ένα απόσπασμα από το πεζό ...

………………

Πήγα στη δεσπέτζα και γέμισα την τσάσκα μου πικρό καφέ , ύστερα ξαναβγήκα στο σκεπαστό ρεμβάζοντας ανέμελα , αφήνοντας την πρωινή αύρα να ευφραίνει το σώμα που , που τώρα χαιρόταν στην πρόσκαιρη ευδαιμονία της άνοιας .
Ήταν οι πρώτες ώρες της ημέρας και η θάλασσα μόλις ξυπνούσε , σκοτεινή ακόμη όπως τότε , πρίν λίγες μέρες στο φουντάγιο. Στο βάθος η ανατολή μόλις και φλογιζόταν απαλά , σαν απο κάποιο καντήλι . Η Ηώς χάιδευε με τα κρινοδακτυλά της τον απέραντο κατακάθαρο ουρανό που ριγούσε ηδονικά στην προσμονή του φωτός .
Άξαφνα άκουσα από την πρύμνη κάτι που `μοιαζε σαν ψαλμωδία η σαν θεία λειτουργεία και πήγα να δω . Πλησιάζοντας η φωνή δυνάμωνε και η ψαλμωδία που πλανιόταν στον αέρα , τώρα πιά πολύ καθαρά , έκανε να σκιρτήσει μέσα μου κάτι , ναρκωμένο λες από καιρό .
Ο Γιώργης ο μάγειρας , ένας καρντάσης Σαλονικίός δίμετρος , είχε σηκωθεί από τα μαύρα χαράματα για να ακούσει από το ραδιοφωνάκι του από την φωνή της Ελλάδας την λειτουργεία του επιταφίου , καθώς τόχει τάμα λέει , από τότε που σώθηκε ανήμερα μεγάλης Παρασκευής σαν τους έπιασε το μεγάλο θηρίο κοντά στη θαλασσα της νότιας Κίνας .
Είχε στραμμένο το προσωπό του προς την ανατολή και σταυροκοπιότανε με αργή μεγαλοπρέπεια ... Βαθειά κατάνυξη με τύλιξε και θυμήθηκα τη μάννα , της εκκλησίας γυναίκα , που πάντοτε μας « σταύρωνε » σαν φεύγαμε γιά το σχολείο τα πρωινά με τον αδελφό μου , για νάχουμε καλό δρόμο , έλεγε ...
« Μεγάλη Παρασκευή , γιά φαντάσου ... δεκατέσσερεις μήνες στο πλοίο , πάνω από τετρακόσιες μέρες , χάσαμε τον λογαριασμό πιά , παέι κι αυτό το Πάσχα ... και πόσα ακόμη ... » ...
Το μυαλό μου γυρισε πίσω και την αντάμωσε δίπλα στην πόρτα της αυλής μας στο Χατζηκυριάκειου , όπου συνήθιζε να κάθεται έπειδή έκανε ρεύμα για να την δροσίζει ο αέρας από την πύρη του αυγουστάτικου ήλιου , σκυμμένη να ράβει κάποιο φουστάνι . Της άρεσε να ράβει ακούγωντας στο ράδιο την λειτουργεία .
Η φωνή του ψάλτη σπαρακτικά θρηνούσε στο ραδιάκι και ο αγνός αχός μιας καμπάνας που έκρουε πένθημα , ταξιδεύοντας μέσα από τα ερτζιανά ίσαμε την πρύμνη μας , εξάγνίζε το περιβάλλον διώχνοντας μες το λυκαύγισμα τα στερνά αερικά της νύχτας . Στους ολόγυρα ορίζοντες οι ώρες της νύχτας χόρευαν τον αργό ρυθμό τους, και τα σύννεφα ρόδισαν πιά στην ανατολή ξεπροβοδίζοντας τες , καλοσωρίζοντας την νέα αυγή .
Ο ουρανός τώρα είχε γίνει οπάλινος . Όσο τον παρατηρούσα τόσο βυθιζόμουνα στην χαοτική του απεραντοσύνη ...
« Buenos dias chief … »
Η φωνή πίσω από την πλάτη μου με ξάφνιασε , διακόπτωντας την γλυκειά αναπόληση βγαζοντας με από το χαρωπό μου όνειρο .
« Buenos dias , senior practico … » … είχε ανέβει ο πιλότος με τον ατζέντη .
Τράβηξα γιά την πλώρη , με τον λοστρόμο και το τσούρμο να ακολουθούν ξωπίσω μου .
Όπως πάντα ...
Καθώς περνούσαμε την τελευταία τσαμαδούρα , λίγο έξω από την μπούκα του λιμανιού έριξα μια τελευταία ματιά στο γραφικό λιμανάκι , το χωριό και στους γύρω βράχους ...
Το χωριό κοιμόταν ακόμη βαρειά , ακουμπισμένο στη ράχη του μικρού λιμανιου που ξυπνούσε και ο ουρανός ήταν κρυστάλλινος σαν εύθραυστη κρούστα , με λέπτες ξεφτισμένες τούφες αφράτα σύννεφα . Η θάλασσα , γαλαζοπράσινο χαλί , απλωνόταν ακύματη και ευωδίαζε ιώδιο .
Έσκυψα απ έξω χαζεύοντας την πλώρη μας πουσχιζε την ασάλευτη θάλασσα , σαν το ψαλίδι της μάννας όταν έκοβε το πανί . Το πρασινογάλαζο φως της αυγής πότιζε τον ειρηνικό ωκεανό, φωτίζοντας τον εως και δέκα οργυιές βάθος .
Έτσι θέλησε να με αποχαιρετήσει το Ματαράνι .

