ΟΤΑΝ ΤΑ ΚΑΣΤΡΑ ΠΕΣΟΥΝΕ







Απ’ του Κορμιού σου

τ’ Άρωμα μεθώ,

και τα Ουράνια φθάνω

πέρα απ’ τα Σύνορα της μοναξιάς

κι ενός Θεού το Πλάνο.



Παίρνω απ’ τα Χείλη σου Φωτιά

κι Ανάβω δυο Ευθύνες,

μία π’ Αγγίζει την Καρδιά

κι η άλλη τις Ελπίδες.



Δίνω στα Χέρια σου το Φως

και η Ματιά σου τρέχει,

σαν Ήχος Σάλπιγγας Ιεριχούς

που Αντίσταση δεν Έχει.



Κι όταν τα Κάστρα…

ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΗ ΣΥΣΧΕΤΙΣΗ





Στην Αμφισβήτηση του σήμερα που έκανε Κατοχή

προστέθηκε ο Χώρος του Αύριο..

Μια Συγχορδία Αόριστης ξεγνοιασιάς

πλημμύρισε από μια θετική Σκέψη …

Λαξεύτηκε η Γαλήνη από πρόδρομη Ενόραση..

Αφέθηκε η συχνότητα του Νου

σε μια θεληματική Εγρήγορση …

Κατηγόρησε ο Χωροχρόνος το Είδωλό του

διαγράφοντας το με μία κίνηση ..

Δοξασμένοι Καιροί που ήπιαν Αθάνατο Νερό

Λακτίζοντας το Άκυρο…

***********************************************************************************************

*~*~* Ε Λ Π Ι Δ Α ! ! ! *~*~*…

******************************************************************************

*******************************************************************************

*~*~* ΠΑΝΣΕΛΗΝΟς ΤΟΥ ΧΙΟΝΙΟΥ…

************************************************************************************

************************************************************************************…

**************************************************************************

*~* ΔΙΑΔΡΟΜΕς ΜΑΚΡΙΝΗς ΖΩΗς ! ! ! *~*…

ΕΝΑΣ ΔΙΑΣ ΣΤΟ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ





Χρόνια που Πεθύμησαν

Νέκταρ να πιουν

στ’ Αλαβάστρινα χείλη

ενός Ποθητού Πηγαιμού..

Ολύμπια Δοξασία προοιωνίζουσα

Γένεση Αρχαίων θεών

από ένα Δοξάρι που ζύγισε,

το θεσπέσιο της Απόδοσης

ενός Χαρμόσυνου Ήχου

και μιας Ανέμελης Σιωπής.

Κατευόδιο της Αγάπης

μέσα από μια Ουρανόχρωμη Πίστη,

και μια Ευχή που η Ευωδιά της

Πλημμύρισε Σύμπασα τη Γη.

Παλιννόστηση…

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ω Ελευθερία βγαλμένη από αίματα πνιχτά, των Ολέθρων όλες οι Πείνες και Ανθρώπων θανατικά. Συ που Ανθίζεις μες τους λόγγους που είσαι φως, και ένας ήλιος που φεγγοβολάει σαν ένας ένδοξος θεός. Ένα Α στη μια Άκρη και ένα Ω σε μια άλλη που (στο τέλος) καρτερά. Απ’ τα χέρια σου βγαίνει Ανδραγαθιά κι όποιος τη σάρκα σου δαγκώνει, τρέμει ο λογισμός του μες τη Σκοτεινιά κι απλώνεται εμπρός του μια νεκρική σιωπή στη σιγαλιά. Ένας Άγγελος Ολέθρου στέλνει πείνα και θανατικό μα εσύ…

ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ

Με το ξύπνημα της Άνοιξης

Άνθισε και η πρώτη σταγόνα..

Η Μέρα έντυσε τη Σκέψη της

αφήνοντας στην επόμενη την ενατένιση …

Το Κορίτσι άφησε τα Συναισθήματα του

ενώ πλημμύρισε από το εσώτερο της Αγάπης..

Μια Μαγική Μελωδία πέταξε στον Ουρανό

ενώ ο ήχος της αφέθηκε στη Αγκαλιά του Αέρα..

Τα λόγια ήπιαν το αμέθυστο Νέκταρ

και χόρεψαν στο Φως της Αστροφεγγιάς..

