχτες σκοτάδι και κρύο

ήμουν εγώ που ζούσα για δύο

εσύ είχες κάψει τις αναμνήσεις

με την αλήθεια δεν μπορούσες να ζήσεις.



Έφευγες πάντα κυνηγημένος

πίσω από φόβους ήσουν κρυμμένος

δικαιολογίες της μιας βραδιάς

λόγια δικά σου που τα ξεχνάς.



Πίσω μια μέρα ξανά θα γυρίσεις

στιγμές…

-ντριιιν

-ω ,καλώς την Γεωργία μας !

-καλώς σε βρήκα Άντα μου !

-σμάτς-σμούτς

-τι κάνουνε τα συμμαθητάκια μας?

-είναι έξω στην αυλή και παίζουνε φανερό κρυφτό !

-τι καλά,θάχουμε πολλά να πούμε μόνες μας στα φανερά κρυφά…