* * *

Σκουριά και όνειρα …

Σκυφτός εργάζεσαι κι ώρες ατέλειωτες
κτυπάς αμίλητος το ματσακόνι ,
όλος ο κόσμος σου άλμυ και σίδερο
ένα μονόπρακτο που δεν τελειώνει .

Όνειρα που` χτιζες , κάστρα που ρήμαξαν ,
χλωμά φαντάσματα του χθες οι σκέψεις ,
κι ήρθε το σήμερα , άλυκο σάβανο ,
μα πως το όραμα να παραβλέψεις ;

Ψυχή και σώμα μου , ματιά μου πύρινη ,
κάθε σου κίνηση μια αυταπάτη ,
ορμές και πάθη μου , του νου εκτρώματα ,
κι όσες αγάπησα , άγνωστα κράτη .

Σκουριά και θάλασσα , εχθροί μου μοιάζουνε ,
τρώνε τις σάρκες μου και τις στιγμές μου ,
κι έτσι θεριεύουνε και ξαναγίνονται ,
θεές που λάτρεψα και μαγισσές μου .


* * *

Προβολές: 42

Σχόλιο από τον/την ANNINOΣ ΓΙΑΝΝΗΣ στις 28 Μάιος 2009 στις 22:37
Tην θερμή μου καλησπέρα , στην όμορφη παρέα μας ...
Σχόλιο από τον/την Κατερίνα στις 29 Μάιος 2009 στις 0:28
και το πεζό και το έμμετρο
μια ζωγραφιά Γιάννη!!!!
Σχόλιο από τον/την Μαίρη στις 29 Μάιος 2009 στις 1:43
ορμές και πάθη μου , του νου εκτρώματα ,
κι όσες αγάπησα , άγνωστα κράτη

Κάθε φορά και καλύτερος και υπέροχος!!!!
Καλημέρα Γιάννη!
Σχόλιο από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 29 Μάιος 2009 στις 9:34
Φανταστικο!!!
Μπραβο Γιαννη την καλημερα μου
Σχόλιο από τον/την ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ στις 29 Μάιος 2009 στις 13:13
Σκουριά και θάλασσα , εχθροί μου μοιάζουνε ,
τρώνε τις σάρκες μου και τις στιγμές μου ,
κι έτσι θεριεύουνε και ξαναγίνονται ,
θεές που λάτρεψα και μαγισσές μου .

φίλε μου θυμίζεις Καββαδία

ευγε σου!!!!!
Σχόλιο από τον/την ermioni στις 29 Μάιος 2009 στις 19:21
SmileyCentral.com

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά

Στατιστικά ιστοσελίδας


Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

Φόρουμ

Η..Οδύσσεια των εριφίων

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga 11 Ιουν. 10 Απαντήσεις

Ευχες.!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 15, 2020. 48 Απαντήσεις

Γεια σας!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 4, 2020. 20 Απαντήσεις

Ανάλυση ποιήματος

Ξεκίνησε από τον/την Ianos89. Τελευταία απάντηση από τον/την Παντελής Απρ 4, 2020. 8 Απαντήσεις

© 2021   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services