Ιστολόγιο του/της Κωνσταντίνος Μαλάμος (276)

ΣΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΕΛΩΔΙΚΗ



Χρόνο το χρόνο

σε ποθώ,

όλο και πιο πολύ 

και λίγο...



Είναι τ' αγέρι…
Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 25 Αύγουστος 2015 στις 18:13 — 3 σχόλια

ΜΙΣΗ ΖΩΗ





Λάμπουνε τα μάτια σου

στου Ονείρου τον καθρέφτη

λάμπει και το είναι…
Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 8 Απρίλιος 2015 στις 12:58 — 6 σχόλια

ΣΑΝ ΣΕ ΧΡΟΝΟ ΤΟΥ ΜΗΔΑ



Της Καρδιάς σου η σκέψη

πόσο άλλο ν' αντέξει,

Ουρανούς να κοιτάζει

και σε…
Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 24 Σεπτέμβριος 2014 στις 13:13 — 6 σχόλια

ΣΗΜΑΔΙ ΕΛΠΙΔΑΣ









Χρόνια ξεχασμένα

στου δρόμου την σκιά

και ο Ήλιος καρδιοχτύπι

την αυγή να σε ξυπνά.

Μέσα απ' το φως που βλέπεις

το όραμα ξανά,

είναι σημάδι ελπίδας

σαν σταγόνα που ζητάς.

Η ανάμνηση χαράζει

σε χρόνο παρελθόν

και το μέλλον…
Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 15 Ιούλιος 2014 στις 10:46 — 4 σχόλια

ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ



Στου Χρόνου το τελείωμα

της Άκρης κατακλείδα,

μια αφημένη Σκέψη

που περνά

και αφήνει μια Ελπίδα.

Σε (ξεχωρίζει) η Ζωή

γιατί είσαι ΔΙΑΜΕΣΟΥ,

ενός Αιώνα που ανθεί

και ενος που θα χωρέσου(ν). . .

Όλα του κόσμου

τα (ΙΣΤΟΡΙΚΑ)

σε φάση που διχάζει

ένα μεταίχμιο του (πριν)

και ενα που ΔΙΣΤΑΖΕΙ ...

Θα αφεθούνε στο ΓΙΑΤΙ

με (το) ένα χάδι δρόμου,

μιας Άνοιξης του λυτρωμού

και μιας…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 29 Απρίλιος 2014 στις 15:04 — 2 σχόλια

ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΙΑ ΖΩΗ

Αγγέλων οπτασία

σε έκσταση μικρή

Αρχέτυπου Φαντασία

σαν σε ΤΟΤΕΜ προγόνων

Θεϊκή...

Κλείνει η Φωτιά

την Άβυσσο

που άνοιξε η Προκρούστια ζωή

και ο έμπορος που πούλησε

την Θεϊκή βροχή..

Μια Σταγόνα Γης

ψάχνουμε στη ματιά μας

και από το Νέκταρ της ζωής

σαν Καθαρτήριο ψυχής

ραίνουμε τα Όνειρά μας. . .

Πολύτιμο το άγγιγμα

του Χρόνου που περνάμε

σαν σε Νηστείας Προσευχή

τα Θέλγητρα…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 26 Απρίλιος 2014 στις 20:00 — 3 σχόλια

ΝΕΑ ΓΗ



Σαν το Διαμάντη που

μεθά,

στα χρώματα του πόνου

έτσι η Καρδιά του Μέλλοντος,

βρυχάται δίχως χώρου(ς) . . .

Κι αν το μεταίχμιο της Γης

Σαλπίζει σ' ένα Μπάργκο,

τότε ο Χρόνος συστολής

του Ουρανού,

αγγίζει της Νέας Γης

το Άγιο . . .

Κοχλάζει πια η κόλαση

και οι Δαίμονες χαϊδεύουν,

της Νέας Γης την Άνοιξη

που οι δήμιοι Ορέγουν. . .

Κλείσε τα Μάτια μια

στιγμή

στο Μέλλον για να…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 23 Απρίλιος 2014 στις 9:55 — 4 σχόλια

ΠΙΝΩ ΝΕΡΟ

Πίνω Νερό για σένανε
κι αντέχω ως το πρωί,
η Σκέψη μου σταγόνα
που κυλάει στη Βροχή. . .

Ο Λογισμός σου Άνοιξη
λουλούδι που χωρεί,
μες της Καρδιάς το Διάσελο
που φέρνει η Αυγή. .

Ντύσε με Καρδιοχτύπι
της ώρας (την) Προσμονή,
μια Ανατολή Αρχαγγέλου
που βλέπει η Πνοή . . .

Πάρε τ΄αχνό σου χάδι
και φίλεψε το Πρωί,
της μέλισσας υφάδι
και της Καρδιάς (σου) υφή. . !

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 21 Απρίλιος 2014 στις 18:49 — 3 σχόλια

ΚΙ ΑΝ ΠΕΡΠΑΤΩ (ε)



Κι αν περπατώ κι αν περπατώ

στο δρόμο σου πηγαίνω,

σε σκέφτομαι σε επιθυμώ

και στην καρδιά μου σ’ έχω.



