Γεωλογικά η Ινδοκίνα είναι η συνέχεια του οροπεδίου του Θιβέτ απο οπου σε σχήμα βεντάλιας κατεβαίνουν οι μεγαλύτερες οροσειρες της περιοχης .
Το κλίμα της περιοχής ανήκει στην περιοχή των μουσώνων , που το καλοκαίρι δημιουργούν δυνατές και πυκνές βροχοπτώσεις και ιδιαιτερα υψηλες θερμοκρασιες .
Θέλαμε κανα δυό μέρες ίσαμε την Σαιγκόν που τώρα λέγεται Χο-τσι-μίνχ, δηλαδή ακείνος που φωτίζει . Πάει καιρός από την τελευταία φορά πούχα έρθει εδώ , δοκιμάκος ήμουν ακόμη , μα σα τώρα θυμάμαι τα πρασινοκίτρινα μουχλιασμένα νέρα του ποταμού και το υγρό μουσόνι .
Όταν πλησιάσαμε και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε με πιλότο το ποτάμι , ένα κιτρινιάρη πιθηκομούρη , οι εικόνες που ζωντάνεψαν στο μυαλό μου , έγιναν ακόμη πιό έντονες . Σα να ήταν χθές ...
Όχι δεν ήταν νερά εκείνα , μα σαλαμούρα ... Το καράβι έσχιζε ένα υγρό παχύρευστο και ασάλευτο , σαν πεθαμένο που δεν είχε το κουράγιο ούτε να αφρίσει καθώς αναγερνόταν απ` τα σιδερένια πλευρά του πλοίου μας . Η προπέλα μας αγκομαχούσε να κρατήσει τις στροφές της παλεύοντας με το άγνωστο αηδιαστικό , κάκοσμο υγρό που έμοιαζε με το πύον κάποιας κρυφής λαβωματιάς του πλανήτη μας .
Ο πιλότος μας , εγγονός βαρκάρη μεγαλωμένος ορφανός , με πατέρα σκοτωμένο στον πόλεμο του Βιετνάμ και μάνα Kινέζα ήταν βαμμένος εθνικιστής εως τι κόκκαλο .
Στη βαρδυά μου πιάσαμε κουβέντα και το πρώτο που άρχισε να μου εξιστορεί με καμάρι δεν ήταν άλλο παρά η πολυαγαπημένη του πατρίδα , άλλα και τα υπόλοιπα κράτη της ευρύτερης περιοχής …

* * *

Λινγκ Λι ...

Αγαπες που μυριζουνε , σογια και μινεραλι ,
ματια που κλαινε , σαν ακουν ψευτικα σ` αγαπω ,
πως να ξεχασω τις βραδιες , που μου `λεγαν με ζαλη ,
θα σε θυμαμαι παντοτε , πως πρεπει να στο πω ;

Ονειρα που μπερδευονται , σε αδειανη καμπινα ,
με αναμνησεις μιας ζωης , και ορκους φλογερους ,
κι ετσι οπως τριζει σαν βιολι , η σαπια λαμαρινα ,
εσυ θυμασαι ομορφους , αλλοτινους καιρους .

Πρωτα τα χρονια της σχολης , θυσια εκατομβης ,
σαν χαντρες απο φατουραν , στις σκεψεις μου κτυπουν ,
κι υστερα μεσα στο μυαλο , αργα στριφογυριζουν ,
σταρι απ την Αργεντινη , φωτιες στο Καμερουν .

Αληθεια , πως την ελεγαν την ομορφη Χιλιανα ,
και το κοριτσι στο Περου , που `μοιαζε με θεα ;
και κεινη την αξεχαστη , μουλατη Κολομβιανα ,
που φοραγε προκλητικα , ρουχα φανταχτερα ...

Της Καζαμπλανκας η Ναντια , και η ωραια Νορμα ,
η Λειντι που σ` αρεσε , και η μικρη Μαρινα ...
κοριτσια λαγνα ολες τους , για ερωτα πλασμενες ,
η Βαγια απ` τη Λατβια , και η Λινγκ Λι στη Κινα .

