"Λάβε κορμί δίχως ψυχή 
και σώμα δίχως αίμα, 
λάβε,γλυκιά  μ', κι εμένα: 
φωτογραφία θαμπή..." 
 
έγραφες, καλλιγραφικά
στην όμορφή σου Αριάνα,
κι εχόρταινε τη μάνα
μέλι η γραφή, ταχιά...
 
Κι αχ πώς κανάκευε -γλυκά- 
το βλέμμα σου, πατέρα,
τη ματωμένη εσπέρα, 
τη σκούρα, τη μαβιά... 
 
Γύρωθε η θάλασσα  η πλατιά. 
Και  τ'  άστρα απάνωθέ σου,
στις μνήμες τις πικρές σου, 
καθρέφτες και κεριά. 
 
Κι η μνήμη, η μνήμη του λαού, 
στο αίμα του κορμιού σου,
στο μπόι του Θεού σου, 
στο  μπόι του ουρανού.  
 
Βάσανο κι ο βασανιστής, 
βάσανο κι η αγάπη...
Μήνες εννιά και κάτι ,
μέτραγες να τη δεις.
 
"Απόψε να μην κοιμηθείς.
Ρίξ'  τα  μαλλιά στην  πλάτη, 
κι έλα γλυκιά μου αγάπη 
Αριάνα, αποβραδίς..."
 
Μαλλάκια είχες -σού φύραναν.
Αποβραδίς σε πάνε,
Πέντ'-έξι σε βαστάνε 
και δυό σε τυραννάν' . 
 
 
Τυράγνια η φάλαγγα σκληρή,
τυράγνια η πελαγίσια
η αύρα η  θυμαρίσια, 
η αύρα η αποσπερνή, 
 
να  'ρχεται πέρα απ'  το  γιαλό
χωρίς κουπιά και βάρκα
να σου μεθάει τη σάρκα, 
να χάνεις το μυαλό, 
 
Αύγουστο μήνα, αντί γαμπρός 
στην εκκλησιά ντυμένος,
να  'σαι  σακατεμένος 
στον αλφαμίτη ομπρός...
 
Κι αχ του πελάγου η απλωσιά... 
Κι αχ της αυγής  ο θρόνος...
Σαν λουλουδάκι ο πόνος 
μαραίνονταν αργά... 
 
"Αργά πηγαίνω, αργά πατώ, 
μαραίνομαι ο καημένος,
στην πόρτα σου σαν ξένος, 
Αριάνα μου θα  'ρθώ." 
 .............................................
Ήρθαν καλύτεροι καιροί, 
ήρθε η χαρά στα χείλια,
αυγάτυνε η φαμίλια,
ως  πού   'σβησες  εσύ...  
 
Πάνω σου η πέτρα η  βαριά. 
Και  τ'  άστρα απάνωθέ σου,
στις μνήμες τις πικρές σου, 
καθρέφτες και κεριά. 
 
Κι η μνήμη, η μνήμη του λαού, 
ανθός στο καύκαλό σου
τιμή κι αιώνιο  βιός σου 
και Φως παλιού καιρού. 
 
-Φως μου παλιό, φως μου γλυκό, 
άντρα μου και σπαχή μου,
στείλε να  'χω  -ψυχή  μου- 
κάτι να  σε  θωρώ !
 
-Λάβε κορμί δίχως ψυχή 
και σώμα δίχως αίμα, 
λάβε, κυρά  μ' , κι εμένα: 
φωτογραφία θαμπή... 
 
 Ά.Π
 

 

Προβολές: 835

Σχόλιο από τον/την Ειρήνη στις 17 Σεπτέμβριος 2011 στις 23:27

Με τον Στιχοπλάστη σε ΟΛΑ!!!!!

Τι γράφει βρε ο Άνθρωπος!!!!!

 

έγραφες, καλλιγραφικά
στην όμορφή σου Αριάνα,
κι εχόρταινε τη μάνα
μέλι η γραφή, ταχιά...
 
Κι αχ πώς κανάκευε -γλυκά- 
το βλέμμα σου, πατέρα,
τη ματωμένη εσπέρα, 
τη σκούρα, τη μαβιά... !!!!!!
Σχόλιο από τον/την Ειρήνη στις 17 Σεπτέμβριος 2011 στις 23:29
Κι η μνήμη, η μνήμη του λαού, 
στο αίμα του κορμιού σου,
στο μπόι του Θεού σου, 
στο  μπόι του ουρανού
Στο μπόι τ' ουρανού!!!!!
Σχόλιο από τον/την Παντελής στις 18 Σεπτέμβριος 2011 στις 1:07
αποτυπώνεται βαθιά στη ψυχή όπως να το διαβάσεις λεύτερε!!!!!!!!!!
Σχόλιο από τον/την Κατερίνα στις 18 Σεπτέμβριος 2011 στις 14:31

δεν βρίσκω λόγια να έκφράσω όσα μ' έκανες να νοιώσω...

 

συγκίνηση , ενοχές και δέος!!!

 

 

Σχόλιο από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 25 Απρίλιος 2013 στις 11:54

Αριστουργημα κι αυτο!!!

Σχόλιο από τον/την Ειρήνη στις 26 Απρίλιος 2013 στις 1:34

Κι η μνήμη, η μνήμη του λαού, 

ανθός στο καύκαλό σου
τιμή κι αιώνιο  βιός σου 
και Φως παλιού καιρού. 
τιμή κι αιώνιο  βιός σου 
Και δικό σου!!!!
Σχόλιο από τον/την astrojoggi στις 26 Απρίλιος 2013 στις 21:39

Ομορφια!!!

Σχόλιο από τον/την Παντελής στις 29 Απρίλιος 2013 στις 0:51

Με το καλό και Ανάσταση λεύτερε.

Σχόλιο από τον/την Βαιος Μεταξογιεννης στις 29 Απρίλιος 2013 στις 15:16

λόγος περίτεχνος και ακάνθινος...με δριμύτητα και πάθος απαράμιλλο....... Μπράβο!!!!!!!!!!!!!!!

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά

Στατιστικά ιστοσελίδας


Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

Φόρουμ

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΟΥ

Ξεκίνησε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 10 Φεβ. 0 Απαντήσεις

Η Ποίησή μου

Ξεκίνησε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 10 Φεβ. 0 Απαντήσεις

ἡ κατάρα τῆς Ἀθηνᾶς

Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο Ιουν 29, 2023. 0 Απαντήσεις

μαζὺ μὲ τὴν ἐπάνοδό μου, αὐτό

Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο. Τελευταία απάντηση από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο Ιουν 19, 2023. 1 Απάντηση

© 2024   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services