Λέξεις μου

[alter ego#--ξινή]

Κοιμούνται τα μολύβια μου κι οι στίχοι μου σιωπούνε, πήγαν από τα χείλια μου να βγουν, μα κείνα κλειούνε. Στιχάκια μ' απερπάτητα και παραπονεμένα μες της ψυχής τα άδυτα είστε φυλακισμένα. Λεξούλες της οδύνης μου βρίσκεστε σ' ομηρία, φλέγεστε μες τα σωθικά για την ελευθερία.

[Τάσος Π. Δασκαλάκης]

.

Ωραίο !!!!!

[Nick Renito]

Είναι κάποιες στιγμές που δεν μπορείς να αρθρώσεις λέξη, δεν μπορείς να γράψεις ούτε μια γραμμή!..Είναι οι στιγμές της απέραντης μοναξιάς!..Όταν δεν αισθάνεσαι ζεστασιά από αυτούς που λένε πως σε αγαπάνε!..Κυριεύει την ψυχή σου ένα παράξενο κενό και δεν θέλεις τίποτα!..Λες μόνο μέσα σου με παράπονο: "-Νάστε καλά!.."

Καλημέρα!..

[Βαιος Μεταξογιεννης]

οι λέξεις σου αυτές θα ειναι δραπέτες από την φυλακή της ψυχης σου γιατί την κουβαλούν μαζί τους!!!!!

[Τσακίρη Χαρά]

Ετσι είναι όταν οι λέξεις δε βγαίνουνε απο μέσα μας είναι ένα απύθμενο μαρτύριο!!!

Τελεια το εδωσες.....ως συνηθως!!!!

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Καταπληκτικο!!!

[ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ]

Αγαπητή μου το έκλεψες η μάλλον θα ήθελα να το είχα γράψει εγώ!

Στο λέω είσαι γλυκύτατη και ας ξίνισες τη μούρη

και περιμένω να φανεί το πρώτο καλαμπούρι.

[Δημήτριος Γκόγκας]

μένω στην τρίτη στροφή που ισχύει για όλους όσους μάχονται με τις λέξεις. Καλημερα

[Παντελής]

ο στίχος σου όποια περιγραφή να του δώσεις,

πρωσωπική, κοινωνική, πολιτική, πιστεύω είναι σωστή,

χωρίς να λες τίποτα συγκεκριμένο τα λες όλα.

 

γεια χαρά σου!!!!