Ιστολόγιο του/της Ααρών Μνησιβιάδης (9)

ΛΙΟΓΕΝΝΗΤΗ

ΛΙΟΓΕΝΝΗΤΗ



Σὲ εἴπανε λιογέννητη· τὴν μέρα ποὺ ἐγεννήθης

τρεῖς ἄστραψε τρεῖς βρόντηξε φορὲς ὁ οὐρανὸς

κι ἔτσι μικρὴ ποὺ ἤσουνα εὐτὺς σὰν ἐφοβήθης

κλαδιὰ ψηλὰ σ᾽ ἀσήκωσαν κι ἀντίκρυσες τὸ φῶς.



Ὁλημερὶς σὲ βάσταξε ὁ ἥλιος στὴν ἀγκάλη

καὶ πῆρες ἀπ᾽ τὴν θέρμη του μιὰ φλόγα στὰ κλεφτὰ

κι ἡ φλόγα ὅλο φούντωνε ὥσπου ᾽γινε μαγκάλι,

ὥσπου ᾽γινε θεόρατη τοῦ δάσου πυρκαγιά.



Σὲ σκέπασε μὲ σύννεφο τὴν νύχτα ἡ Σελήνη,

τὴν νύχτα ποὺ κοιμήθηκες… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Ααρών Μνησιβιάδης στις 11 Οκτώβριος 2009 στις 5:09 — 8 σχόλια

ΗΤΤΑ

Λευκός βωμός και θα βαφτεί με το δικό μας αίμα

το μέλλον που στοχάστηκαν βρυκόλακες του σκότους

προβάροντας αυτάρεσκα με σκήπτρο και με στέμμα

μπρος στο θαμπό κι αμφίβολο μοιραίο κάτοπτρό τους.



Πνιχτές για λίγο θ’ ακουστούν σαν κλάμα οι φωνές μας,

στα κάστρα θ’ αντηχήσουνε στενάχωρα οι θρήνοι

κι όσες φορούσαμε προχθές καμαρωτά στολές μας

θα τις ντυθούν ξεδιάντροπα παλιάτσοι κι αρλεκίνοι.



Κι όταν του δήμιου ακουστεί το φονικό εργαλείο

για… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Ααρών Μνησιβιάδης στις 1 Οκτώβριος 2009 στις 2:00 — 7 σχόλια

ΚΑΛΕΣΜΑ Β

Στοὺς τοίχους περπατῶ καὶ στὰ πατάρια·

δὲν εἶμαι παρὰ μόνο ἡ σκιά σου

ποὺ κλέβω ἀπ’ τὶς νύχτες τὰ φεγγάρια

κι ἀστέρια ἀνασκορπῶ στὴ συννεφιά σου.



Δὲν εἶμαι παρὰ μόνο τὰ χορτάρια

ποὺ φύτρωσαν στὰ πέτρινα σκαλιά σου·

μ’ άγάπη ἡμερωμένη καὶ καθάρια

τὰ λίγα φυλλαράκια μου στοχάσου



καὶ ῥίξε μου νερὸ μ᾽ ἕνα ποτήρι

νὰ φύγῃ ἀπὸ πάνω τους ἡ σκόνη,

ν’ άνθίσουν τὰ λουλούδια μου κι ἡ γῦρι



στὸ ἡλιόλουστο μικρό σου τὸ… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Ααρών Μνησιβιάδης στις 10 Σεπτέμβριος 2009 στις 16:08 — 9 σχόλια

ΕΡΩΤΙΚΟΝ

Πρωτοφανέρωτη κόρη

ποὺ γιὰ μιὰ στιγμὴ ἀνοιγόκλεισες τὰ μάτια σου

και φτερουγίσαν σπουργιτάκια μικρὰ κουρνιασμένα στὰ τσίνορα

μὲ τὴν σκόνη ποὺ σήκωνες κι ἄφριζε στὸν ἀέρα

στὸ λαμπερὸ στρατὶ ποὺ σὰν πατοῦσες τιτίβιζε

ὧρες τρεῖς ὁ ἥλιος σταμάταγε νὰ σὲ δῇ

κι οἱ μέρες μάκραιναν

κόρη ποὺ κάλπαζες ἀνάμεσα ἀπ᾽ τὰ καλοκαίρια

κι ἀνέμιζαν τ᾽ ἀστάχυα τῶν μαλλιῶν σου

ἀπ᾽ τὸ χάδι ποὺ ἅπλωνε ἕνα χέρι στὰ χωράφια

ἀνατριχιάζαν θαρρεῖς τὰ σπαρτὰ… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Ααρών Μνησιβιάδης στις 1 Σεπτέμβριος 2009 στις 16:00 — 9 σχόλια

ΜΑΝΤΕΜΑ

Ὀξύγωνοι οἱ πύργοι τῆς Ζυρίχης

στὶς ἄκρες τῶν νερῶν τὰ οὐράνια σχίζουν

μὰ ἐμένα τὴν ψυχή μου πλημμυρίζουν

παλίμβολα τὰ πλήγματα τῆς τύχης.