Αρωμα νυχτολουλουδου , στο φως θαμπης λυχνιας ,
το σπιτι μυριζε ποτο , και το κρεββατι σπερμα ,
τα δακρυα σου γυαλιζαν , τα λογια σου θλιμμενα ,
και η καρδια σου εσταζε , παραπονο και αιμα .

Ενοιωσα την ανασα σου , ζεστα να μ` αγγαλιαζει ,
διπλα σου οταν ξαπλωσα , στο βρωμικο σεντονι ,
το βλεμμα σου , μου μιλησε με τις καρδιας τη γλωσσα ,
στο στηθος μου σαν εκλαιγες , το`κανες να παγωνει .

Ησουνα δωδεκα χρονων , οταν την παρθενια σου ,
σε `κεινον πρωτοχαρησες , παρα τη θεληση σου ,
ακαρδο χερι αρπαξε τ` αδυναμο σου χερι ,
το σωμα του σε πλακωσε , κι αλωσε το κορμι σου .

Πως να σ` αγγιξω σκεφτηκα , κι` ακουγα το τραγουδι ,
που ο αερας εφερνε ως την μικρη αυλη ,
παραπονο πλημμυρισε , για σενα η ψυχη μου ,
καθε σου λεξη μ` εκοβε σαν κοφτερο γυαλι .

Ελα μαζι , ψυθιρισα και σου`γνεψα το χερι ,
κι απ`το μικρο παραθυρο , γλυστρισαν δυο σκιες ,
ενα ταξιδι εμεινες , κρυμμενη στη καμπινα ,
κυνηγημενη εφυγες , για παντα απ` το χθες .

Σου φερθηκα με σεβασμο , σαν να` σουν αδελφη μου ,
εκεινη που δεν προλαβα , ποτε μου να χαρω ,
και τρυφερα σε φροντισα , σαν να` σουν το παιδι μου ,
νοιωθωντας ετσι πως και γω , μαζι σου αποδρω .

Στο Σαν Φρανσισκο φτασαμε , παραμονες Αυγουστου ,
ζεστη , φωνες και ταλυμαν που απρεπα μιλουν ,
θυμαμαι σαν με φιλησες , εμοιαζες με σειρηνα ,
κι εβλεπα αλλους να γελουν , και αλλους νa απορουν .

Το τι στ` αληθεια `πογινες μονο ο Θεος γνωριζει ,
γιατι δεν εμαθα ποτε , νεα για σενα αλλα ,
αλλα θυμαμαι παντοτε , σαν φερνω στο μυαλο μου ,
εκεινα τα εκφραστικα , ματια σου τα μεγαλα .

Οι αναμνησεις ερχονται απροσκλητες τα βραδυα ,
ποτε γλυκα μου τραγουδουν και ποτε λυπημενα ,
παντοτε μου θυμιζουνε , παραξενες αγαπες ,
αυτες που ο νους μου αναζητα , μα το κορμι μου εσενα .

Ποια Κιρκη να με μαγεψε , οταν στο κοσμο ηρθα ,
και ποιος Θεος μ` ευλογησε να δω ολη τη γη ,
η Αφροδιτη ητανε της μοιρας μου υφαντρα ,
υπευθυνη για καθε μια , καινουργια μου πληγη .

Σημαδια εχω μεσα μου , φρικτα που με πονανε ,
κρυφες πληγες που αγρυπνο , τις νυχτες με κρατουν ,
σταμπες που χαραξε βαθεια , του χρονου η σφραγιδα ,
μαζι μου ταξιδευουνε , υπαρχουν και γερνουν .

Κι αν ειχα εκατο ζωες , ακομη για να ζησω ,
κι αν μου `λεγαν οτι μπορω , να σταματω το χρονο ...
τιποτε δεν θα αλλαζα , γυναικες τις ζωης μου ,
θα `θελα μονο της Λινγκ Λι , ποτε μην δω τον πονο .


