ΖΗΛΕΜΕΝΟ ΚΟΥΚΛΙ

Σε λατρεύω σαν σκυλί,

Γίνομαι στο πόδια σου χαλί,

Και ζηλεμένο κουκλί,

Γούσταρε με τον μερακλή.

Στην ζήση μου την δειλή,

Σήκωσα πια την κεφαλή,

Και την άγια σου μορφή,

Έχω σαν μάνα κι αδερφή.

Σε ζητώ όλο και πιο πολύ,

Έλα πουλί μου ώρα καλή,

Και χαδεμένη μικρή,

Σβήσε ανάμνηση πικρή.

Σου πάρω το πρώτο φιλί,

Ρίχνω σπίρτο στο γυαλί,

Και στο λυγερό σου κορμί,

Κάνω πρόποση θερμή.

+…

Τα λόγια μου δεν παίρνω πίσω

ήταν συμβόλαια βαριά

κι ας γίναν' η αιτία για να ζήσω…

Ενα καραβι που ολο παει

ειναι η καρδια μου που αγαπαει

καθε λιμανι και ενα δακρυ…

*******************************************************************

*!*!*…

Να ταν ο φόβος...

Να ταν ο φοβος καραβακι

Να πηγαινε στο καλο

Μη μενει αλλο στο λιμανι

Να βασανιζει τον ναυτικο.

Να ταν ο φοβος ενα πουλάκι

Να πετουσε πέρα μακριά

Στη ψυχη μην εστηνε καρτερι

Να αφηνε πλεον τα κλαδια.

Ο φόβος απομακρυνει την αγαπη

Τη τολμη ανημπορη τη κανει

Δε μπορεί να φτασει η λαχταρα

Γιατι ο φοβος παντα τη νικαει.

Αυτό που διωχνουμε από κοντά μας

είναι αυτό που ποθούμε στη ζωή

ο…

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΑΣ

Όποιος ο άνθρωπος μας να 'ναι,

πασχίζει να το εκτιμάμε,

όποιος ο άνθρωπος μας να 'ναι,

ταιριάζει να του το ομολογάμε.

Όποιος ο άνθρωπος μας να 'ναι,

μες στα μάτια να τον κοιτάμε,

όποιος ο άνθρωπος μας να 'ναι,

πάνω απ' όλα να τον μετράμε.

Όποιος ο άνθρωπος μας να 'ναι,

αξίζει να τον καρτεράμε,

όποιος ο άνθρωπος μας να 'ναι,

ξεγνοιάζει αν τον…

κρύα χειμερινή  μπόρα πάλι σήμερα

και οι νύχτες γεμίζουν

με υπολείμματα κάλπικων υποσχέσεων

και λογικές συσσιτίων  καθημερινές

πιο κάτω , πληγωμένες ψυχές

και τσακισμένα σώματα

σε δρόμους από καιρό αγνοημένους

αθόρυβα  βλέμματα,

χαράζουν σημάδια βαθιά στις πλάκες της πλατείας

για να θυμούνται  πως κάποτε ο δροσερός

αέρας γαλήνευε τα φτερά τους και χάνονταν στο φως

παράξενο…

******************************************************************

*!*!*…

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Σου είχε γίνει συνήθεια,

Μου πουλούσες παραμύθια,

Τα κουκιά και τα ρεβίθια,

Να βρεις αλλού κουτορνίθια.

Σε μαγεύαν τα κοτσίδια,

Τα μάτια μου και τα φρύδια,

Κι όλο τα ίδια και τα ίδια,

Ήσουν στα κούφια καρύδια.

Σε έσερνε η κακοήθεια,

Και μου πλακώνες τα στήθεια,

Πότε άδολα στ' αλήθεια,

Να μου έδωσες βοήθεια.

Σ' έβαζα στα κεραμίδια,

Στα ζεστά μου τα στρωσίδια,

Και τα δάκρυα από κρεμμύδια,

Ήθελες…

Κανεὶς δὲν σκέφτηκε νὰ πεῖ ὅτι τὸ Κράτος, κάθε Κράτος, μπορεῖ νὰ ἔχει σὰν Νόμο

κάποιες ἀρχές: ἄς ποῦμε νὰ μὴν γίνεται σημαιοφόρος ὁποιοσδήποτε (ἄς ποῦμε ἕνας κοντόχοντρος, ἕνας ἀλλοδαπός, ἕνας κακοποιός,...χωρὶς νὰ θέλω νὰ παραλληλίσω μ' αὐτὸ ἔννοιες τόσο διαφορετικές καὶ ἄσχετες μεταξύ τους), ἐφ' ὅσον τὴν σημαία καλὸ εἶναι νὰ τὴν δίνουμε νὰ τὴν περιφέρει ὄχι μόνον ἕνας δικός μας, τοῦ ἔθνους μας, ἀλλὰ καὶ νέος, καὶ ψηλὸς καὶ ἀκμαῖος...Ὅπως κι' ἕνας τσολιάς. Φανταστεῖτε ἕναν τσολιὰ τῆς…

****************************************************

*!*!*…

ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΣΤ’ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ

Τα δάκρυα φωτιά μάτια μου,

Ένοχα τα κρεβάτια μου,

Στο βλέμμα τα κομμάτια μου,

Φαρμακερά τα κανάτια μου.

Συγγνώμη στ’ αλήθεια μάτια μου,

Χάθηκα απ’ την στράτα μου,

Συγγνώμη στ’ αλήθεια μάτια μου,

Ρώταγε τα μαντάτα μου.

Τα δάκρυα φωτιά μάτια μου,

Άχαρα τα γινάτια μου,

Ένας μπόγος τα ιμάτια μου,

Σκοτεινά τα δωμάτια μου.

Συγγνώμη στ’ αλήθεια μάτια μου,

Συμπόνεσε σαν μάνα μου,

Συγγνώμη…

.Όλα τα νιάτα μου,

ως μαθητής τα πέρασα

καθηγητής  θαρρώ

πήρα πτυχίο, όταν γέρασα

καθώς της νιότης μου

περίεργα μαθήματα

τα κατανόησα,

σαν έγιναν παθήματα.…

********************************************************

*!*!*…

*****************************************************************

*!*!*…

*******************************************************************

*!*!*…

**********************************************************************

*!*!*…

*******************************************************************

*!*!*…

*****************************************************************

*!*!*…