ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ

[Βασίλης Ασπρογειάτης]

Το πρωί...
το μεσημέρι...
το απόγευμα...
το βράδυ...
η νύχτα...
Σε ανύποπτες στιγμές,
ήρθε ο πόνος,
το ρήμαγμα,
η γαλήνη,
το δώρο,
το σκόρπισμα,
το κουράγιο.
Έγιναν πολλά τότε,
αλλά πάντα,
από πίσω τους κρυβόταν η επιβολή.
Και δε βρέθηκαν,
είναι η αλήθεια,
πολλά λόγια
στην ενεργητική φωνή,
για να δοθεί
στα κομμάτια του χρόνου,
ο ρόλος του αντικειμένου
απέναντι στα ρήματά μας.

[Τάσος Π. Δασκαλάκης]

.

Πολύ ωραίο και πετυχημένα τα λες !!!!!!!!!!!

Μου δίνεις πάσα...

 

Τα ρήματα μένουν σε ψυχές, που δε γνωρίζουν σχόλη

και τρέχουν πάντα σαν το φως στου χρόνου το περβόλι

Πάντ` αγνοούν   επιβολές  κι ανάστημα υψώνουν

να βρουν απήχησης βολές , τύχες να μη σκλαβώνουν ...

 

Την καλησπέρα μου !

 

 

[Manuel Adams]

υπέροχο!!!μπράβο σου!!!