* * *


Υπαρχουν καποια εξωτικα φρουτα , που ωριμαζουν και ειναι ετοιμα για περισυλλογη , υστερα απο δωδεκα με δεκατεσσερα χρονια .
Oι χωρες που ευδοκιμουν κυριως ειναι η νοτιοανατιλικη Ασια και η Αφρικη .
Ταξιδευουν μεγαλες αποστασεις μεχρι τον τελικο προορισμο τους, πρωτου καταναλωθουν και καταληξουν , στην καλυτερη περιπτωση να επιστρεψουν , στον τοπο παραγωγης τους , εχοντας χασει για παντα το δικαιωμα της ελευθερης υπαρξης , και την θαλπωρη που προσφερει η αληθινη αγαπη .
Στις μερες μας , ειδικα στις χωρες του τριτου κοσμου , ανθιζει περισσοτερο απο ποτε , η ανθρωπινη εκμεταλευση , το δουλεμπορειο και πανω απο ολα ... η παιδικη πορνεια .



Σαββατο 15 Ιουλιου 2006
Καπου κοντα στον μεσημβρινο των 180 μοιρων
Eν πλω για Ταιλανδη , απο Σαν Φρανσισκο

Προβολές: 40

Σχόλιο από τον/την ANNINOΣ ΓΙΑΝΝΗΣ στις 25 Μάιος 2009 στις 17:16
Τη θερμή καλησπέρα μου σε όλη την όμορφη παρέα μας !!!

Καλή εβδομάδα !!!
Σχόλιο από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 25 Μάιος 2009 στις 19:18
Καταπληκτικος και παλι!!!
μπραβο Γιαννη
Σχόλιο από τον/την ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ στις 25 Μάιος 2009 στις 19:56
ρε λες να ξεπεταχτηκε καινουργιος Καββαδίας
μπράβο ρε Γιάννη!!!
Σχόλιο από τον/την Κατερίνα στις 26 Μάιος 2009 στις 0:08
στρωτό και ουσιώδες γράψιμο...

Γεια σου Γιάννη...!!!
Σχόλιο από τον/την ELPIDA στις 26 Μάιος 2009 στις 0:53

Σχόλιο από τον/την Μαίρη στις 26 Μάιος 2009 στις 19:31
Ονειρα που μπερδευονται , σε αδειανη καμπινα ,
με αναμνησεις μιας ζωης , και ορκους φλογερους ,
κι ετσι οπως τριζει σαν βιολι , η σαπια λαμαρινα ,
εσυ θυμασαι ομορφους , αλλοτινους καιρους .


Γράφεις Γιάννη!!!! Υπέροχος!!!!
Σχόλιο από τον/την ermioni στις 26 Μάιος 2009 στις 22:22
SmileyCentral.com
Σχόλιο από τον/την Ειρήνη στις 26 Μάιος 2009 στις 22:45
Σημαδια εχω μεσα μου , φρικτα που με πονανε ,
κρυφες πληγες που αγρυπνο , τις νυχτες με κρατουν ,
σταμπες που χαραξε βαθεια , του χρονου η σφραγιδα ,
μαζι μου ταξιδευουνε , υπαρχουν και γερνουν .

Πετά η ταξιδιάρα πένα σου!!!!! Υπέροχος!!!!!!
Γεια σου Γιάννη!

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά

Στατιστικά ιστοσελίδας


Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

Φόρουμ

Η..Οδύσσεια των εριφίων

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga 11 Ιουν. 10 Απαντήσεις

Ευχες.!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 15, 2020. 48 Απαντήσεις

Γεια σας!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 4, 2020. 20 Απαντήσεις

Ανάλυση ποιήματος

Ξεκίνησε από τον/την Ianos89. Τελευταία απάντηση από τον/την Παντελής Απρ 4, 2020. 8 Απαντήσεις

© 2021   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services