Το κρυφτο ...

Ερχεται στο μυαλο μου συχνα , μια θολη εικονα .
Ειναι σαν να κοιταζω τα πραγματα πισω απο μια πορτοκαλι ζελατινα .
Οπως τοτε , που ημουν παιδι με κοντα παντελονια , ραμμενα απο την μαννα . Παντα σιδερωμενα και πεντακαθαρα . Μπορω να μυρισω ακομη , αν κλεισω τα ματια μου, το σαπουνι του χωριου να μοσχοβολαει στα χερια μου , και να αισθανθω την δροσερη αισθηση του κλασσικου ασπρου πουκαμισου στο σωμα μου .
Ανοιγα την καραμελλα και , μπουκωμενος ακομη οση ωρα ενοιωθα την γευση της να λειωνει και να απλωνεται μεσα στο στομα μου , μουδιάζοντας την γλώσσα μου , εβαζα την χρωματιστη ζελατινα , που ηταν τυλιγμενη η καραμελλα , μπροστα απο το ενα μου ματι κλεινοντας το αλλο , για να δω τον κοσμο χρωματιστο .
Και ηταν χρωματιστος , αφου μπορουσα να βλεπω τα συννεφα ροζ και τον ηλιο να ταξιδευει , καθε φορα ολοχρυσος .
Οσο για το φεγγαρι , εκείνα τα χρόνια φάνταζε στα μάτια μου , οτιδηποτε αλλο παρα χλωμο .
Ήταν ασημενιο νομισμα και πότε περλα στον ουρανο , καμμια φορα ακομη και φωτεινο γιαταγανι , αλλα ποτε χλωμο .
Αν και οι ιστοριες , με λυκανθρωπους και μυστηκιστικες δαιμονιωδεις τελετουργειες που ολες τους περιστρεφονταν γυρω απο την πανσεληνο , ηταν της μοδας και ειχαν πολυ απηχηση οταν ημουν παιδι , το « γεματο φεγγαρι » ενοιωθα να με πλημμυριζει ενεργεια αντι για φοβο , και γι` αυτο μου αρεσε ιδιαιτερα , και με συναρπαζε .
Ειδικα τις νυχτες με συννεφια , και τον δυνατο ανεμο να ταξιδευει στον ουρανο τα ασημενια , φορτωμενα με βροχη συννεφα , που ποτε εμπαιναν μπροστα απο την σεληνη και την εκρυβαν για λιγο , και ποτε την αφηναν να εμφανισθει , καθε φορα και διαφορετικη στα ματια μου .
Οταν η σεληνη χανοταν πισω απο τα συννεφα , προσπαθουσα να μαντεψω ποτε περιπου και που θα εμφανισθει . Κι εκεινη λες και με καποιο μαγικο απροσδιοριστο τροπο διαβαζε τις σκεψεις μου , μπορουσε να με ξεγελαει και να με αιφνιδιαζει , κανοντας απροβλεπτες και εντυπωσιακες πολλες φορες , εμφανισεις .
Ηταν ενα απο τα αγαπημενα μου παιχνιδια , για πολλα χρονια , ωσπου καποτε επαψε πια να μου αρεσει .
Οχι , δεν ειναι οτι το βαρεθηκα , αλλα γιατι εκεινο που το εκανε πραγματικά συναρπαστικο και ενδιαφερον στα ματια μου τοτε καθε φορα , ηταν το οτι η σεληνη οταν χανοταν κρυμμενη πισω απο τα συννεφα , δημιουργουσε ενα μυστηριωδες σκηνικο και καθε φορα οταν φανερωνοταν παλι , εδινε με το φως της ζωη σε αψυχα αντικειμενα , λες και τα εβαζε σε κινηση .
Οι χορταριασμενες κεραμοσκεπες με τα αγριοχορτα που στεκονταν σκαρφαλωμενα στις ραχες τους , τα γυψινα διακοσμητικα που πλαισιωναν τα παραθυρα , με τα βαρεια ξυλινα γαλλικα παντζουρια και τα ακροκεραμα , ακομη και καποιες καμιναδες που τον Χειμωνα καπνιζαν σχεδον ολη τη νυχτα .
Ολα τους τριγυρω , σε αρμονικη διαταξη με τη φυση .
Τα φερνω συχνα , με νοσταλγια στο μυαλο μου , σαν αντικειμενα λατρειας .
Οι γατες , με την δεξιοτεχνεια ακροβατη , που ισσοροπουσαν στις μαρκιζες , με το φως της σεληνης να τονιζει το περιγραμμα τους , και να γυαλιζει στις ραχες τους προσδιοριζοντας ετσι το ντελικατο κορμι τους . Εμοιαζαν με αρτιστες στο φως του σεληνιακου προβολεα ετσι οπως λικνιζοταν με χαρη διπλα στο κενο . Ηταν ενα απο τα αγαπημενα μου θεάματα , ωσπου καποια μερα , επαψαν να εμφανιζονται στα ματια μου .
Αληθεια , πως αλλαξαν ετσι ξαφνικα τα πραγματα ; Πως εξαφανισθηκαν λες με μιας , αυτες οι αγαπημενες σιλουετες .
Τις ενοιωθα να υπαρχουν , και τις θεωρουσα αναμφισβητητα σαν αναποσπαστο κομματι απο το φυσικό περιβαλλον γυρω μου για χρονια. Για πολλα χρονια ολοκληρα . Aιωνιες αθανατες υπαρξεις θα μπορουσα να πω , ωσπου ηρθε καιρος , οπου ολα αυτα τα γραφικα θεατρικα σκηνικα , παρεδωσαν αν και μαλλον απροθυμα , ανεπιστρεπτι την σκυταλη , στα αχαρα συγχρονα κτιρια της μεγαλουπολης που μεγαλωσα , βαζοντας οριστικα τελος στο αγαπημενο μου παιχιδι ... « το κρυφτουλι της σεληνης » ... και γω ανυμπορος να δεχθω ολοκληρωτικα την ενηλικιωση , συνεχιζω να ψιθυριζω συχνα στο πισω μερος του μυαλου μου , ενα παλιο , γνωριμο , αγαπημενο σκοπο ... « φεγγαρακι μου λαμπρο , φεγγε μου να περπατω ».


