&~&~&~&…

ΔΕΝ ΑΝΑΣΑΙΝΩ ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ

Δεν ξαναγυρνώ στα παλιά,

Σ’ έγραψα τραγούδια εφτά,

Πάρε με τρυφερά αγκαλιά,

Ν’ αλλάξουνε τα γραφτά.

Δεν μπορώ χωρίς εσένα πια,

Φτάνει πονέσαμε αρκετά,

Αποφεύγω την κακοτοπιά,

Κάναμε τώρα όλα δυνατά.

Δεν αντέχω την συννεφιά,

Σου το λέγω ορθά-κοφτά,

Μοιάζεις άγια ζωγραφιά,

Σκούπισε δάκρυα καυτά.

Δεν ανασαίνω μακριά σου πια,

Θέλω παραμείνουνε πιστά,

Βίωσα την παλιανθρωπιά,

Κοίτα με…

&!&!&!&…

&!&!&!&!

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&…

ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ

Σ’ έδειξα μεγάλη αγάπη,

Και ζω με την προσμονή,

Μην περνάς όπως σατράπη,

Λέγεις θέλεις αληθινή.

Σου συγχώρησα τα λάθη,

Έκανα υπομονή,

Μην βάλεις άλλο αγκάθι,

Ν’ ανοίξουν οι ουρανοί.

Σ’ έδειξα μεγάλη αγάπη,

Κι έβαλα αναμονή,

Μην γυρέψεις πάλι χάπι,

Είναι συνταγή φτηνή.

Σου συγχώρησα τα λάθη,

Έχω την επιμονή,

Μην παύεις μες στα βάθη,

Να νιώθεις αγνή χαρμονή.

+ 2/11/16

Παντελής.…

ΤΑ ΝΕΦΗ

.

Λούζεται σπάταλα στη μνήμη, σα τον γαλανόλευκο ουρανό στη θάλασσα, κι ανδρώνεται η σκέψη. Χαίρε η σκέψη! Βάθη απροσπέλαστα το αγνάντεμα, κει μέσα το ηφαίστειο που γεννοβολάει. Νέφη ελεύθερα αναβλύζουν, πλήθος. Ακάθεκτα χύνονται σ’ ένα πέλαγο άγνωστο τα νέφη, καβάλα στο κύμα. Ανέμελα σκάει όπου βρει το κύμα. Τελειώνει το ένα, τ’ άλλο έρχεται. Τα συντρίμμια του…

&~&~&~&…

Κουπλέ

Περίμενε, περίμενε

και φτάνω, όπου να ναι

τα ποιο όμορφα στολίδια σου,

στην άφιξη μου βάλε

κι’ αν επιστρέφω ως άσωτος

υιός, στην αγκαλιά σου

στρώσε τα ωραιότερα,…

&~&~&~&…

ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΩΔΗ

Σε λάτρεψα στον χειμώνα,

Ταπεινή μου ανεμώνα,

Κι είδα λιώσανε τα χιόνια,

Κι ας βαστάγανε για χρόνια.

Σ’ έβαλα στην ψυχή κανόνα,

Λατρεμένη μου Μαντόνα,

Και πολέμησα δαιμόνια,

Να μην παιδευτώ αιώνια.

Σ’ έχω στο κεφάλι κορώνα,

Του σπιτικού μου κολώνα,

Και νιώθω ζέστη στα σεντόνια,

Κι ας δουλεύω μες στα αλώνια.

Σ’ έκαμα στην ζωή αγώνα,

Της ελπίδας μου λεχώνα,

Και θέλω παιδιά κι εγγόνια,

Να μην…

ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗ,  Σάβ.  29 Ὀκτ, 2016 7:43 am

Λὲ ζαρντὲν ντὲ Βρωμερί ντὲ λὰ Καπιτάλ.

(Καλὰ ποὺ περπατῶ ψιλοτραγουδῶντας παληὰ τραγούδια ἑλληνικά, γαλλικὰ καὶ ἰταλικά.

Γλυτώνω δωρεὰν τὴν αὐτοκτονία).

* * *

Καὶ νὰ σκεφτεῖς, μένω…

Νὰ ἤμουν τώρα ἀρχαῖος Ἕλληνας...- καὶ τί στὸν κόσμο!

~

Σήμερα,

ἡ ἐπέτειος τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940.

~ Ἐξ Ἰταλίας: Il 28 Ottobre in Grecia e' festa nazionale: si ricorda il 28 Ottobre 1940,

quando allora il Primo Ministro greco pronunció il grande NO all'ultimatum presentato

dall'ambasciatore italiano per consentire l'ingresso delle 'nostre' truppe.

Λίγη αἰσιοδοξία (γιὰ τὰ μάτια): χθές, στὴν γειτωνιά μου, εἶδα…

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&…

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&…

Στου μουσαμά το κέντρο η Άλκηστη,

φασματικά πλασμένη,

με λίγες πινελιές από λικέρ

του περασμένου αιώνα,

χρώματος κόκκινου,

πάνω στο στέρνο και στα μαλλιά της.

Στα δάχτυλα πλεγμένο το μαράζι της

από σεντέφι και χρυσό,

καθώς πρέπει να δείχνει αθάνατο,

ενώ στη μέση της μια όχεντρα

σφιγμένη,

στάζοντας λύσσα από τα μάτια,

και για φόρεμα της άμμου οι καρκίνοι.

Πλάγια και πίσω της

το φόντο θα είναι κάτασπρο

με μόνο δυο…

ΓΙΑΤΙ;

Παράφερες αγάπη μου,

Ξεφυλλίζω το κιτάπι μου,

Μα κακία δεν κρατάω,

Αυτό μόνο σε ρωτάω...

Γιατί; γιατί; γιατί;

Γίνηκες μπόρα και βροχή,

Είσαι αγάπη δυνατή,

Μην μου μαυρίσεις την ψυχή.

Παρέσυρες αγάπη μου,

Και ματώνω σατράπη μου,

Τα ενθύμια σου φυλάω,

Στο ξύπνιο παραμιλάω...

Γιατί; γιατί; γιατί;

Πήρες καρδιά και το κορμί,

Δεν κάνεις τον…

Ευωδιάζει η κόμη της πόθο αέναο

μέλι τα χείλη κερνούν

στα μάτια της έρεβος υπέρλαμπρο -

το αβησσαλέο νόημα τον Πάρη αναμένει.

Κάθε της κίνηση αβρή…

μαραμενο μου παγκακι

χαραγμενο απο αναγκη 

ξυπνησα σ ενα λουλουδι 

μυριζοντας  τραγουδι

ακουω φυλλα παγερα 

μες στο καλοκαιρι

βλεπω ιπταμενα σκυλια

πνιγμενα τον απριλη

η ζωη μου 

ονειρο λευκο

φτιαγμενη ηρωινη

τ ονειρο μου 

μια ζωη

σαν φευγω

να μ αφηνει.

Είναι πολλά τα χρόνια.

Και εμείς δεν “καταλάβαμε” τίποτα.

Δωσμένοι στην ευκαιριακά όμορφη στιγμήֹ…