*~*~*~*~ ΣΤΙΧΑΛΜΕΝΙΖΟΝΤΑς!!!*~*~*~*



Σαγηνευτηκεν απε την Ευμορφαδα της Αστροσκονης

... μαγεμενος οριzοντας !!!

Τα εσω πυρροτεxνηματα

κινουν τωρα τα εμβια Μαλαματου νηματα !!!

Ταξιμιαρικα στο βαθος του λιμανιου τα παιxνιδιαρικα

φωτα των φαρων ...σιμωσαν πλημμυριδες γλαρων !!!

κεινη η αξαφνη νεροποντη ...…

Έλα ψυχή των τραγουδιών

και μίλα στην ψυχή μου,

εσύ μονάχα το μπορείς

να νιώσεις τη ζωή…

*!*!*!*

**********************************************************…

*!*!*!*

******************************************************************…

*!*!*!*

*********************************************************…

*!*!*!*

**************************************************************…

Βροχές του Φθινοπώρου στάξαν πάλι

σαν δάκρυα που πνίγουν τις σιωπές

κι ένα ποτάμι στο μυαλό σου εκβάλλει,

ξεπλένοντας του κόσμου τις ντροπές.

Βροχές που οι σταγόνες φυλακίζουν

τα βλέμματα αόρατων εχθρών.

Τα ίχνη των βημάτων τουφεκίζουν

στ΄ απόνερα μικρών κολυμβηθρών.

Και συ που πρέπει αλυσοδεμένη

σταλαγματιά να γίνεις μιας βροχής,

σε κίτρινο λαβύρινθο κλεισμένη

να ψάχνεις μία πόρτα διαφυγής.

Σεπτέμβρης μήνας το νερό…

ΝΕΥΡΑΚΙΑ…

Όσα τα νευράκια…,

Τόσα και τα χαπάκια,

Ξέχασε χαϊδάκια,

Δεν κάνουν σε φτωχαδάκια.

Όσο τα νευράκια…,

Τόσο στα κοροϊδάκια,

Κλείσε τα στοματάκια,

Για δυο γλυκά ματάκια.

Όσα τα νευράκια…,

Τόσα προβληματάκια,

Κούναγε τα χεράκια,

Είσαι απ’ τα παλικαράκια.

Όσο τα νευράκια…,

Τόσο χάμω τα μουτράκια,

Δεν είναι γραμματάκια,

Απλά τα πραγματάκια.

+ 11/5/17

Παντελής

κέρασμα από το φτωχικό…

*!*!*!*

*************************************************************…

Δε μου αρέσουν οι έρωτες πυροτεχνήματα αλλά οι έρωτες που σε καίνε σαν τον ήλιο....

*!*!*!*

*************************************************************…

*!*!*!*

***********************************************************…

ΑΠ’ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΜΟΥ

Άξαφνα απ’ την χαρά μου,

Πέταξα με τα φτερά μου,

Είναι για πρώτη φορά μου,

Αλήθεια σου λέω κυρά μου.

Άξαφνα απ’ την χαρά μου,

Χτυπάω τον ταμπουρά μου,

Έλπιζα μόνο στα όνειρα μου,

Αληθινά αγαπώ κυρά μου.

Άξαφνα απ’ την χαρά μου,

Βρήκα την καλή πλευρά μου,

Χαλαλίζω όλο τον παρά μου,

Αλήθεια το θέλω κυρά μου.

Άξαφνα απ' την χαρά μου,

Αλλάζω τα τυχερά…

ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΑ

ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΑ,

ΤΗΝ ΠΙΚΡΑ ΣΟΥ ΞΕΧΕΙΛΙΣΑ,

ΜΑ ΑΘΕΛΑ ΜΟΥ ΕΦΤΑΙΞΑ,

ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΕ ΠΕΡΙΕΠΑΙΞΑ.

ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΑ,

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΣΤΟ ΕΞΗΓΗΣΑ,

ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΝΑ ΣΟΥ ΞΕΠΛΕΝΑ,

ΕΝΤΑΞΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΜΕΝΑ.

ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΑ,

ΤΗΝ ΖΗΣΗ ΜΟΥ ΞΕΦΥΛΛΙΣΑ,

ΑΠ’ ΤΟΝ ΓΚΡΕΜΟ ΜΕ ΓΛΥΤΩΣΑ,

ΟΜΩΣ ΣOY ΤΟ ΞΕΠΛΗΡΩΣΑ.

ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΑ,

ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΣΕ ΠΕΘΥΜΗΣΑ,

ΜΑ ΧΡΟΝΟ ΘΑ ΣΟΥ ΑΦΗΝΑ,

ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΝΑ ΞΑΝΑΠΕΙΝΑ.

+ 8/5/17

+…

*!*!*!*

****************************************************************…

Τις νύχτες θα ‘θελα στην αγκαλιά σου να κοιμάμαι και πιο πολύ τις νύχτες της βροχής. Να γίνεται ποικίλος ο μονότονος ρυθμός της σαν τον ρυθμό των φιλιών μου πάνω στο κορμί σου. Όσες οι σταγόνες της βροχής τόσα να ειν’ τα χάδια, μουρμουρητό ατέλειωτο τα ΄΄σ’ αγαπώ ΄΄ μας, διαρκές μουρμουρητό βροχής τραγούδισμα. Μυστικών σιγοψυθίρισμα σαν λιγοστές ψιχάλες, πάθος ασυγκράτητο σαν μιας μπόρας πλημμύρα. Νύχτες βροχής, νύχτες πλημμύρας ερωτικής κι εσύ σαν βροχή να πέφτεις πάνω μου, να μπαίνεις…

είναι στιγμές που αίσθηση υπέρογκη

απουσίας διακρίνω

μέσα στα ίδια σου τα χνάρια

αλαφροΐσκιωτος πάνω σε

φευγαλέες βραδινές παρέες

είναι στιγμές που προσεύχεσαι

απλώνοντας τα χέρια σαν άγρυπνος

προσκυνητής που εξιλέωση ζητά

μακριά από των θορύβων τις παρέες

σήμερα ,κάποια παράταιρη και άστατη

βιτρίνα εποχής

με ύποπτη απεικόνιση του ωραίου

σου έγνεψε ειρωνικά σαν να ήθελε

να σε μαγέψει

δείχνεις , μάλλον άδοξος…

**********************************************

*******************************************************…

*!*!*!*

**************************************************************…