Μιὰ νύχτα σκοτεινὴ θὰ μὲ πετύχῃς

σὲ δρόμους ποὺ ὅσ’ ἡττήθηκαν βαδίζουν,

τὰ μάτια σου ξανὰ θὰ λαμπυρίζουν,

δυὸ ἄστρα ποὺ μ’ αὐτὰ μὲ κατατρύχεις.



Κι ἂν τώρα δὲν μιλᾷς θὰ μοῦ μιλήσῃς

κρυφὰ ἢ φανερὰ μὲ κάποια λύπη,

τὴν ἔπαρσι μ’ εὐγένεια θὰ ντύσῃς



κι ἡ πρώτη σου ἀπόστασι θὰ λείπῃ.

Λοξὸ… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Ααρών Μνησιβιάδης στις 27 Αύγουστος 2009 στις 20:09 — 7 σχόλια

ΚΡΕΜΑΣΤΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ

ΚΡΕΜΑΣΤΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ



Ὄχι δὰ κήπους κρεμαστοὺς τῆς Βαβυλῶνος πλέον

τοῦ κόσμου αὐτοῦ οἱ ῥάθυμοι ἀφέντες δὲν ἐγείρουν,

ἔργα σαθρά, μικρόψυχα μὲ φῶτα ἀπὸ νέον

γιὰ χιλιοστὴ ξανὰ φορὰ στὸ ἔδαφος θὰ σπείρουν.



Κι ἀφοῦ πιὰ κῆποι κρεμαστοὶ ἢ ἄλλο ἀντάξιο κάτι

ἀπό ‘να τέτοιο θαύμασμα δὲν ἔχει ἀπομείνει

ἐμπρὸς γιὰ νὰ σηκώσουμε τῆς θάλασσας τὰ πλάτη

ἐκεῖ ψηλὰ ποὺ στέκεται ἀπόμακρη ἡ Σελήνη.



Ὄχι πιὰ κῆποι ἀνθιστοί, μὰ θάλασσες μὲ ψάρια

θὰ… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Ααρών Μνησιβιάδης στις 26 Αύγουστος 2009 στις 18:36 — 5 σχόλια

ΕΠΙΘΑΝΑΤΙΟΝ (σοννέτο)

Κι αν έσβησαν του βίου μου οι λύχνοι,

σκοτάδι κι αν ολόγυρα με ζώνει

εν' άστρο ασημένιο θα μου δείχνει

του Χάρου το μαρμάρινο αλώνι.



Το φως του στάλα στάλα θα μου ρίχνει

γεμίζοντας το διάβα μου αστροσκόνη,

ξοπίσω μου φωτίζοντας τα ίχνη

τον δρόμο μου με μάλαμα θα στρώνει.



Κι ενόσω των ματιών μου η αλισάχνη

γυρεύει το κατάλληλο τοπίο

θα πλέκει μ' άσπρο νήμα η αράχνη



αέρινο μετάξινο αντίο

που σάβανο απάνω μου θα… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Ααρών Μνησιβιάδης στις 30 Ιούλιος 2009 στις 21:00 — 2 σχόλια

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ

Καρδούλα μου μονάχη
ποια αγάπη να 'χει
μέσα σου φωλιάσει;

Πάει καιρός που οι άλλοι
μες σε κάποια ζάλη
σ' έχουνε ξεχάσει.

Μόνο ρίχνει δάκρυ
κάπου σε μιαν άκρη
τό φτωχό γεράνι.

Κι όταν θα 'χεις πάψει
ποιος για σε θα κλάψει
που 'χει αυτό μαράνει;

Προστέθηκε από τον/την Ααρών Μνησιβιάδης στις 13 Ιούνιος 2009 στις 4:25 — 3 σχόλια

ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ

Εγκάθειρκτοι σε χάλκινο κελί σαν την Δανάη

ξυπνούμε και κοιμόμαστε στην άθλια φυλακή μας,

ταξίδια σχεδιάζουμε για την ζεστή Χαβάη

ελπίζοντας στην γρήγορη αποφυλάκισή μας.



Δειλοί, οκνοί και άπραγοι, αιώνιοι δεσμώτες

κάποιου κρυμμένου, ζοφερού, πλατωνικού σπηλαίου

μηχανικά απευθύνουμε ξεψυχισμένες νότες

στα είδωλα ενός νεκρού από καιρό πανθέου.



Τις νύχτες σηκωνόμαστε απότομα θαρρώντας

πως ήχησαν τα βήματα του δεσμοφύλακά μας

και ύστερα… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Ααρών Μνησιβιάδης στις 28 Μάιος 2009 στις 23:30 — 6 σχόλια

Στατιστικά ιστοσελίδας


Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

Φόρουμ

Η..Οδύσσεια των εριφίων

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga 11 Ιουν. 10 Απαντήσεις

Ευχες.!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 15, 2020. 48 Απαντήσεις

Γεια σας!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 4, 2020. 20 Απαντήσεις

Ανάλυση ποιήματος

Ξεκίνησε από τον/την Ianos89. Τελευταία απάντηση από τον/την Παντελής Απρ 4, 2020. 8 Απαντήσεις

© 2021   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services