Κι όταν ξυπνώ τα πρωινά

με τον καφέ που πίνω,

η ανάσα σου ανάσα μου

σαν όνειρο που αφήνω.



Είναι ο Χρόνος Γητευτής

της Ομορφιάς που έχεις,

κι απ’ το μυαλό μου δεν μπορείς

παρά να το κατέχεις.



Με μια ματιά σου χάνομαι

και σ’ απαντώ συνάμα,

στα πέρατα του Ορίζοντα

και…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 20 Απρίλιος 2014 στις 15:51 — 2 σχόλια

ΔΥΟ ΦΡΑΣΕΙΣ

Δύο φράσεις παν να βγουν

νοσταλγούν να ειπωθούν,

απ' την μνήμη που κοιτώ

της Ψυχής το Δυνατό.



Δύο λόγια ξεχασμένα

μες σε τρίσβαθα αφημένα,

πριν η ώρα τους να φθάσει

και να ειπωθούν με τάξη .



Είν΄το πριν ή το μετά

που θα δώσει τη Σειρά,

σε μια θέση που ζητά

της Αγάπης ή του Έρωτα

την Λησμονιά.



Κι αν το ένα ξεχασθεί

τότε ο ( Χρόνος ) θα χαθεί

μες το πέλμα του Θεού

που…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 19 Απρίλιος 2014 στις 14:56 — Χωρίς σχόλια

ΣΙΩΠΗ

Είναι ανέμελη η Σιωπή

σε ένα Ήχο της Καμπάνας

που καλεί...

Μια Προσευχή σε ένα Αστέρι

που Ανατέλει στη Ζωή,

κλάμα που αφήνει η πνοή

σ' ένα Σταυρό που προσκαλεί,

σε ένα δέσιμο που κλείνει η ψυχή..

Αναρωτιέσαι στη στιγμή

για ένα Θαυμά που ξυπνάει

στην Πληγή,

ενός Ανθρώπου που ανασαίνει

το πρωί,

όταν τα φύλλα ενός δένδρου

κάνουν κίνηση που αφήνει

η Προσταγή,

ενός Ανέμου

που αφέθηκε…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 18 Απρίλιος 2014 στις 14:36 — 1 σχόλιο

ΔΥΟ ΛΕΞΕΙΣ ΠΕΣ ΜΟΥ ΜΟΝΑΧΑ

Σαν τις σταγόνες

της Βροχής

που λειώνουνε το Χιόνι

αφήνει την Σφραγίδα του

το Χώμα όταν στεγνώνει . . .



Μια μολυβιά στον Άνεμο

και ο Χάρτης να διπλώνει

σ' ένα Βοριά Κατακτητή

κι ένα Νοτιά που λειώνει...



Στο χέρι τ' αποτύπωμα

απ' του Ουρανού Μελάνι

και στο χαρτί της Θάλασσας

σαν βγούμε για Σεργιάνι . . .



Δυό Λέξεις πές μου μοναχά

πως η Αγάπη και η Χαρά,

στο στήθος έχουν…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 17 Απρίλιος 2014 στις 17:55 — 1 σχόλιο

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΡΟΣ

Έφυγα ξανά
για ταξίδια μακρυνά
με την Αγάπη Οδηγό
και την σκέψη Πλοηγό...

Ο Καιρός είναι ψυχρός
και ανέμελλα φτωχός
είναι όμως Δυνατός
και κατα Βάθος Πονηρός..

Η Αλήθεια μου Μιλά
και το ψέμα αλλυχτά
δυό Δυνάμεις που μπορούν
μες το Χρόνο να τα Βρούν.

Δυό Πηγές Συμπαντηκές
που χωρίσθηκαν στο χθες,
ένας Μύθος που μπορεί
να χωρέσει στη Ζωή !

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 16 Απρίλιος 2014 στις 21:21 — 2 σχόλια

ΜΕΣ ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ



Όπως το Όνειρο

που αφήνεται,

σε χέρια Θεϊκά

έτσι και ο Νους αφήνεται

να ρέει μες την Καρδιά.



Ένα σκαλί μας η ζωή

που εύκολα πατάμε,

όταν τα χρόνια αφήσουμε

στο Χώρο που Γυρνάμε...



Μες τον Καθρέφτη

που κοιτώ

βλέπω μια οπτασία,

της Φαντασίας την Καρδιά

που ανήκει στα Βιβλία...



Σαν βήμα στο Κενό

που χέρι ζωγραφίζει,

ανάμεσα στο Δάπεδο

όπου ο Ήχος το…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 13 Απρίλιος 2014 στις 10:33 — 3 σχόλια

ΤΕΤΡΑΣΤΙΧΟ

ΕΝΔΟΜΥΧΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ,

ΑΛΛΟΤΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ…
Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 12 Απρίλιος 2014 στις 16:31 — 1 σχόλιο

ΣΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ Σ' ΟΔΗΓΕΙ

Ακροβατώντας στη ζωή

που δείχνει να υποφέρει,

μονόδρομος η Χαραυγή

και ο Ήλιος που θα Φέρει.



