Της ψυχής μας το στέκι
Μ'έπιασε το ξεροβόρι
με σχισμένο πανωφόρι
κι εφιάλτες όνειρα
Με καρδιά χίλια κομμάτια
και συννεφιασμένα μάτια
μέσα στα λασπόνερα
Όλο φεύγεις μια ζωή
κι όλο εδώ γυρίζεις
χτίζεις λίγο στην αρχή
κι ύστερα γκρεμίζεις.
Ο καημός σου να με πνίγει
σαν καπνός που με τυλίγει
και δεν έχει σύνορα
Η αγάπη σου φαρμάκι
και γεμάτο το τασάκι
πίκρες κι' αποτσίγαρα
© Copyright, Νικολακάκος Γεώργιος (spartinos)
Σχόλιο
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την zissakos pavlos 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 10 Φεβ. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 10 Φεβ. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο Ιουν 29, 2023. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο. Τελευταία απάντηση από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο Ιουν 19, 2023. 1 Απάντηση 1 Μου αρέσει
Ξεκίνησε από τον/την Liontas. Τελευταία απάντηση από τον/την Δημήτρης Φάββας Νοέ 25, 2021. 24 Απαντήσεις 6 Μου αρέσουν
© 2024 Created by Nikolakakos Georgios (spartinos). Με την υποστήριξη του
Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!
Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά