Στου Εσώψυχου Τον Μύδρο

[Κωνσταντίνος Μαλάμος]

ΣΤΟΥ ΕΣΩΨΥΧΟΥ ΤΟΝ ΜΥΔΡΟ !


Κλέβω τ' απομεσήμερο
να (σου) Γράψω δυό Κουβέντες
στου Ονείρου τα Τετράστιχα
και της Καρδιάς τους Δέκτες . . .
Την Οπτασία σου Θωρώ
μες του Μυαλού τη Θέση
κι ανοίγω την πόρτα της Ψυχής
αυτής που είχες Διαλέξει . .
Σε Χρόνο που Μεσουρανεί
ο Ήλιος και το Φεγγάρι
Δίνω στο Είναι σου Μορφή
και στην Αγάπη Χάρη . . .
Δώσε μου Συναισθήματα
να σου Χαρίσω Σχέση
που Κρύβεται στα Σύννεφα
και στου Χορού την Δέση . .
Σε μια Ματιά σου Δίνωμαι
και Ανοίγω τους Αιώνες
σε Επτά Ουρανών το Απόγειο
και της Ευχής (σου) τους Μυρμιδόνες . . .
Στο Αέναο Γονάτησαν (το) Χαμόγελο με Θέα
κι η Δόξα που προσπέρασε του Δρόμου μιά Παρέα . .
Νύχτα αφέθηκε η Ζωή
να γίνει Πυρ και Ύδωρ
στου Κόσμου την Αναλαμπή
και στου Εσώψυχου τον Μύδρο ! . . .

Υ.Γ. ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ

ΑΘΗΝΑ , ΧΑΛΚΙΔΑ . . .