Η αύρα της σιωπή σου με ξυπνά

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Η αύρα της σιωπή σου με ξυπνά
Και νιώθω τ’άρωμά σου να με πνίγει
Το βλέμμα στο δωμάτιο γυρνά
Κι η μοναξιά μου πάλι με τυλίγει

Η σκέψη μου ποτέ δεν σε ξεχνά
Κρυμμένο μυστικό μες το μυαλό μου
Ούτε λεπτό μακριά σου δεν περνά
Και σ’αγαπά όπως τον εαυτό μου

Το όνειρο με πάει και με φέρνει
Στο αστέρι π’αγαπάει η καρδιά
Ο έρωτας απρόσμενα με σέρνει
Στ’απέραντο κενό κάθε βραδιά

Η αύρα της σιωπή σου με ξυπνά
Κι ανοίγω της ψυχής το παραθύρι
Μα μπαίνει μέσα μόνο ερημιά
Και στήνει ο καημός μου πανηγύρι


© Copyright, Νικολακάκος Γεώργιος (spartinos)

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Την καλημερα μου

[Τάσος Π. Δασκαλάκης]

Εύχομαι τον καημό να τον διαδεχθεί η πραγματικότητα της επιστροφής!!!

Πολύ ωραία η δημιουργία σου!!!!

Καλό σου μεσημέρι.

[Παντελής]

ότι να σου πω για το δημιούργημα σου θα είναι λίγο.

να είσαι καλά Γιώργο με την οικογένεια σου.

[Αννέτα]

Η αύρα της σιωπή σου με ξυπνά
Κι ανοίγω της ψυχής το παραθύρι
Μα μπαίνει μέσα μόνο ερημιά
Και στήνει ο καημός μου πανηγύρι

Καταπληκτική δημιουργία!!! Μπράβο!!!

καλό μήνα

[αισχυλος]

εκπληκτικο!!!!!!!!!!

[Κατερίνα]

έτοιμος στίχος Γιώργαρε...

κι ωραίος όπως πάντα!!!

[Ειρήνη]

Μα μπαίνει μέσα μόνο ερημιά
Και στήνει ο καημός μου πανηγύρι

Συμφωνώ με την Κάθριν, έτοιμο, ετοιμότατο!!!!

Γειά σου Γιώργη!!!

[Γιάννης Ποταμιάνος]

Καταπληκτική δημιουργία!!!!!
και πάλι μπράβο Γιώργη
Και καλό μας μήνα

[γκατλούλα]

Είσαι μεγάλος Στρατάρχης

[γκατλούλα]

Έμαθα ότι ετοιμάζεις κι άλλο στρατόπεδο ευάερο και ευήλιο