Της ψυχής μας το στέκι
Είπα να πιω τον πόνο μου
απόψε άσπρο πάτο
που μου'κλεβε το χρόνο μου
και μου 'σκαβε το λάκκο
Να ζαλιστώ και να χαθώ
μες το βαθύ σκοτάδι
εσένα να απαρνηθώ
που μ'άφησες ρημάδι
Ο μεθυσμένος μου καημός
πίκρες πολλές ν'αντέχει
κι αυτός ο γκρίζος ουρανός
δάκρυα να μην έχει
Είπα να πιω τον πόνο μου
που τόσο με χαλάει
που μπήκε μες τον κόσμο μου
και τ'όνειρο σκορπάει
© Copyright, Νικολακάκος Γεώργιος (spartinos)
Σχόλιο
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Νοέ 24, 2025. 49 Απαντήσεις 6 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος Φεβ 10, 2024. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος Φεβ 10, 2024. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο Ιουν 29, 2023. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο. Τελευταία απάντηση από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο Ιουν 19, 2023. 1 Απάντηση 1 Μου αρέσει
© 2026 Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).
Με την υποστήριξη του

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!
Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά