ΡΙΧΝΩ ΤΟ ΒΛΕΜΑ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ !

[Κωνσταντίνος Μαλάμος]

ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ Σ’ ΑΝΤΑΜΩΣΑ



Τι κι αν δεν σ’ αντάμωσα
εσένανε θυμάμαι,
ρίχνω βαθιά μια πινελιά στη σκέψη σου
και πάλι σε θυμάμαι.

Είναι ο χώρος που ‘σβησε
στο λίγο από τα ίχνη,
ένα κομμάτι μοναχά
εκείνο που δεν σε δείχνει..

Μέσα σε μια απόφαση
χωράνε δύο σκέψεις,
είναι του ανέμου η μια φορά
κινούμενη από ζήλια,
και είναι η άλλη της καρδιάς
που ζει απ’ την ελπίδα.
Πέρα απ’ το κάθε ξύπνημα
πέρα απ’ την συνήθεια,
σ’ αγγίζω στον ορίζοντα
σε βλέπω στην αλήθεια ! ! !

[Κωνσταντίνος Μαλάμος]

ΚΑΛΗΜΕΡΑ  . . . . .