Αναδιπλώνω Τ' Όνειρο

[Κωνσταντίνος Μαλάμος]

ΑΝΑΔΙΠΛΩΝΩ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ Αναδιπλώνω τ' Όνειρο στου Κόσμου τον Καιάδα κι αφήνω την Υπόληψη σαν Γνώση σε Αράδα . . . Δίψασε η Πηγή που Πότισε του Χρόνου την Αργία σαν σε Ποτάμι που αργοκυλά μέσα στην Ευτυχία . . Παίρνω του Ανέμου τα φτερά σε Πνεύμα του Δαιδάλου Ενόρασης το Άγγιγμα (σαν) σε Αρμονία του Πρωτάτου . . . Ψυχή που αναδιπλώθηκε στου Σύμπαντος το Χώρο σαν σε Σώμα που ανταλάχθηκε το Αίνιγμα σε Δώρο . . Πρώτη (Φωνή ) σε Χάρισμα Θεού που μαρτυράει το Αέναο σε Πληρότητα και ο Χώρος που Προσπερνάει . . . Ευχή που Χωροθέτησε το Πνεύμα του Αιώνα (σαν) σε αντάλαγμα Πνοής που Ανθίζει η Ανεμώνα . . Καθρέφτης ειναι το Χάρισμα που Μαρτυρα(ει) το Εντός μας σαν Ήλιος που Δοξάσθηκε σε Άνισο του Εκτός μας . . . Πάρε του Ανέμου προσμονή και Χρώμα του Πελάγους Ενός Υψίστου την Ευχή στα Τρίσβαθα (του) Διατάκτου ! . . . ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