* * *

Τότε ...

Παιδι , πρωτοσαλταρησες σ` ενα σαπιο βαπορι ,
μικρο και βρωμικο πολυ , και ψαρεψες στην πλωρη .

Εκεινα που` δεναν παλια , στο ντοκο του Ξαβερη ,
ησουνα δωδεκα χρονων , κι ` ητανε καλοκαιρι .

Καδενα , στριτσο , μαινα , καβιλια , ματσακονι ,
μουράβια , γράσσο , ναΐνάς , ρέλι , βίρα , μαρκόνι .

Πρωτη φορα τις ακουγες , παραξενες οι λεξεις ,
εμοιαζε η γλωσσα αγνωστη , παιχνιδι για να παιξεις .

Υστερα σαν τις γνωρισες , αρχισαν να σου γνεφουν ,
ολα τριγυρω ζωντανα , κι εμοιαζαν να σε βλεπουν .

Στ` αφτια σου ο σαπιος μακαράς , σου` λεγε λογια της χαρας ,
και μια γερικη μπαστεκα , σου γελουσε σαν γυναικα .

Τι αθωες στιγμες μαγικες , συντροφια μου τις εχω διαλεξει ,
Μοναχος μου γελω , σαν το χθες ...
... θελει παλι , το τωρα να κλεψει .

Το εμπορικο λιμανι , ηταν καταφυγιο μου ,
και ο ντοκος του Ξαβερη , το πανεπιστημιο μου .


* * *

Πεμπτη , 11 Μαιου 2006
Εν πλω για Manzanillo , Mexico , μεσω Panama canal

Προβολές: 54

Σχόλιο από τον/την ANNINOΣ ΓΙΑΝΝΗΣ στις 26 Μάιος 2009 στις 23:20
Χαρισμένο με πολυ αγαπη στην ομορφη παρεα μας , με τις ευαισθητες παιδικες καρδιές !!!

Την πιό θερμή μου καλησπέρα !!! ...
Σχόλιο από τον/την Ειρήνη στις 26 Μάιος 2009 στις 23:24
Είμαστε τυχεροί που μας κάνεις κοινωνούς του "ημερολογίου" σου Γιάννη......

Πρωτη φορα τις ακουγες , παραξενες οι λεξεις ,
εμοιαζε η γλωσσα αγνωστη , παιχνιδι για να παιξεις .

Τις λέξεις τις παίζεις στα δάκτυλα.....

Θαύμα και το ποίημα!!!!!!!
Καληνύχτα!
Σχόλιο από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 27 Μάιος 2009 στις 2:15
Φανταστικα τα ταξιδια σου Γιαννη!!!
Σχόλιο από τον/την Κατερίνα στις 28 Μάιος 2009 στις 0:16
ταξίδι όχι αστεία...

χαίρομαι να σε διαβάζω Γιάννη!
Σχόλιο από τον/την Μαίρη στις 28 Μάιος 2009 στις 0:39
Το εμπορικο λιμανι , ηταν καταφυγιο μου ,
και ο ντοκος του Ξαβερη , το πανεπιστημιο μου

yes!!!! Υπέροχος!!!
Καληνύχτα Γιάννη
Σχόλιο από τον/την ermioni στις 29 Μάιος 2009 στις 19:26
SmileyCentral.com
Σχόλιο από τον/την Nefeli riga στις 29 Μάιος 2009 στις 21:21
Υπέροχε Γιάννη, τελειώνοντας το διάβασμα σκέφτηκα να γραψω μόνο ενα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, γιατί Δεν βρήκα λέξεις ΝΑ ΣΟΥ ΕΚΦΡΆΣΩ ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΣΜΌ ΜΟΥ.!!!!!!!!
Καλό σου βραδυ

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά

Στατιστικά ιστοσελίδας


Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

Φόρουμ

Η..Οδύσσεια των εριφίων

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga 11 Ιουν. 10 Απαντήσεις

Ευχες.!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 15, 2020. 48 Απαντήσεις

Γεια σας!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 4, 2020. 20 Απαντήσεις

Ανάλυση ποιήματος

Ξεκίνησε από τον/την Ianos89. Τελευταία απάντηση από τον/την Παντελής Απρ 4, 2020. 8 Απαντήσεις

© 2021   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services