πλησίασαν το Κορίτσι και το είναι τους αφέθηκε

στην Γαλήνη της…

'Oπου και να κοιτάξω λείπω

αφού λείπεις

λείπουν κι αυτά που ήρθαν απ'το αύριο

Σε περίμενα σε μιαν άκρη όπως μου ζήτησες

...ο καπνός του τσιγάρου μου θύμιζε πως πέρασαν τόσοι αιώνες

χωρίς να σε δω.

Στιγμές αναμονής και δε με συγχώρεσαν ποτέ

τις σκότωναν καθώς σε περίμενα

αλλα δεν άκουσα

κι έτσι γυρίσαμε το κλειδί της ευτυχίας μας

στις γειτονιές που δε μας ήθελαν

και φτιάξαμε έναν κόσμο απ'όνειρο κι αγάπη.

ΜΠΟΡΕΙΣ;

Μπορείς όπου θέλεις να πας,

Αφού έπαψες να μ’ αγαπάς,

Κι εγώ να γίνω ο πιο φτωχός,

Π' απόμεινα τώρα μοναχός.

Μπορεί σε άλλον να γελάς,

Σε εμένα να μην καλομιλάς,

Κι εγώ να πίνω ο τρελός,

Που στάθηκα πολύ δειλός.

Μπορείς όπου σ΄ αρέσει να πας,

Τις πόρτες των φίλων να χτυπάς,

Κι εγώ να σβήνω από μικρός,

Που έγινε ο βίος μου πικρός.

Μπορεί κάτι άλλο να ζητάς,

Το πείσμα να μην σταματάς,

Κι εγώ να κρίνω…

Στα λευκά ντυμένη σαν νύφη

σκονισμένους δρόμους βαδίζεις

των αντρών μαγεύεις τα στίφη

και με πόθους τους…

Μασά η κατσίκα ταραμά

ΑΛΑΡΓΟ

Μεταξύ νέων ερωτευμένων:

- Αλάργο, το κουμάντο, με φράγκα

Μες την παράγκα, για παράματα.

- Αγιάντα για βάστα, καλέ μου μόρτη,

Το πασαπόρτι, τώρα στα οράματα;

ΔΕΚΑΤΑ

Παρακολουθεί την ασθενή η

Νοσηλεύτρια:

- Τι έπαθα;

- Πήρα σου πάλι δέκατα.

- Ψέματα.

Ποτέ μου δεν στο έκαμα.

- Μα για τον πυρετό σου έλεγα.

- Συγγνώμη αδελφή νοσοκόμα, έσφαλα.

+ 20/ 2/2022

Κυριακή του…

Στίχοι: Δημήτρης (Digi) Γράμψας

Μουσική & Τραγούδι: Δημήτρης Αρβανιτάκης

https://youtube.com/watch?v=_VEAjjTyDv4…

Ο ΚΑΦΕΣ

Πάει κάποιος άντρας, για πρώτη φορά,

Στο σπίτι φίλης του, για καφέ:

- Γιατί αργεί ο καφές έχει κόκκαλα;

- Όχι, μα έχει ψαροκόκαλα.

- Α! κατάλαβα, τότε θα είναι για φρόκαλα.

- Αφού δεν γουστάρεις, να τον πιείς μαζί μου,

Θα του βάλω και ψαρόκολλα.

Κ.Τ.Ε.Λ ΝΟΜΟΥ ΧΙΟΥ

ΚΟΥΤΕΛΟ

Λέει κάποια σεμνότυφη για τις ιερόδουλες:

- Θέλω να έχω καθαρό το κούτελο μου.

Οπότε μια άλλη γυναίκα της αποκρίνεται:

- Μα ποια γυναίκα το…

Βοήθα με φτωχέ, για να μην
Σου μοιάσω

Ε.Ν.Φ.Ι.Α

Συζητούν δυο εργάτες για τον
Ε.Ν.Φ.Ι.Α:
- Βαλαν φόρο στα υπόγεια,
Βαλαν και στα κατώγεια.
- Βαλαν φόρο στα πηγάδια,
Βαλαν και στα μαγκάνια.
- Εκεί φτάσανε πια.
- Περίμενες από τους άρχοντες
Ανθρωπιά.

+ 15/2/2022
Παντελής.
καλό ξ-ημέρωμα!!!
https://youtu.be/E6KErMeNFd4