Πάνω στο χρώμα του Γυαλιού

ζωγράφισα Αχτίδες,

και με το Τόξο του Θεού

αναζητώ τις Νηριήδες...



Για μια Φωτιά Αρχέγονη

που Καίει του Παραδείσου,

λουλούδια Ανθίζουν Πάνω της

και κλείνουν (τα της) Αβύσσου..



Κι όταν η Νύχτα

Ημέρα θα γενεί,

μες την Καρδιά του Κόσμου

τότε σημάδι θα…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 11 Απρίλιος 2014 στις 13:11 — 2 σχόλια

ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ (ΜΟΥ) ΓΕΛΑ !



Είναι άραγε Νωρίς

τη σκέψη ( σου ) να

μαντέψω,

ή μήπως είναι (αργά)

στο Κόσμο σου να χωρέσω ;

Μια άποψη που φαίνεται

να αγγίζει Ενδοιασμούς

προβάλλει κάποια

(σύνδρομα)

σε Χρόνους Μελλοντικούς...

Μ' ένα Σινιάλο του Θεού

περνώ τις Συμπληγάδες ,

κι αφήνω τα υπόλοιπα

γραμμένα σε αράδες .

Το Πεπρωμένο (μου) Γελά

γιατί το καθορίζει

το Άγνωστο που

αισθάνεται

Αγάπης Μετερίζι . .…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 9 Απρίλιος 2014 στις 12:35 — 1 σχόλιο

ΕΝΑ ΦΙΛΙ ΣΟΥ ! ! !



Στην Αγκαλιά μου

σε Κρατώ και

μια βόλτα σε φέρνω,

τ' Άστρα σου φθάνω

απ' τον Ουρανό και

στο λαιμό (σου) τα δένω ...

Ένα φιλί σου Κυνηγώ

στο στόμα να 'ναι πιο

γλυκό,

κι απ' την Καρδιά σου

Επιθυμώ

στο Όνειρό (σου)

ν ' Ανέβω.

Πρώτο σκαλί

η Ανάσα σου

κι η φλόγα στο Κορμί

σου,

και δεύτερο το Χάδι σου

αν Κοιμηθώ μαζί σου...

Αέρινο το βλέμμα σου

και μια Αύρα που…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 7 Απρίλιος 2014 στις 10:24 — 4 σχόλια

-ΓΡΙΦΟΣ-

ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΗΣ

ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙΣ ΠΡΟΣΤΑΓΗ

Ο ΑΝΕΜΟΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ

ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΠΛΗΘΩΡΙΚΗ...

(ΞΕΧΝΩ) ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΣΕΝΑ

ΓΙΑΤΙ ΕΝΑ (ΠΡΕΠΕΙ)

ΜΟΥ ΜΙΛΑ

ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΣΥΛΛΟΓΑΤΑΙ

ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ...

ΣΕ ΔΙΛΗΜΜΑ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΩ

ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΝ ΣΤΑΘΩ

ΣΕ ΠΟΡΤΑ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΕΙ

ΑΡΧΑΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ...

ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ

ΒΛΕΠΩ ΤΑ (ΟΜΟΡΦΑ)

ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ

ΜΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

ΕΧΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΛΟΥΝ...

Ο ΧΡΟΝΟΣ…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 6 Απρίλιος 2014 στις 16:51 — 8 σχόλια

ΧΡΥΣΑΦΙ ΣΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΟΥ

Κι αν γράφω με το χέρι (μου)

μια Ποίηση -γεμάτη-

απόσταγμα της Έμπνευσης

και της Ζωής (σου) το κάτι.

Πάει η ώρα 10΄

και σε σκέπτομαι Πολύ,

στο παρα κάτι προσπερνάω

του Χρόνου τη μορφή.

Αφήνω (αφηρημένα)

Δυό Σκέψεις που (μεθούν)

τον Ήλιο που 'χεις μέσα

και Ολόγυρά (του) γυρνούν...

Χρυσάφι στα μαλλιά σου

αφήνω απαλά

που μες τα δυό σου χέρια

ενώνονται κι αυτά..

Για μια στιγμή μονάχα…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 6 Απρίλιος 2014 στις 11:35 — 7 σχόλια

Στατιστικά ιστοσελίδας


Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

Φόρουμ

Η..Οδύσσεια των εριφίων

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga 11 Ιουν. 10 Απαντήσεις

Ευχες.!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 15, 2020. 48 Απαντήσεις

Γεια σας!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 4, 2020. 20 Απαντήσεις

Ανάλυση ποιήματος

Ξεκίνησε από τον/την Ianos89. Τελευταία απάντηση από τον/την Παντελής Απρ 4, 2020. 8 Απαντήσεις

© 2021   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services