Όνειρο πανίσχυρο με προστάτη τον Θεό

[arestis aresti]

Διαπερνώντας τα βουνά και σκίζοντας τον ουρανό,

Με μια ορμή πανίσχυρη και προστάτη τον Θεό

Καταλήγει τ’ όνειρο μου, αντάμα με τα κύματα

Και χτυπάει στην ακτή, τρεμάμενο απ' τα θύματα.

Θύματα που αντικρίζει στην ακτή την εφιαλτική

Είναι όνειρα που δεν ποτιστήκανε ποτέ τους με στοργή

Και αργοπεθαίνουν με θεατές, ανθρώπους γελαστούς,

Ανθρώπους που αδιαφορούν για ευαίσθητους καλούς.

Η αρχική φοβέρα του ονείρου για μοίρα όμοια του σκηνικού

Αντικαθιστάτε με οργή για εκδίκηση του φονικού αυτού.

Κι ορκίζεται εκδίκηση πως θα πάρει, για τα όνειρα αυτά

Και φωνάζει ΑΓΑΠΗ και στέλνει τους αίτιους στα Τάρταρα, τα οδυνηρά.

[Παντελής]

με συγκλόνισε το ποίημα σου και η βαθιά σου πίστη.

[arestis aresti]

Ευχαριστώ πάρα πολύ, να'σαι καλά!

[Τάσος Π. Δασκαλάκης]

Πολύ ευαίσθητη η δημιουργία σου!!!

Καλό σου βράδυ και να είσαι πάντα καλά.

[Κατερίνα]

με τη δύναμη στο φίνις..

καλό!!

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Εξαιρετικο!!!!
Την καλημερα μου

[Παντελής]

προσευχήσου και για μένα τον ολιγόπιστο,
σε ευχαριστώ πολύ.